Ιωάννης 19:1-42 Τότε ο Πιλάτος πήρε τον Ιησού και τον μαστίγωσε. 2 Και οι στρατιώτες έπλεξαν ένα στεφάνι από αγκάθια και το έβαλαν στο κεφάλι του και τον έντυσαν με ένα πορφυρό ένδυμα, 3 και πήγαιναν κοντά του και έλεγαν: «Χαίρε, βασιλιά των Ιουδαίων!» Επίσης, τον χαστούκιζαν. 4 Ο Πιλάτος βγήκε πάλι έξω και τους είπε: «Δείτε! Σας τον φέρνω έξω για να ξέρετε ότι δεν του βρίσκω κανένα σφάλμα». 5 Ο Ιησούς λοιπόν βγήκε έξω, φορώντας το αγκάθινο στεφάνι και το πορφυρό ένδυμα. Και ο Πιλάτος τούς είπε: «Να ο άνθρωπος!» 6 Ωστόσο, όταν τον είδαν οι πρωθιερείς και οι φρουροί του ναού, φώναξαν: «Κρέμασέ τον στο ξύλο! Κρέμασέ τον στο ξύλο!» Ο Πιλάτος τούς είπε: «Πάρτε τον εσείς και κρεμάστε τον στο ξύλο, γιατί εγώ δεν βρίσκω κανένα σφάλμα σε αυτόν». 7 Οι Ιουδαίοι τού απάντησαν: «Σύμφωνα με τον νόμο που έχουμε εμείς πρέπει να πεθάνει, επειδή έκανε τον εαυτό του γιο του Θεού».

8 Όταν ο Πιλάτος άκουσε τα λόγια τους, φοβήθηκε ακόμη περισσότερο 9 και μπήκε ξανά στο διοικητήριο* και είπε στον Ιησού: «Από πού είσαι;» Αλλά ο Ιησούς δεν του έδωσε απάντηση. 10 Γι’ αυτό, ο Πιλάτος τού είπε: «Σε εμένα αρνείσαι να μιλήσεις; Δεν ξέρεις ότι έχω εξουσία είτε να σε απελευθερώσω είτε να σε κρεμάσω στο ξύλο;» 11 Ο Ιησούς τού απάντησε: «Δεν θα είχες καμιά απολύτως εξουσία πάνω μου αν δεν σου είχε επιτραπεί από τον ουρανό. Να γιατί αυτός που με παρέδωσε σε εσένα έχει μεγαλύτερη αμαρτία».

12 Γι’ αυτόν τον λόγο ο Πιλάτος εξακολούθησε να ψάχνει κάποιον τρόπο να τον απελευθερώσει, αλλά οι Ιουδαίοι φώναξαν: «Αν απελευθερώσεις αυτόν τον άνθρωπο, δεν είσαι φίλος του Καίσαρα. Όποιος κάνει τον εαυτό του βασιλιά μιλάει εναντίον του* Καίσαρα». 13 Αφού λοιπόν ο Πιλάτος άκουσε αυτά τα λόγια, έφερε έξω τον Ιησού και κάθισε σε μια δικαστική έδρα, σε έναν τόπο που ονομάζεται Λιθόστρωτο, στη δε εβραϊκή Γαββαθά. 14 Ήταν τότε η ημέρα της Προετοιμασίας του Πάσχα· ήταν περίπου η έκτη ώρα.* Και είπε στους Ιουδαίους: «Να ο βασιλιάς σας!» 15 Ωστόσο, αυτοί φώναξαν: «Πάρε τον! Πάρε τον! Κρέμασέ τον στο ξύλο!» Ο Πιλάτος τούς είπε: «Τον βασιλιά σας να κρεμάσω στο ξύλο;» Οι πρωθιερείς απάντησαν: «Δεν έχουμε άλλον βασιλιά εκτός από τον Καίσαρα». 16 Τότε τους τον παρέδωσε για να κρεμαστεί στο ξύλο.

Αυτοί λοιπόν παρέλαβαν τον Ιησού. 17 Και ο Ιησούς, βαστάζοντας ο ίδιος το ξύλο του βασανισμού, πήγε στον λεγόμενο Κρανίου Τόπο, που στην εβραϊκή ονομάζεται Γολγοθάς. 18 Εκεί τον κάρφωσαν στο ξύλο δίπλα σε δύο άλλους, έναν στη μια μεριά και έναν στην άλλη, ενώ στη μέση ήταν ο Ιησούς. 19 Ο Πιλάτος έγραψε επίσης έναν τίτλο και τον έβαλε πάνω στο ξύλο του βασανισμού.* Και ο τίτλος έλεγε: «Ιησούς ο Ναζωραίος ο βασιλιάς των Ιουδαίων». 20 Μάλιστα τον διάβασαν πολλοί Ιουδαίοι, επειδή ο τόπος όπου κάρφωσαν τον Ιησού στο ξύλο ήταν κοντά στην πόλη. Και ο τίτλος ήταν γραμμένος στην εβραϊκή, στη λατινική και στην ελληνική. 21 Ωστόσο, οι πρωθιερείς των Ιουδαίων είπαν στον Πιλάτο: «Μη γράφεις: “Ο βασιλιάς των Ιουδαίων”, αλλά ότι εκείνος είπε: “Είμαι βασιλιάς των Ιουδαίων”». 22 Ο Πιλάτος απάντησε: «Ό,τι έγραψα έγραψα».

23 Αφού οι στρατιώτες κάρφωσαν τον Ιησού στο ξύλο, πήραν τα εξωτερικά του ρούχα και τα χώρισαν σε τέσσερα κομμάτια, ένα για κάθε στρατιώτη. Πήραν επίσης και τον χιτώνα. Αλλά αυτός δεν είχε καμιά ραφή, καθώς ήταν υφασμένος από πάνω μέχρι κάτω. 24 Είπαν λοιπόν ο ένας στον άλλον: «Ας μην τον σκίσουμε, αλλά ας ρίξουμε κλήρο για να αποφασίσουμε ποιος θα τον πάρει». Αυτό έγινε για να εκπληρωθούν τα λόγια της Γραφής: «Μοίρασαν τα ρούχα μου μεταξύ τους και έριξαν κλήρο για την ενδυμασία μου». Και πράγματι οι στρατιώτες τα έκαναν αυτά.

25 Κοντά στο ξύλο του βασανισμού* του Ιησού στέκονταν η μητέρα του και η αδελφή της μητέρας του, καθώς και η Μαρία η σύζυγος του Κλωπά και η Μαρία η Μαγδαληνή. 26 Όταν λοιπόν ο Ιησούς είδε τη μητέρα του και τον μαθητή που αγαπούσε να στέκεται εκεί κοντά, είπε στη μητέρα του: «Γυναίκα, να ο γιος σου!» 27 Κατόπιν είπε στον μαθητή: «Να η μητέρα σου!» Και από εκείνη την ώρα, ο μαθητής την πήρε στο σπίτι του.

28 Έπειτα από αυτό, όταν ο Ιησούς ήξερε ότι όλα είχαν πια επιτελεστεί, για να εκπληρωθούν τα λόγια της Γραφής είπε: «Διψώ». 29 Εκεί βρισκόταν ένα σκεύος γεμάτο ξινό κρασί. Έβαλαν λοιπόν ένα σφουγγάρι μουσκεμένο με ξινό κρασί πάνω σε ένα στέλεχος από ύσσωπο* και το έφεραν στο στόμα του. 30 Αφού ο Ιησούς γεύτηκε το ξινό κρασί, είπε: «Έχει επιτελεστεί!» Και γέρνοντας το κεφάλι του, παρέδωσε το πνεύμα του.

31 Επειδή ήταν η ημέρα της Προετοιμασίας, και δεν έπρεπε να παραμείνουν τα σώματα πάνω στα ξύλα του βασανισμού το Σάββατο (διότι εκείνη η ημέρα του Σαββάτου ήταν μεγάλη), οι Ιουδαίοι ζήτησαν από τον Πιλάτο να βάλει να σπάσουν τα πόδια τους και να τους πάρουν από εκεί. 32 Ήρθαν λοιπόν οι στρατιώτες και έσπασαν τα πόδια του πρώτου άντρα, καθώς και του άλλου που βρισκόταν στο ξύλο δίπλα του. 33 Όταν όμως ήρθαν στον Ιησού, είδαν ότι ήταν ήδη νεκρός, γι’ αυτό δεν του έσπασαν τα πόδια. 34 Αλλά κάποιος από τους στρατιώτες τρύπησε με ένα δόρυ την πλευρά του και αμέσως βγήκε αίμα και νερό. 35 Και εκείνος που το είδε έδωσε αυτή τη μαρτυρία και η μαρτυρία του είναι αληθινή, και ξέρει ότι αυτά που λέει είναι αληθινά, ώστε να πιστέψετε και εσείς. 36 Στην πραγματικότητα, αυτά έγιναν για να εκπληρωθούν τα λόγια της Γραφής: «Κανένα κόκαλό του δεν θα σπάσει». 37 Και πάλι, κάπου αλλού η Γραφή λέει: «Θα κοιτάξουν προς εκείνον τον οποίο τρύπησαν με δόρυ».

38 Έπειτα από αυτά, ο Ιωσήφ από την Αριμαθαία, που ήταν μαθητής του Ιησού αλλά κρυφός εξαιτίας του φόβου που είχε για τους Ιουδαίους, ζήτησε από τον Πιλάτο την άδεια να πάρει το σώμα του Ιησού και ο Πιλάτος τού την έδωσε. Ήρθε λοιπόν και πήρε το σώμα. 39 Ήρθε επίσης και ο Νικόδημος, αυτός που είχε πάει την πρώτη φορά στον Ιησού μέσα στη νύχτα, και έφερε ένα μείγμα* από σμύρνα και αλόη που ζύγιζε περίπου 100 λίτρες. 40 Έτσι λοιπόν, πήραν το σώμα του Ιησού και το τύλιξαν με λινά πανιά βάζοντας και τα μυρωδικά, σύμφωνα με το έθιμο που έχουν οι Ιουδαίοι για την ταφή. 41 Παρεμπιπτόντως, υπήρχε ένας κήπος στον τόπο όπου είχε κρεμαστεί ο Ιησούς στο ξύλο, και μέσα στον κήπο υπήρχε ένα καινούριο μνήμα στο οποίο δεν είχαν βάλει ακόμη κανέναν. 42 Επειδή ήταν η ημέρα της Προετοιμασίας των Ιουδαίων και το μνήμα ήταν κοντά, έβαλαν τον Ιησού εκεί.

(Γεγονότα μετά τη δύση του ήλιου: 14η Νισάν)

Ιωάννης 13:1-5· 14:1-3 Πριν από τη γιορτή του Πάσχα, επειδή γνώριζε ότι είχε έρθει η ώρα του να αφήσει αυτόν τον κόσμο και να πάει στον Πατέρα, ο Ιησούς, έχοντας αγαπήσει τους δικούς του που ήταν στον κόσμο, τους αγάπησε ως το τέλος. 2 Το δείπνο συνεχιζόταν, και ο Διάβολος είχε ήδη βάλει στην καρδιά του Ιούδα του Ισκαριώτη, του γιου του Σίμωνα, να τον προδώσει. 3 Ο Ιησούς λοιπόν, γνωρίζοντας ότι ο Πατέρας είχε δώσει τα πάντα στα χέρια του και ότι είχε έρθει από τον Θεό και πήγαινε στον Θεό, 4 σηκώθηκε από το δείπνο και έβαλε στην άκρη τα εξωτερικά του ρούχα. Και παίρνοντας μια πετσέτα, την έδεσε γύρω από τη μέση του. 5 Έπειτα έβαλε νερό μέσα σε μια λεκάνη και άρχισε να πλένει τα πόδια των μαθητών και να τα σκουπίζει με την πετσέτα που είχε δεμένη στη μέση του.

14 «Ας μην ταράζεται η καρδιά σας. Να εκδηλώνετε πίστη στον Θεό· να εκδηλώνετε πίστη και σε εμένα. 2 Στο σπίτι του Πατέρα μου υπάρχουν πολλοί τόποι διαμονής. Αλλιώς, θα σας το έλεγα, επειδή πηγαίνω να σας ετοιμάσω τόπο. 3 Επίσης, αφού πάω και σας ετοιμάσω τόπο, θα έρθω ξανά και θα σας πάρω κοντά μου, ώστε εκεί που είμαι εγώ να είστε και εσείς.

Το υλικό που σας παρουσιάζουμε σε αυτή την σελίδα είναι επιλεγμένο από τον επίσημο ιστότοπο των Χριστιανών Μαρτύρων του Ιεχωβά τον οποίο και σας προτρέπουμε να επισκέπτεστε τακτικά για την ποιότητα στην υλη που τον διακρίνει!

This is not the official website of Jehovah’s Witnesses jw.org is the official website of Jehovah's Witnesses and is the authoritative website about our beliefs, teachings, & activities.

Did you like this? Share it:

No Comments on “Ανάγνωση της Γραφής για την Ανάμνηση: (Γεγονότα στη διάρκεια της ημέρας: 14η Νισάν)”

Comments on this entry are closed.


Το υλικό που σας παρουσιάζουμε σε αυτή την σελίδα είναι επιλεγμένο από τον επίσημο ιστότοπο των Χριστιανών Μαρτύρων του Ιεχωβά τον οποίο και σας προτρέπουμε να επισκέπτεστε τακτικά για την ποιότητα στην ενημέρωση και στην υλη που τον διακρίνει!