Η υπόθεση που ακολουθεί μοιάζει απίστευτη, κι όμως αποτελεί πραγματικότητα. Εξηγούνται πολλά με αυτήν και ακόμα περισσότερα ερμηνεύονται σε βάθος.

Τον Ιούνιο του 1971, ο αντιρρησίας συνείδησης Βασίλης Καραφάτσας, από τις Σέρρες, ενώ ήταν υπόδικος στις στρατιωτικές φυλακές Λάρισας, αναμένοντας να δικαστεί από το Στρατοδικείο γιά την άρνηση του να στρατευτεί, βρέθηκε νεκρός στις γραμμές του τρένου. Χωρίς πολλές διατυπώσεις και σχόλια, οι στρατιωτικές αρχές της περιοχής απέδωσαν τον ξαφνικό θάνατό του αντιρρησία σε “αυτοκτονία”. Και ο φάκελος της προανάκρισης , γιά τα αίτια του θανάτου του, μπήκε στο Αρχείο.

Τέσσερις συγκρατούμενοι του Καραφάτσα, αντιρρησίες συνείδησης και αυτοί, κατέθεσαν ότι, από την πρώτη μέρα της εισόδου τους στις φυλακές Λαρίσης, τέθηκαν σε αυστηρή απομόνωση. Και καθημερινά δέχονταν άγριο ξυλοδαρμό, βρισιές και άλλα βασανιστήρια, με σκοπό να μεταπειστούν και να γίνουν στρατιώτες. Κατά την άποψη τους, ο Βασίλης μάλλον υπέκυψε, λόγω του συνεχούς και άγριου ξυλοδαρμού. Και το νεκρό του σώμα μεταφέρθηκε από τις φυλακές και ρίχτηκε στις γραμμές του τρένου.

Ο θάνατός του φόβισε πολύ τη διοίκηση των φυλακών. Έτσι σταμάτησαν τα βασανιστήρια στους άλλους τέσσερις αντιρρησίες συνείδησης, τους οποίους μάλιστα μετέφεραν αμέσως στις Στρατιωτικές Φυλακές Ιωαννίνων, για να μη ζητηθεί η μαρτυρία τους σχετικά με τον ξαφνικό θάνατο του Καραφάτσα.

Η Χούντα προσπάθησε να εμφανίσει το θάνατο του Καραφάτσα αυτοκτονία. ‘Ομως, η σκηνοθεσία, γιά να γίνει πειστική αυτή η εκδοχή, ήταν τόσο χοντροκομμένη, που δεν έπεισε κανέναν. Όλα τα στοιχεία – και αυθεντικό φωτογραφικό υλικό που συγκέντρωσα – πείθουν ότι ο θάνατος του αντιρρησία συνείδησης επήλθε από τα βασανιστήρια, τα οποία τον υπέβαλαν μέσα στη φυλακή. Νεκρός πιθανότατα, ο Καραφάτσας μεταφέρθηκε και τοποθετήθηκε στις γραμμές του τρένου. Ή μισοπεθαμένος.

Ας παρακολουθήσουμε, όμως τα γεγονότα με τη σειρά που σημειώθηκαν:

Στις 23. 6. 71, ημέρα Τετάρτη, στις 6 το απόγευμα, ο Βασίλης βρίσκεται νεκρός ή βαριά τραυματισμένος σε αφασία – οι πληροφορίες αλληλοσυγκρούονται. Η θέση όπου βρέθηκε είναι σε μιά σιδηροδρομική γέφυρα του Πηνειού, 5 χιλιόμετρα έξω από τα Τρίκαλα.

Ένας πολίτης, που ψάρευε στο ποτάμι, άκουσε βογγητά. Στη συνέχεια ειδοποίησε τον αγροφύλακα της περιοχής ή του χωριού Δροσερό κι οι δύο μαζί σταμάτησαν την αμαξοστοιχία που ερχόταν από την αντίθετη κατεύθυνση, από την Καλαμπάκα. Το τρένο παραλαμβάνει τον Καραφάτσα και επιστρέφει στον σταθμό Τρικάλων. Ας σημειωθεί ότι αυτή η αμαξοστοιχία είναι η δεύτερη, κατά σειρά, που ερχόταν από κατεύθυνση αντίθετη από τη σιδηροτροχιά όπου υποτίθεται ότι συνέβη το ατύχημα, καθώς πήγαινε προς Καλαμπάκα. Πρέπει να σημειωθεί αυτό, γιατί μας διευκρινίζει αρκετές λεπτομέρειες. Όπως πότε μπορεί να πήρε το τρένο από τη Λάρισα!

Από το σταθμό και μετά, η πληροφορίες αλληλοσυγκρούονται, ως προς το αν βρέθηκε ζωντανός ή νεκρός, με στρατιωτικά ρούχα ή με πολιτικά. Οι αρχές κάνουν πολλές προσπάθειες για να συσκοτισθεί η αλήθεια, και το πετυχαίνουν.

Την επόμενη μέρα ειδοποιούνται οι γονείς του Καραφάτσα, στις Σέρρες, να κατέβουν να πάρουν το πτώμα του παιδιού τους που πέθανε. Οι γονείς, με φίλους τους από τη Θεσσαλονίκη, φτάνουν στα Τρίκαλα το απόγευμα της Πέμπτης, 24. 6. 71. Λίγο αργότερα φτάνει και ο δικηγόρος Τσιτσιλίκης. Στο μεταξύ, έχουν καταφθάσειαπό το πρωί της Πέμπτης και ομόθρησκοι του Καραφάτσα από τη Λάρισσα. Όλοι βρίσκουν τα πνεύματα πολύ ανήσυχα και ταραγμένα, τόσο στο νοσοκομείο όσο και στους στρατώνες.

Ο δικηγόρος Τσιτσιλίκης – ομόθρησκος του Βασίλη – έρχεται σ’επαφή με μερικούς στρατιωτικούς και άλλους παράγοντες. Οι ομόθρησκοι του Καραφάτσα, Κόζαρης, Προκόπης, Λαγουίας, Παλάσκας και άλλοι Θεσσαλονικείς, έχουν και αυτοί επαφές. Από τα όσα λέγονται-και όσα ακούγονται-προκύπτουν αρκετά χρήσιμα στοιχεία για την διαλεύκανση της υπόθεσης.

Ορεινή Σερρών

ΙΑΤΡΟΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΕΛΛΙΠΗΣ

Η ιατροδικαστική έκθεση, κατά πληροφορίες του ίδιου του γιατρού που τη συνέταξε, δεν είναι πλήρης. Όταν ο γιατρός πληροφορείται ότι πρόκειται για έναν αντιρρήσια συνειδήσεως, τινάζεται και λέει ότι τα τραύματα του έκαναν εντύπωση. “Πρέπει να κάνω, οπωσδήποτε, αυτοψία χώρου”. Ο ιατροδικαστής κ. Παντελιδάκης ζητάει επίμονα και κατ’επανάληψη να κάνει αυτοψία χώρου γιά να συμπληρώσει την έκθεσή του. Αλλά οι στρατιωτικές αρχές δε τον διευκολύνουν. Έτσι κλείνει την έκθεση ελλιπή. Η έκθεση δεν βρέθηκε. Αλλά η αυτοψία του χώρου αποκαλύπτει πολλά για την διελεύκανση της υπόθεσης.

Η ΑΥΤΟΨΙΑ “ΜΙΛΑ” ΓΙΑ ΕΓΚΛΗΜΑ

Ο τόπος, όπου βρέθηκε το σώμα του Βασίλη, είναι μιά γέφυρα, μήκους περίπου 100 μέτρων, στον ποταμό Πηνειό, 5 περίπου χιλιόμετρα έξω από τα Τρίκαλα. Είναι αρκετά υψηλή. Σ’όλο το μήκος της είναι σχεδόν ανισόπεδη, με τον ποταμό στο βάθος. Τα διάκενα μεταξύ των σιδηροδοκών της γέφυρας, όπου στηρίζονται οι σιδηροτροχιές, είναι 1, 84 μέτρα το ένα από το άλλο. Δηλαδή τα κενά προς τα κάτω μεταξύ του ποταμού και της γέφυρας είναι 1, 84 του μέτρου. Το ύψος του κάθε σιδηροδοκού είναι 63 εκατοστά. Η απόσταση από τη σιδηροτροχιά μέχρι τα κιγκλιδώματα της γέφυρας – είναι 1. 45 μέτρα.

Από τη σιδηροτροχιά το βαγόνι εξέχει περίπου 60 εκατοστά. Επομένως, μένουν μόνο 85 ή 90 περίπου εκατοστά από το τρένο μέχρι το κιγκλίδωμα της γέφυρας. Τα μέτρα, οι αποστάσεις και οι διαστάσεις είναι απαραίτητο να ληφθούν υπόψη. Γιατί από αυτά αποδεικνύεται, φύσει και πράξει, ότι είναι αδύνατο να συνέβη εκεί το ατύχημα – ή , κατά το πόρισμα, η αυτοκτονία. Από την πραγματογνωμοσύνη ή αυτοψία του χώρου, αποδυκνείεται ότι το σώμα, νεκρό ή τραυματισμένο, τοποθετήθηκε εκεί εκ των υστέρων. Και ότι το, πιθανότατα, έγκλημα έγινε αλλού. Η προσεκτική εξέταση του χώρου αποκλείει εντελώς την εκδοχή το ατύχημα να σημειώθηκε σ’αυτό το μέρος.

Το μέρος στο οποίο βρέθηκε το σώμα, πάνω στη γέφυρα, είναι ακριβώς στη μέση, όπου υπάρχει η βάση της. Μία βάση από τσιμέντο, όπου στηρίζεται η γέφυρα στο κέντρο. Η τσιμεντένια αυτή βάση της γέφυρας έχει φάρδος περίπου 2, 40μ. Στο μέρος αυτό της βάσης το κιγκλίδωμα είναι συμπαγές κι όχι καγκελωτό. Στη τσιμεντένια αυτή βάση της γέφυρας υπάρχει ένας από τους σιδηροδοκούς της, στον οποίο στηρίζεται η σιδηροδρομική γραμμή. Αυτός ο σιδηροδοκός τέμνει στη μέση την τσιμεντένια βάση. Και σχηματίζονται δύο τετράγωνα, που έχει μήκος το καθένα 1, 25 και φάρδος 90 εκατοστά με 1 μέτρο. Το ύψος είναι 63 εκατοστά, λόγω του σιδηροδοκού.

Σ’αυτό τον κυβικό χώρο, που σχηματίζεται σαν τετράγωνο κουτί, βρέθηκε νεκρός ή ζωντανός ο Βασίλης. Στις 24 Ιουλίου 1971, το σημάδι του αίματος ήταν εμφανές. Κατά περίεργο τρόπο, αίμα φαινόταν την ίδια μέρα και στην άκρη της ξύλινης τραβέρσας. Κατά τις συζητήσεις ομόθρησκων του Καραφάτσα με αρμοδίους, στο νοσοκομείο, τη μέρα της κηδείας, ειπώθηκε ότι κατά την πτώση αυτός προσέκρουσε πρώτα στον ξύλινο δοκό. Τα γεγονότα, όμως, διαψεύδουν εντελώς την εκδοχή αυτή. Γιατί ο ξύλινος δοκός, κατά τη διέλευση της αμαξοστοιχίας, καλύπτεται εντελώς από την προεξοχή της. Η προεξοχή της αμαξοστοιχίας από τη γραμμή φθάνει περίπου τα 60 εκατοστά και τη καλύπτει τελείως. Επομένως, το αίμα στο μέρος αυτό δημιουργεί υποψία. Ίσως τοποθετήθηκε εκεί για παραπλάνηση ή για άλλοθι.

Η προσεκτική εξέταση του χώρου και των τραυμάτων που παρουσίασε το σώμα του νεκρού αποκλείουν κάθε εκδοχή ότι το δυστύχημα σημειώθηκε σ’αυτή την τοποθεσία. Οι λόγοι είναι οι εξής : Σε κάθε περίπτωση, με την αμαξοστοιχία σε κίνηση, λόγω της ταχύτητας, το αντικείμενο παρασύρεται τουλάχιστον πάνω από 15 μέτρα. Εάν συνέβη αυτό , δηλαδή εάν έπεφτε από το παράθυρο ο Καραφάτσας, λόγω των εμποδίων και σιδηροδοκών, δεν ήταν δυνατόν να φτάσει εκεί που βρέθηκε. Φυσικό ήταν να πέσει κάτω στο ποτάμι, από τα κενά της γέφυρας. Εάν πάλι, κατά σύμπτωση, έπεφτε από το παράθυρο, τη στιγμή που περνούσε, στη τοποθεσία αυτή, και πάλι θα έπρεπε να βρίσκεται τουλάχιστον στο άλλο τετράγωνο της τσιμεντένιας βάσης. Αν όχι, σ’άλλα επόμενα κενά, προς το ποτάμι. Δύο μόνο τετράγωνα σχηματίζονται στη βάση.

ΦΟΒΕΡΑ ΤΡΑΥΜΑΤΑ

Τα τραύματα στο σώμα του νεκρού δείχνουν ότι στους γλουτούς είχε πάθει τη μεγάλη ζημιά. Και όχι στο κεφάλι του. Πολύ ύποπτα τραύματα γιά μία τέτοια πτώση, από αμαξοστοιχία σε κίνηση. Και σε τέτοιο ανώμαλο μέρος, αν ληφθεί υπόψη ότι η πτώση δεν έγινε απο τις πόρτες τις αμαξοστοιχίας, που κατά την κίνηση κλείνουν υδραυλικά, αυτόματα. Εάν θεωρηθεί ότι οι πόρτες ήταν ανοιχτές, τότε ευθύνονται οι Σ. Ε. Κ. (σήμερα ΟΣΕ) και πρέπει να αναζητηθεί ευθύνη σε αυτούς.

Το ανακριτικό πόρισμα θέλει τον θάνατο αυτοκτονία. Γιατί;Γιατί φαίνεται, δεν μπορεί να δικαιολογήσει ατύχημα με εκδοχή πτώση από τις πόρτες. Από την πρώτη στιγμή, πάντως, οι ειδικοί αποκλείουν την εκδοχή ότι μπορεί οι πόρτες να ήταν ανοιχτές. Επομένως η πτώση πρέπει να ΄γινε από παράθυρο. Και τα τραύματα πρέπει να ναι διαφορετικά.

Στην εκδοχή, λοιπόν, ότι έπεσε από παράθυρο, τα γεγονότα θα πρεπε να έχουν συμβεί ως εξής:

Γιά να βγει το σώμα του ανθρώπου από το παράθυρο και να πάρει την κλίση γιά την πτώση, με την ταχύτητα της αμαξοστοιχίας, θα έπρεπε να προεξέχει περίπου 70-90 εκατοστά. Στην περίπτωση αυτή, επειδή τα κάγκελα ή τα κιγκλιδώματα της γέφυρας απέχουν μόλις 90 εκατοστά περίπου, εκείνο που θα έβρισκε πρώτα επαφή θα ήταν το κεφάλι του σώματος, οπότε θα είχαμε ή κόψιμο του κεφαλιού ή τέλεια πολτοποίηση του. Αυτή θα ήταν η αναπόφευκτη συνέπεια της εκδοχής αυτής. Εάν πάλι δεχθεί κανείς την εκδοχή ότι κατόρθωσε και έπεσε κάθετα, πάλι, στην περίπτωση αυτή, εκείνο που θα ερχόταν πρώτο σε επαφή με το κάτω ανώμαλο έδαφος θα έπρεπε να είναι το κεφάλι. Το οποίο και θα πολτοποιούνταν. Όλες οι μαρτυρίες, και η ιατροδικαστική, αλλά και όλοι όσοι είδαν τον νεκρό, όπως ο δικήγόρος Τσιτσιλίκης, διαπίστωσαν ότι το κεφάλι δεν είχε πάθει τίποτα. Η ιατροδικαστική έκθεση παρουσιάζει περίεργα τραύματα στους γλουτούς και όχι στο κεφάλι!

Ένας υπάλληλος του σταθμού, ο Χρήστος Νταλούκας, που πρώτος τύλοξε το νεκρό σε μιά κουβέρτα και μαζί με άλλους τον κατέβασαν και τον έβαλαν σε ταξί, βεβαίωσε στον Αθηναίο δικηγόρο Θανάσση Ρέππα και στον Κ. Παλάσκα, ότι το κεφάλι ήταν άθικτο.

Όλα λοιπόν τα περιστατικά, τα γεγονότα και οι καταστάσεις αποκλείουν στο μέρος αυτό πτώση από το παράθυρο αμαξοστοιχίας. Κι ενισχύουν την εκδοχή του εγκλήματος. Που ισχυροποιείται από τις πληροφορίες, ότι προηγήθηκε βάναυση κακοποίηση και εγκατάλειψη του Βασίλη Καραφάτσα χωρίς ιατρική περίθαλψη.

Το ανακριτικό πόρισμα μιλάει γιά αυτοκτονία. Όμως διάφορα άλλα στοιχεία, που παρεμβάλονται στην υπόθεση, διαμορφώνουν βάσιμη αμφιβολία γιά το ίδιο το ανακριτικό πόρισμα. Λέγεται χωρίς να είναι εξακριβωμένο, ότι ο Βασίλης έφυγε από τη Λάρισα στις 16. 00 με την υπ’αριθμό 22 αμαξοστοιχία. Στις 16. 43, στο σταθμό Παλαιοφαρσάλων, ανέβηκε στην υπ’αριθμόν 252 αμαξοστοιχία Βόλου – Καλαμπάκας, που φτάνει στα Τρίκαλα στις 18. 06. Επομένως στη γέφυρα, η αμαξοστοιχία πρέπει να πέρασε στις 18. 00 περίπου. Εκείνη τη ώρα, τον Ιούνιο μήνα, είναι ακόμα μέρα. Πως, κανείς επιβάτης, από το μοναδικό βαγόνι, δεν αντιλήφθηκε την πτώση από το παράθυρο;Είναι δυνατό, από τόσους επιβάτες, κανείς να μην αντιλήφθηκε ένα τέτοιο γεγονός;Ακούστηκε η εκδοχή ότι έπεσε από την πίσω θέση του οδηγού. Αλλά αυτό πρέπει να αποκλείεται. Γιατί η πόρτα του οδηγού λόγω των μηχανημάτων, είναι πάντα κλειστή. Αλλά, και στην περίπτωση αυτή, το σώμα θα πρεπε να πέσει όχι στο πλάι, όπως βρέθηκε, αλλά στη μέση των σιδηροτροχιών.

Ας πάρουμε την εκδοχή ότι έπεσε από το παράθυρο του χώρου πίσω από τον οδηγό. Θα δούμε ότι και αυτή δεν ευσταθεί. Γιατί τα παράθυρα αυτά, της 252 αυτοκινητάμαξας, όπως διαπιστώθηκε είναι πολύ στενά. Και δεν μπορεί εύκολα το σώμα ενός νέου να χωρέσει γιά να βγει έξω.

Όλες αυτές οι εκδοχές αποκλείουν την άποψη ότι έγινε δυστύχημα στην αυτοκινητάμαξα. Και συσσωρεύουν υποψίες γιά συγκάλυψη εγκλήματος. Ένα άλλο σημείο, που προσθέτει αμφιβολία, είναι ότι μετά από λίγα λεπτά, στις 18. 07, πέρασε από το ίδιο μέρος η υπ’αριθμόν 253 αμαξοστοιχία, που ερχόταν από την αντίθετη κατεύθυνση, από τη Καλαμπάκα. Πως τέτοια ώρα ο οδηγός της αμαξοστοιχίας αυτής δεν αντιλήφθηκε το σώμα ενός ανθρώπου;

Η έρευνα μου είχε – και έχει – στόχο να βρει τα στοιχεία που οδηγούν στη αποκάλυψη της αλήθειας, στην πολύ περίεργη αυτή “αυτοκτονία”. Στην “αυτοκτονία” ενός αντιρρησία συνείδησης, στον οποίο, αποδεδειγμένα, είχαν γίνει βασανιστήρια.

Εξετάζοντας όλες τις παραπάνω αμφιβολίες – και υποψίες-μπορεί να υποθέσει κανείς ότι: Αυτοί, που είχαν λόγο να συγκαλύψουν το έγκλημα, τοποθέτησαν στο σημείο αυτό τον Βασίλη, σε κατάσταση αφασίας, ή νεκρό, στο διάστημα του χρόνου που θα γίνονταν αντιληπτοί. Δηλαδή μεταξύ της διελεύσεως της αμαξοστοιχίας 253, ώρα 18. 07, και της διελεύσεως της 255, ώρα 19. 03, η οποία και τον παρέλαβε, μεσολαβεί χρονικόδιάστημα μιάς ώρας, στο οποίο θα μπορούσαν να κάνουν-και έκαναν-άνετα τη δουλειά τους.

Άλλα σημεία, που πρέπει να αναφερθούν γιά το περίεργο αυτό “ταξίδι” του Βασίλη Καραφάτσα από Λάρισα γιά Τρίκαλα :

1. Το φύλλο πορείας για πού τον προόριζε; Γιά Καρδίτσα ή γιά Τρίκαλα;
2. Το υπηρεσιακό εισιτήριο τι ημερομηνία έγραφε, τι ώρα, ποια αυτοκινητάμαξα;
3. Τα προσωπικά του ρούχα που ήταν, ή που βρέθηκαν;
4. Είχε πάνω του 700 περίπου δραχμές. Βρέθηκαν και δόθηκαν στον πατέρα του μόνο 32 δραχμές
5. Πότε έφυγε από τις φυλακές Λάρισας – ημερομηνία και ώρα.
6. Είχε υπογράψει στο βιβλίο αποφυλάκισης;

Όλα αυτά τα στοιχεία, που μπορούν και τώρα να ερευνηθούν, είναι δυνατό να ρίξουν φως στην “αυτοκτονία” αυτή του αντιρρησία συνείδησης. Μιά “αυτοκτονία” η οποία, όπως δείχνουν τα πράγματα, μάλλον είναι έγκλημα.

“ΤΟΝ ΕΔΕΙΡΑ ΣΑΝ ΣΚΥΛΟ. . . “

Σε συζήτηση του δικηγόρου Θανάση Ρέππα και των Ν. Σιμούδη και Κ. Παλάσκα με τον υπάλληλο-τότε-των Σ. Ε. Κ. Χρήστο Νταλούκα, στο σταθμό Τρικάλων, ο τελευταίος λέει ότι ο πολίτης που ψάρευε στο ποτάμι και ειδοποίησε τον αγροφύλακα ήταν ο Γραμματέας του Ειρηνοδικείου.

Ο Χρήστος Νταλούκας είναι αυτός που πήρε μια κουβέρτα από τον σταθμό και μαζί με άλλους τύλιξε το σώμα. Σε ερωτήσεις δε των τριών, αν ήταν ζωντανός ή πεθαμένος ο Καραφάτσας, πέφτει σε αντιφάσεις. Σε ερώτηση, άν το κεφάλι είχε χτυπηθεί πολύ, λέει ότι ήταν άθικτο κι ότι το είδε ο Σταθμάρχης, που ήταν Αθηναίος. Κι ακόμη, ότι κάποιος Παπαντωνίου, από τα Μεγάλα Καλύβια, γνωρίζει σε τι κατάσταση βρέθηκε ο Καραφάτσας.

Ο αγροφύλακας είναι ο πρώτος που πήγε στο μέρος εκείνο. Επίσης η γυναίκα του αγροφύλακα, το παιδί του Χρήστου Νταλούκα κι ένας ταξιτζής. Μερικοί από αυτούς λένε ότι είδαν τον Βασίλη όχι με στρατιωτικά ρούχα. Ο Χρήστος Νταλούκας αναφέρει ότι επί μιά βδομάδα πηγαινοέρχονταν αξιωματικοί στο Σταθμό για ανακρίσεις. Ήταν ανήσυχοι.

Η Ελένη Ελευσινιώτη ακούει γιά έναν του Α2, ονόματι Χρήστο Κόκο. Ο τελευταίος φαίνεται να έχει άμεση σχέση με τον φόνο του Βασίλη. Το πρόσωπο αυτό είχε σχέσεις με φιλική οικογένεια της Ελευσινιώτη, την οποία και επισκέπτεται μερικές μέρες πριν τον θάνατο του Καραφάτσα, όπου, μεταξύ των άλλων, αναφέρει :

” Σήμερα έδειρα έναν Ιεχωβά σαν σκύλο. Τον έκαμα να βγάζει αίμα από τ’αυτιά του.”. Σε ερώτηση της φίλης της Ελευσινιώτη, γιατί το έκανε αυτό – “άνθρωποι είναι και αυτοί”-απαντά:”Δεν πρέπει να τους λυπάται αυτούς κανείς. Γιατί αυτοί δεν παίρνουν όπλο. Εμείς τι είμαστε κορόιδα;”

Το ίδιο πρόσωπο-ο Χρήστος Κόκος-δύο μέρες μετά τον θάνατο του Βασίλη, πάει-κατά τους μάρτυρες-πάλι στο ίδιο σπίτι. Είναι στεναχωρημένος. Και ανήσυχος. Η φίλη της Ελευσινιώτη τον ρωτάει:”Τι έχεις;”. Και λέει:”Άφησε. Σήμερα σκοτώθηκε ο διοικητής μου σε αυτοκινητικό δυστύχημα. Κι έχουμε μπελάδες μ’εκείνο τον Ιεχωβά που πέθανε. . . “. Δεν υπάρχουν περισσότερες πληροφορίες για το πρόσωπο αυτό. Πιθανό να είναι ένας από τους αυτουργούς.

Την ίδια εποχή, στην Κομοτηνή, ένας στρατιώτης από το Κέντρο Τρικάλων-Λαρίσης φέρεται να ομολογεί:”Εκεί σκοτώσαν έναν Ιεχωβά, επειδή δεν ήθελε να πάρει όπλο”. Το ίδιο συνέβη και στις Σέρρες.

Σημείωμα Βασίλη που βρέθηκε μέσα στο πορτοφόλι του

Στη δίκη ενός άλλου αντιρρησία συνείδησης, του Πέτρου Δελή, στην έδρα Στρατοδίκης είναι ο Διευθυντής των Στρατιωτικών Φυλακών. Η λεπτομέρεια αυτή αναφέρεται γιατί το συγκεκριμένο πρόσωπο πρέπει να έχει παίξει σπουδαίο ρόλο στην υπόθεση του Βασίλη Καραφάτσα.

Στη δίκη λοιπόν του Πέτρου Δελή, στη διάρκεια της διαδικασίας, παρουσιάζεται το εξής περίεργο φαινόμενο-απόδειξη του τι προηγήθηκε του Στρατοδικείου και αχτίδα φωτός στη σκοτεινή υπόθεση Καραφά
τσα:

Ο Δελής εμφανίζεται με στρατιωτικά ρούχα. Και στα χαρτιά της δικογραφίας τον παρουσιάζουν να έχει μετανοήσει. Όταν ο πρόεδρος του Στρατοδικείου τον ρωτάει “Μετανοείς, λοιπόν;θα το πάρεις το όπλο;”αυτός απαντά”Όχι. Δεν έχω μετανοήσει. . . “.

“Μα εδώ έχεις υπογράψει. . . “

“Αν ήσαστε εσείς στη θέση μου, κ. πρόεδρε, τι θα κάνατε;”

“Ποιά ήταν η θέση σου;”

“Επιτρέπεται να μιλήσω;”

Η άδεια του δίδεται, και λέει:”Με χτυπούσαν μέχρις ότου λιποθύμησα. Συνερχόμουν και αυτοί πάλι άρχιζαν”.

Τότε ο πρόεδρος τον διακόπτει:”Καλά. . . καλά. Πάψε”. Και κάνει την τυπική συνοπτική διαδικασία, μ’έναν κατ’ επάγγελμα συνήγορο. Η απόφαση:Τέσσερα χρόνια και 11 μήνες φυλακή. Την αποκάλυψη αυτή γιά βασανιστήρια την ακούν πολλοί ομόθρησκοι του Δελή, που παρακολουθούν τη δίκη.

Ο ίδιος ο Δελής είχε πει στους τελευταίους, πριν από τη δίκη, ότι τον Βασίλη τον είχαν βασανίσει περισσότερο. Κι αυτό χωρίς να γνωρίζει το θάνατο του Καραφάτσα.

Το ανακριτικό πόρισμα αποφαίνεται ότι ο Βασίλης αυτοκτόνησε. Και γεννιέται το ερώτημα:Ποιά αληθινά περιστατικά ή μαρτυρικά γεγονότα στοιχειοθετούν το πόρισμα;Ποιά στοιχεία αποδεικνύουν αυτοκτονία;

Έγγραφη μαρτυρία δεν υπάρχει. Αυτόπτες μάρτυρες δεν υπάρχουν. Προφορική μαρτυρία δεν υπάρχει. Πώς κατέληξε λοιπόν το ανακριτικό πόρισμα στην αυτοκτονία;

Αναφέρθηκε τότε ότι ο Βασίλης έφτασε στην αυτοκτονία από έλεγχο της συνείδησης του διότι παρέβη τα της πίστεώς του. Είναι, όμως, αρκετή η εκδοχή αυτή γιά να κλείσει το πόρισμα με δεδομένο την αυτοκτονία;Όταν, μάλιστα, πρόκειται για ευσυνείδητο πρόσωπο και για προσωπικό ζήτημα θρησκευτικής συνείδησης;

Υπάρχουν βάσιμοι λόγοι γιά τους οποίους αποκλείεται ένα τέτοιο πρόσωπο να προβεί σ’ένα απονενοημένο διάβημα όπως η αυτοκτονία.

1. Γιατί ένας Μάρτυρας του Ιεχωβά γνωρίζει καλά ότι η αυτοκτονία, ενώπιον του Θεού, είναι αμαρτία μεγαλύτερη από κάθε άλλη, όπως θέλει η πίστη του. Στη συνείδηση του, λοιπόν, θα ήταν πολύ πιό ελαφρύ να υποχωρήσει στην πίστη και να ζητήσει συγχώρεση, παρά να αυτοκτονήσει.
2. Ένας αντιρρησίας συνείδησης, προκειμένου να κάνει ένα τέτοιο διάβημα, δεν θα έγραφε τουλάχιστον στους δικούς του, γιά να ελαφρύνει κάπως τη συνείδηση του, όπως συμβαίνει πολλές φορές σε τέτοιες περιπτώσεις;
3. Ένας αντιρρησίας συνείδησης θα άφηνε, γιά δική του πράξη, υπόνοιες, ώστε να ενοχοποιηθούν άλλοι αθώοι άνθρωποι;

Όλοι αυτοί οι λόγοι αποκλείουν την εκδοχή της αυτοκτονίας που δέχεται το πόρισμα. Κι είναι λόγοι ουσιαστικοί, που συνηγορούν γιά την αναψηλάφηση αυτής της υπόθεσης. Έτσι, ώστε ν’αποκαλυφτεί η αλήθεια. Και να στιγματισθούν οι πράξεις ατόμων, που αμαυρώνουν την έννοια των νόμων, της τάξης και της ανθρώπινης υπόστασης και αξιοπρέπειας.

Το τραγούδι του Βασίλη

Ο θάνατος του Βασίλη Καραφάτσα σημειώθηκε στη διάρκεια της Χούντας στην Ελλάδα – και από τη Χούντα. Η Δημοκρατία έχει χρέος να βρει τους ενόχους της δολοφονίας του. Όποιοι κι αν είναι. Όποια θέση κι αν έχουν. . .

ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ-ΕΡΕΥΝΑ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΤΣΑΡΟΥΧΑ “ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΕΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ”

Το υλικό που σας παρουσιάζουμε σε αυτή την σελίδα είναι επιλεγμένο από τον επίσημο ιστότοπο των Χριστιανών Μαρτύρων του Ιεχωβά τον οποίο και σας προτρέπουμε να επισκέπτεστε τακτικά για την ποιότητα στην υλη που τον διακρίνει!

This is not the official website of Jehovah’s Witnesses jw.org is the official website of Jehovah's Witnesses and is the authoritative website about our beliefs, teachings, & activities.

Did you like this? Share it:

No Comments on “Βασίλης Καραφάτσας: Ένα παλικάρι που υπερασπίστηκε έως θανάτου την ακεραιότητα του”

Comments on this entry are closed.


Το υλικό που σας παρουσιάζουμε σε αυτή την σελίδα είναι επιλεγμένο από τον επίσημο ιστότοπο των Χριστιανών Μαρτύρων του Ιεχωβά τον οποίο και σας προτρέπουμε να επισκέπτεστε τακτικά για την ποιότητα στην ενημέρωση και στην υλη που τον διακρίνει!