unnamedΟι παρακάτω ερωτήσεις θα εξεταστούν στη Σχολή Θεοκρατικής Διακονίας την εβδομάδα από 28 Δεκεμβρίου 2015. Περιλαμβάνεται και η ημερομηνία στην οποία έχει προγραμματιστεί η εξέταση του κάθε σημείου, ώστε να μπορεί να γίνεται έρευνα κατά την προετοιμασία για τη σχολή κάθε εβδομάδα.

Οι παρακάτω ερωτήσεις θα εξεταστούν στη Σχολή Θεοκρατικής Διακονίας την εβδομάδα από 28 Δεκεμβρίου 2015. Περιλαμβάνεται και η ημερομηνία στην οποία έχει προγραμματιστεί η εξέταση του κάθε σημείου, ώστε να μπορεί να γίνεται έρευνα κατά την προετοιμασία για τη σχολή κάθε εβδομάδα.

1)Μήπως ο Δαβίδ μεταχειριζόταν τους αιχμαλώτους του με αγριότητα, όπως συμπεραίνουν μερικοί από το εδάφιο 1 Χρονικών 20:3; [2 Νοεμβρ., w05 15/2 27]

Όχι. Ο Δαβίδ απλώς υπέβαλε τους Αμμωνίτες αιχμαλώτους σε καταναγκαστική εργασία. Οι ενέργειες του Δαβίδ έχουν παρεξηγηθεί εξαιτίας του τρόπου με τον οποίο αποδίδουν αυτά τα εδάφια μερικές μεταφράσεις της Αγίας Γραφής.

Περιγράφοντας τη μεταχείριση που επιφυλάχθηκε στους Αμμωνίτες, οι συγκεκριμένες μεταφράσεις της Γραφής παρουσιάζουν τον Δαβίδ ως βάρβαρο και βάναυσο. Για παράδειγμα, σύμφωνα με τη Μετάφραση του Βάμβα, το εδάφιο 2 Σαμουήλ 12:31 λέει: «Τον λαόν τον εν αυτή εξήγαγε, και έβαλεν υπό πρίονας, και υπό τριβόλους σιδηρούς, και υπό πελέκεις σιδηρούς, και επέρασεν αυτούς διά της καμίνου των πλίνθων. Και ούτως έκαμεν εις πάσας τας πόλεις των υιών Αμμών». Το εδάφιο 1 Χρονικών 20:3 αποδίδεται παρόμοια.

Εντούτοις, όπως παρατήρησε ο λόγιος της Αγίας Γραφής Σάμιουελ Ρόουλς Ντράιβερ, η βαναυσότητα «είναι ξένη προς όλα όσα γνωρίζουμε για το χαρακτήρα και την ιδιοσυγκρασία του Δαβίδ». Γι’ αυτό, ένα σχόλιο στη Βίβλο Άγκυρα (The Anchor Bible) δηλώνει: «Ο Δαβίδ συγκροτεί ομάδες εργασίας από αιχμαλώτους για την οικονομική εκμετάλλευση της κατακτημένης περιοχής, πράγμα που προφανώς αποτελούσε πάγια τακτική των νικηφόρων βασιλιάδων». Στο ίδιο μήκος κύματος, ο Άνταμ Κλαρκ σχολιάζει: «Το νόημα, λοιπόν, είναι ότι υποδούλωσε το λαό και τους έβαλε να πριονίζουν, να κατασκευάζουν σιδερένιες σβάρνες ή να εργάζονται σε ορυχεία, . . . καθώς και να πελεκίζουν ξύλα και να κατασκευάζουν πλίνθους. Το πριόνισμα, ο τεμαχισμός, η κατακρεούργηση και ο πελεκισμός ανθρώπων δεν έχουν θέση σε αυτό το κείμενο, όπως δεν είχαν θέση και στη συμπεριφορά του Δαβίδ προς τους Αμμωνίτες».

Αντανακλώντας αυτή την ακριβέστερη κατανόηση, διάφορες σύγχρονες μεταφράσεις καθιστούν σαφές ότι ο Δαβίδ δεν πρέπει να κατηγορείται για απάνθρωπη μεταχείριση.* Προσέξτε πώς αποδίδει αυτά τα εδάφια Η Αγία Γραφή, Μετάφραση από τα Πρωτότυπα Κείμενα (1997): «Έβγαλε από την πόλη τους κατοίκους της και τους έβαλε σε καταναγκαστικές εργασίες με πριόνια, με σιδερένιες κοφτερές αξίνες και με σιδερένια τσεκούρια ή να δουλεύουν σε καλούπια για να φτιάχνουν πλίθρες. Το ίδιο έκανε και με όλες τις άλλες πόλεις των Αμμωνιτών». (2 Σαμουήλ 12:31) «Έβγαλε από την πόλη τους κατοίκους της και τους έβαλε σε καταναγκαστικές εργασίες, να δουλεύουν με πριόνια, με σιδερένιες κοφτερές αξίνες και με τσεκούρια. Το ίδιο έκανε ο Δαβίδ σ’ όλες τις πόλεις των Αμμωνιτών». (1 Χρονικών 20:3) Η απόδοση της Μετάφρασης Νέου Κόσμου επίσης συμφωνεί με την πιο πρόσφατη κατανόηση των λογίων: «Το λαό που ήταν μέσα σε αυτήν τον πήρε για να τον βάλει να πριονίζει πέτρες και να δουλεύει στα κοφτερά σιδερένια εργαλεία και στα σιδερένια τσεκούρια, και τους ανάγκασε να υπηρετούν στην κατασκευή πλίθων». (2 Σαμουήλ 12:31) «Το λαό που ήταν μέσα σε αυτήν τον πήρε και τον έβαλε να πριονίζει πέτρες και να δουλεύει στα κοφτερά σιδερένια εργαλεία και στα τσεκούρια· και έτσι έκανε ο Δαβίδ σε όλες τις πόλεις των γιων του Αμμών».—1 Χρονικών 20:3.

Ο Δαβίδ δεν υπέβαλε τους ηττημένους Αμμωνίτες σε βάρβαρα βασανιστήρια και αποτρόπαιες σφαγές. Δεν ακολούθησε τα σαδιστικά και βάναυσα πολεμικά έθιμα της εποχής του.

2) Τι υποκίνησε τον Δαβίδ να εκδηλώσει πνεύμα γενναιοδωρίας, και τι θα μας βοηθήσει να τον μιμούμαστε; (1 Χρον. 22:5) [9 Νοεμβρ., w05 1/10 σ. 11, παρ. 6]

Παρότι δεν του δόθηκε ο διορισμός να οικοδομήσει το ναό του Ιεχωβά, ο Δαβίδ εκδήλωσε γενναιόδωρο πνεύμα. Γιατί; Επειδή αναγνώριζε ότι όλα όσα είχε αποκτήσει οφείλονταν στην αγαθότητα του Ιεχωβά. Παρόμοια αισθήματα ευγνωμοσύνης πρέπει να υποκινούν και εμάς να έχουμε πνεύμα γενναιοδωρίας.

3) Τι εννοούσε ο Δαβίδ όταν είπε στον Σολομώντα: «Γνώρισε τον Θεό του πατέρα σου»; (1 Χρον. 28:9) [16 Νοεμβρ., w10 1/11 σ. 30, παρ. 3, 7]

Έχοντας ο ίδιος πλούσια πείρα στην υπηρεσία του Θεού, ο Δαβίδ αρχίζει λέγοντας: «Σολομώντα γιε μου, γνώρισε τον Θεό του πατέρα σου». Ο Δαβίδ δεν μπορεί να εννοεί ότι ο γιος του πρέπει να διαθέτει απλώς εγκεφαλική γνώση. Ο Σολομών λατρεύει ήδη τον Θεό του Δαβίδ, τον Ιεχωβά. Οι Εβραϊκές Γραφές έχουν ολοκληρωθεί κατά το ένα τρίτο περίπου, και ο Σολομών αναμφίβολα ξέρει τι λένε αυτά τα ιερά συγγράμματα σχετικά με τον Θεό. Κάποιος λόγιος λέει ότι η λέξη του εβραϊκού κειμένου που αποδίδεται “γνωρίζω” μπορεί να αναφέρεται σε «άριστη εξοικείωση». Ναι, ο Δαβίδ θέλει να καλλιεργήσει ο γιος του κάτι που ο ίδιος θεωρεί πολύτιμο—στενή προσωπική σχέση με τον Θεό.

Η πατρική συμβουλή του Δαβίδ μάς διαβεβαιώνει ότι ο Ιεχωβά θέλει να αποκτήσουμε στενή σχέση μαζί του. Αλλά για να αναπτύξουμε τέτοια σχέση, πρέπει να “τον αναζητούμε”, εμβαθύνοντας στις Γραφές προκειμένου να τον γνωρίσουμε πολύ καλά. Η γνώση μας για Εκείνον πρέπει να μας υποκινεί να τον υπηρετούμε ολόκαρδα και πρόθυμα. Αυτό επιθυμεί—και αξίζει—ο Ιεχωβά από τους λάτρεις του. Τίποτα λιγότερο.—Ματθαίος 22:37.

4) Τι αποκαλύπτει για τον Σολομώντα το αίτημά του που αναφέρεται στο εδάφιο 2 Χρονικών 1:10, και τι μπορούμε να μάθουμε εμείς από την ανάλυση των προσωπικών μας προσευχών στον Ιεχωβά; (2 Χρον. 1:11, 12) [23 Νοεμβρ., w05 1/12 σ. 19, παρ. 6]

Το αίτημα του Σολομώντα έδειξε στον Ιεχωβά ότι επιθυμία της καρδιάς του βασιλιά ήταν η απόκτηση σοφίας και γνώσης. Οι προσευχές μας στον Θεό αποκαλύπτουν πράγματι τι έχουμε στην καρδιά μας. Είναι σοφό να αναλύουμε το περιεχόμενό τους.

5) Σύμφωνα με τα εδάφια 2 Χρονικών 6:29, 30, ποια μοναδική ικανότητα διαθέτει ο Ιεχωβά, και γιατί πρέπει να ανοίγουμε την καρδιά μας όταν προσευχόμαστε σε αυτόν; (Ψαλμ. 55:22) [30 Νοεμβρ., w10 1/12 σ. 11, παρ. 7]

Η προσευχή του Σολομώντα μάς παρηγορεί. Οι συνάνθρωποί μας ίσως δεν καταλαβαίνουν απόλυτα πώς νιώθουμε μέσα μας—«την πληγή» μας και «τον πόνο» μας. (Παροιμίες 14:10) Ο Ιεχωβά, όμως, γνωρίζει την καρδιά μας και ενδιαφέρεται βαθιά για εμάς. Αν προσευχόμαστε σε αυτόν και του ανοίγουμε την καρδιά μας, τα βάρη μας θα γίνονται ελαφρύτερα. Η Γραφή λέει: “Να ρίχνετε κάθε ανησυχία σας πάνω του επειδή αυτός ενδιαφέρεται για εσάς”.—1 Πέτρου 5:7.

6) Σε τι βάσισε ο Ασά την προσευχή που ανέπεμψε ζητώντας βοήθεια για να νικήσει μια τεράστια στρατιωτική δύναμη, και για ποιο πράγμα μπορούμε εμείς να είμαστε βέβαιοι όσον αφορά τον πνευματικό πόλεμο που διεξάγουμε; (2 Χρον. 14:11) [7 Δεκ., w12 15/8 σ. 8, παρ. 6–σ. 9, παρ. 1]

Έχοντας κατά νου το υπόμνημα του Ασά, δεν μας εκπλήσσει το γεγονός ότι προσευχήθηκε όταν βρέθηκε αντιμέτωπος με τον πολυπληθέστερο ανθρώπινο στρατό που αναφέρεται στη Γραφή. Γνώριζε ότι ο Θεός ανταμείβει τις πράξεις πίστης. Στην προσευχή του, ικέτευσε τον Ιεχωβά για βοήθεια. Ήξερε ότι, αν βασιζόταν στον Θεό και είχε την υποστήριξή του, η αριθμητική υπεροχή ή η δύναμη του εχθρού θα ήταν άνευ σημασίας. Σε αυτή την αναμέτρηση περιλαμβανόταν το όνομα του Ιεχωβά, γι’ αυτό και ο Ασά παρακάλεσε τον Θεό: «Βοήθησέ μας, Ιεχωβά Θεέ μας, γιατί σε εσένα στηριζόμαστε και στο όνομά σου έχουμε βγει εναντίον αυτού του πλήθους. Ιεχωβά, εσύ είσαι ο Θεός μας. Ας μην υπερισχύσει θνητός άνθρωπος εναντίον σου». (2 Χρον. 14:11) Ήταν σαν να έλεγε: “Αυτή η εισβολή των Αιθιόπων είναι επίθεση εναντίον σου, Ιεχωβά. Μην αφήσεις να ατιμαστεί το όνομά σου επιτρέποντας σε αδύναμους ανθρώπους να συντρίψουν εκείνους που φέρουν το δικό σου όνομα”. Έτσι λοιπόν, «ο Ιεχωβά έκανε να νικηθούν οι Αιθίοπες μπροστά στον Ασά και μπροστά στον Ιούδα· και οι Αιθίοπες τράπηκαν σε φυγή».—2 Χρον. 14:12.

Και εμείς σήμερα, ως λαός του Ιεχωβά, αντιμετωπίζουμε πολλούς ισχυρούς εχθρούς. Δεν θα τους πολεμήσουμε με φυσικά όπλα σε κατά γράμμα πεδίο μάχης. Ωστόσο, μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι ο Ιεχωβά θα ανταμείψει όλους τους πιστούς που διεξάγουν πνευματικό πόλεμο στο όνομά του χαρίζοντάς τους τη νίκη. Οι προσωπικές μας μάχες μπορεί να περιλαμβάνουν αγώνα για να αντισταθούμε στο διάχυτο πνεύμα της ηθικής χαλαρότητας, να καταπολεμήσουμε τις αδυναμίες μας ή να προστατέψουμε την οικογένειά μας από μολυσματικές επιρροές. Ό,τι και αν αντιμετωπίζουμε, όμως, μπορούμε να ενθαρρυνθούμε από την προσευχή του Ασά. Η νίκη του ήταν νίκη του Ιεχωβά. Μας δείχνει τι μπορούν να αναμένουν όλοι όσοι στηρίζονται σε εκείνον. Καμιά ανθρώπινη δύναμη δεν μπορεί να του αντισταθεί.

7) Πώς μας διαβεβαιώνει για την αγάπη του Θεού ο τρόπος με τον οποίο χειρίστηκε τις αστοχίες του Βασιλιά Ιωσαφάτ, και πώς πρέπει να επηρεάζει αυτό την άποψή μας για τους άλλους; (2 Χρον. 19:3) [14 Δεκ., w03 1/7 σ. 17, παρ. 13· cl σ. 245, παρ. 12]

Η Γραφή αποκαλύπτει και κάτι άλλο που μας διαβεβαιώνει για την αγάπη του Ιεχωβά. Εκείνος αναζητάει το καλό σε εμάς και το θεωρεί πολύτιμο. Πάρτε για παράδειγμα τον καλό Βασιλιά Ιωσαφάτ. Όταν ο βασιλιάς ενήργησε ανόητα, ο προφήτης του Ιεχωβά τού είπε: «Εξαιτίας αυτού υπάρχει αγανάκτηση εναντίον σου από το πρόσωπο του Ιεχωβά». Τι αφυπνιστική σκέψη! Αλλά το άγγελμα του Ιεχωβά δεν τελείωσε εκεί. Συνέχισε: «Παρ’ όλα αυτά, βρέθηκαν καλά πράγματα σε εσένα». (2 Χρονικών 19:1-3) Συνεπώς, ο δίκαιος θυμός του Ιεχωβά δεν του έκλεισε τα μάτια στα «καλά πράγματα» που υπήρχαν στον Ιωσαφάτ. Δεν είναι καθησυχαστικό να γνωρίζουμε ότι ο Θεός μας αναζητάει το καλό σε εμάς παρότι είμαστε ατελείς;

Ένα ακόμη θετικότερο παράδειγμα βρίσκουμε στο πρόσωπο του καλού Βασιλιά Ιωσαφάτ. Όταν ο βασιλιάς διέπραξε μια ανοησία, ο προφήτης του Ιεχωβά τού είπε: «Εξαιτίας αυτού υπάρχει αγανάκτηση εναντίον σου από το πρόσωπο του Ιεχωβά». Τι αφυπνιστική σκέψη! Αλλά το άγγελμα του Ιεχωβά δεν τελείωσε εκεί. Συνέχισε: «Παρ’ όλα αυτά, βρέθηκαν καλά πράγματα σε εσένα». (2 Χρονικών 19:1-3) Ο δίκαιος θυμός του Ιεχωβά λοιπόν δεν τον έκανε να μη δει το καλό που υπήρχε στον Ιωσαφάτ. Πόσο διαφέρει αυτό από τους ατελείς ανθρώπους! Όταν αναστατωνόμαστε με τους άλλους, ίσως τείνουμε να μη βλέπουμε το καλό που υπάρχει σε αυτούς. Και όταν αμαρτάνουμε εμείς, η απογοήτευση, η ντροπή και η ενοχή που νιώθουμε μπορεί να μας κάνουν να μη βλέπουμε το καλό που υπάρχει σε εμάς. Να θυμάστε, όμως, ότι αν μετανοούμε για τις αμαρτίες μας και προσπαθούμε σκληρά να μην τις επαναλάβουμε, ο Ιεχωβά μάς συγχωρεί.

8) Γιατί και πώς πρέπει να “πάρουμε τη θέση μας” και να “σταθούμε” σήμερα; (2 Χρον. 20:17) [21 Δεκ., w05 1/12 σ. 21, παρ. 1· w03 1/6 σ. 21, παρ. 15, 16]

Για να “δούμε τη σωτηρία του Ιεχωβά”, χρειάζεται να “πάρουμε τη θέση μας” υποστηρίζοντας ενεργά τη Βασιλεία του Θεού. Αντί να παίρνουμε τα ζητήματα στα δικά μας χέρια, πρέπει να “σταθούμε”, δείχνοντας απόλυτη εμπιστοσύνη στον Ιεχωβά.

Θα πάρουν τη θέση τους: Χωρίς να αμφιταλαντευτούν, τα μέλη του λαού του Θεού θα παραμείνουν προσκολλημένα στη θέση τους που συνίσταται στην ενεργή υποστήριξη της Βασιλείας του Θεού. Θα εξακολουθήσουν να διακρατούν τη θέση της Χριστιανικής ουδετερότητας. Θα είναι «σταθεροί, αμετακίνητοι» στην όσια υπηρεσία τους προς τον Ιεχωβά και θα εξακολουθήσουν να αινούν δημόσια τον Ιεχωβά για τη στοργική του καλοσύνη. (1 Κορινθίους 15:58· Ψαλμός 118:28, 29) Καμία τωρινή ή μελλοντική πίεση δεν μπορεί να τους κλονίσει από αυτή τη θεϊκά επιδοκιμασμένη θέση.

Θα σταθούν: Οι υπηρέτες του Ιεχωβά δεν θα προσπαθήσουν να σώσουν τον εαυτό τους, αλλά θα θέσουν την ανεπιφύλακτη εμπιστοσύνη τους στον Ιεχωβά. Μόνο εκείνος είναι ικανός να διασώσει τους υπηρέτες του από το παγκόσμιο χάος, και έχει υποσχεθεί να το κάνει αυτό. (Ησαΐας 43:10, 11· 54:15· Θρήνοι 3:26) Η εμπιστοσύνη στον Ιεχωβά θα συνεπάγεται το να εμπιστευτούν στο σύγχρονο ορατό αγωγό τον οποίο είναι σαφές ότι χρησιμοποιεί εκείνος εδώ και δεκαετίες για να εξυπηρετεί τους σκοπούς του. Οι αληθινοί Χριστιανοί θα χρειαστεί τότε όσο ποτέ προηγουμένως να θέσουν την πεποίθησή τους στους συλλάτρεις τους που είναι εξουσιοδοτημένοι από τον Ιεχωβά και τον ανάσσοντα Βασιλιά του να αναλαμβάνουν την ηγεσία. Αυτοί οι πιστοί άντρες θα κατευθύνουν το λαό του Θεού. Το να αψηφήσουμε την κατεύθυνσή τους θα μπορούσε να οδηγήσει στην καταστροφή.—Ματθαίος 24:45-47· Εβραίους 13:7, 17.

9) Ποια αφυπνιστική υπενθύμιση διακρίνουμε στο εδάφιο 2 Χρονικών 21:20 αναφορικά με τον θάνατο του Ιωράμ; [21 Δεκ., w98 15/11 σ. 32, παρ. 4]

Σε αντίθεση, ο Ιουδαίος Βασιλιάς Ιωράμ έκανε κακό όνομα για τον εαυτό του. Απομάκρυνε τους υπηκόους του από τη λατρεία του Ιεχωβά και μάλιστα θανάτωσε τους έξι αδελφούς του και μερικούς από τους άρχοντες του Ιούδα. Τελικά, ο Ιεχωβά έπληξε τον Ιωράμ με μια οδυνηρή ασθένεια η οποία οδήγησε στο θάνατό του. Η Αγία Γραφή αναφέρει ότι ο Ιωράμ «έφυγε χωρίς να είναι επιθυμητός», ή όπως το θέτει η Σημερινή Αγγλική Μετάφραση (Today’s English Version), «κανένας δεν λυπήθηκε όταν αυτός πέθανε».

10) Σύμφωνα με το εδάφιο 2 Χρονικών 26:5, ποιος άσκησε καλή επιρροή στον νεαρό Οζία, και πώς μπορούν να ωφεληθούν οι νεαροί σήμερα από τους ώριμους Χριστιανούς στην εκκλησία; [28 Δεκ., w07 15/12 σ. 10, παρ. 2, 4]

Δεν γνωρίζουμε πολλά για τον Ζαχαρία, το σύμβουλο του βασιλιά, εκτός από αυτά που αναφέρονται στη συγκεκριμένη αφήγηση της Αγίας Γραφής. Εντούτοις, ως εκείνος «ο οποίος δίδασκε το φόβο του αληθινού Θεού», ο Ζαχαρίας άσκησε καλή επιρροή στο νεαρό άρχοντα ώστε να πράττει το σωστό. Η Βίβλος του Ερμηνευτή (The Expositor’s Bible) επισημαίνει ότι ο Ζαχαρίας ήταν προφανώς «άνθρωπος καταρτισμένος στα ιερά γράμματα, πλούσιος σε πνευματική πείρα, καθώς και ικανός να μεταδίδει τις γνώσεις του». Κάποιος λόγιος της Αγίας Γραφής κατέληξε στο εξής συμπέρασμα για τον Ζαχαρία: «Ήταν καλά καταρτισμένος στις προφητείες και . . . ήταν ευφυής, ευλαβής, ευθύς άνθρωπος· φαίνεται δε ότι ασκούσε μεγάλη επιρροή στον Οζία».

Έχετε εσείς κάποιον που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί έμπιστος σύμβουλος, του οποίου η επιρροή σάς ωθεί να “αναζητάτε τον Θεό”; Αυτό μπορεί να συμβαίνει είτε είστε νεαρό άτομο είτε έχουν περάσει τα χρόνια της νεότητάς σας, είτε είστε άντρας είτε γυναίκα. Να θεωρείτε πολύτιμο έναν τέτοιον σύμβουλο, επειδή η νουθεσία του μπορεί να σας βοηθήσει να εξακολουθήσετε να πράττετε το σωστό στα μάτια του Ιεχωβά. Να ακούτε αυτόν τον ώριμο Χριστιανό και να παίρνετε στα σοβαρά τις συμβουλές που σας δίνει. Είθε να μην απομακρυνθείτε ποτέ από τα σοφά λόγια ενός τέτοιου συμβούλου “ο οποίος διδάσκει το φόβο του αληθινού Θεού”.—Παροιμίες 1:5· 12:15· 19:20.

Το υλικό που σας παρουσιάζουμε σε αυτή την σελίδα είναι επιλεγμένο από τον επίσημο ιστότοπο των Χριστιανών Μαρτύρων του Ιεχωβά τον οποίο και σας προτρέπουμε να επισκέπτεστε τακτικά για την ποιότητα στην υλη που τον διακρίνει!

This is not the official website of Jehovah’s Witnesses jw.org is the official website of Jehovah's Witnesses and is the authoritative website about our beliefs, teachings, & activities.

Did you like this? Share it:

No Comments on “Ανασκόπηση της Σχολής από 28/12/2015”

Comments on this entry are closed.


Το υλικό που σας παρουσιάζουμε σε αυτή την σελίδα είναι επιλεγμένο από τον επίσημο ιστότοπο των Χριστιανών Μαρτύρων του Ιεχωβά τον οποίο και σας προτρέπουμε να επισκέπτεστε τακτικά για την ποιότητα στην ενημέρωση και στην υλη που τον διακρίνει!