Ο ΘΕΟΣ επιθεωρούσε τον πλανήτη Γη. Τον ετοίμαζε για να κατοικηθεί από ανθρώπους. Έβλεπε πως οτιδήποτε έκανε ήταν καλό. Μάλιστα, όταν ολοκληρώθηκε αυτό το έργο, δήλωσε ότι ήταν «πολύ καλό». (Γένεση 1:12, 18, 21, 25, 31) Προτού καταλήξει όμως σε αυτό το τέλειο αποτέλεσμα, ο Θεός μίλησε για κάτι που “δεν ήταν καλό”. Ασφαλώς, τίποτε από όσα έκανε ο Θεός δεν ήταν ατελές. Απλώς, η δημιουργία του δεν είχε ολοκληρωθεί ακόμη. «Δεν είναι καλό να παραμένει ο άνθρωπος μόνος», είπε ο Ιεχωβά. «Θα κάνω για αυτόν έναν βοηθό, ως συμπλήρωμά του».—Γένεση 2:18.

Σκοπός του Ιεχωβά ήταν να απολαμβάνει η ανθρώπινη κοινωνία ατέλειωτη ζωή με υγεία, ευτυχία και αφθονία σε έναν επίγειο παράδεισο. Ο πατέρας όλων των ανθρώπων ήταν ο Αδάμ. Η σύζυγός του η Εύα έγινε «η μητέρα όλων όσων είναι ζωντανοί». (Γένεση 3:20) Παρ’ όλο που η γη είναι τώρα γεμάτη με δισεκατομμύρια απογόνους τους, οι άνθρωποι απέχουν πολύ από την τελειότητα.

Το άμεσο αποτέλεσμα της αμαρτίας ήταν η ντροπή. Αντί να σπεύσει το ζευγάρι χαρούμενο να μιλήσει στον Ιεχωβά, κρύφτηκε. (Γένεση 3:8) Η φιλία τους με τον Θεό καταστράφηκε. Όταν ρωτήθηκαν τι είχαν κάνει, δεν έδειξαν καμία μεταμέλεια, μολονότι και οι δυο τους γνώριζαν ότι είχαν παραβιάσει το νόμο του Θεού. Τρώγοντας τον απαγορευμένο καρπό, έστρεψαν τα νώτα τους στη θεϊκή αγαθότητα.

Ως αποτέλεσμα, ο Θεός έδειξε ότι η γέννηση παιδιών θα συνοδευόταν από αυξημένο πόνο. Η Εύα θα λαχταρούσε το σύζυγό της, και εκείνος θα την εξουσίαζε. Η προσπάθειά της, λοιπόν, για απόκτηση ανεξαρτησίας είχε το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα. Ο Αδάμ θα έτρωγε τώρα τα προϊόντα της γης με πόνο. Αντί να ικανοποιεί την πείνα του χωρίς μόχθο στην Εδέμ, θα έπρεπε να πασχίζει σκληρά για να εξασφαλίσει τα αναγκαία ωσότου επέστρεφε στο χώμα από το οποίο είχε πλαστεί.—Γένεση 3:16-19.

Τελικά, ο Αδάμ και η Εύα εκδιώχθηκαν από τον κήπο της Εδέμ. Ο Ιεχωβά είπε: «Ο άνθρωπος έγινε σαν ένας από εμάς στο να γνωρίζει το καλό και το κακό· και τώρα για να μην απλώσει το χέρι του και πάρει καρπό και από το δέντρο της ζωής και φάει και ζήσει στον αιώνα . . . ». «Η πρόταση δεν ολοκληρώνεται», σχολιάζει ο λόγιος Γκόρντον Γουένχαμ, και επαφίεται σε εμάς να συμπληρώσουμε τη σκέψη του Θεού—η οποία θα μπορούσε να είναι: «ας τον διώξω από τον κήπο». Γενικά, οι συγγραφείς της Γραφής αναφέρουν ολοκληρωμένες τις σκέψεις του Θεού. Αλλά εδώ, συνεχίζει ο Γουένχαμ, «η παράλειψη της κατάληξης μεταδίδει την έννοια της ταχύτητας με την οποία ενήργησε ο Θεός. Προτού καλά καλά τελειώσει τα λόγια του, εκδιώχθηκαν από τον κήπο». (Γένεση 3:22, 23) Έπειτα από αυτό, προφανώς διακόπηκε κάθε επικοινωνία ανάμεσα στον Ιεχωβά και στο πρώτο ζευγάρι.

πηγή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Το υλικό που σας παρουσιάζουμε σε αυτή την σελίδα είναι επιλεγμένο από τον επίσημο ιστότοπο των Χριστιανών Μαρτύρων του Ιεχωβά τον οποίο και σας προτρέπουμε να επισκέπτεστε τακτικά για την ποιότητα στην υλη που τον διακρίνει!

This is not the official website of Jehovah’s Witnesses jw.org is the official website of Jehovah's Witnesses and is the authoritative website about our beliefs, teachings, & activities.

Did you like this? Share it:

No Comments on “Γένεση 3:22 Η σκέψη του Ιεχωβά που δεν καταγράφεται!”

Comments on this entry are closed.


Το υλικό που σας παρουσιάζουμε σε αυτή την σελίδα είναι επιλεγμένο από τον επίσημο ιστότοπο των Χριστιανών Μαρτύρων του Ιεχωβά τον οποίο και σας προτρέπουμε να επισκέπτεστε τακτικά για την ποιότητα στην ενημέρωση και στην υλη που τον διακρίνει!