ΠΡΟΣΦΑΤΑ, μια δημόσια φυσιογνωμία, γιόρτασε την 70ή επέτειο των γενεθλίων του, μόνο που δεν την ονόμασε έτσι. «Είναι η 31η επέτειος των 39ων γενεθλίων μου,» είπε κοροϊδευτικά.

Δεν αισθάνονται όλοι το ίδιο για τα γενέθλια. Ο μικρός Τζώννυ μπορεί με ανυπομονησία να περιμένει την ημέρα αυτή με την τούρτα της τα κεριά και τα δώρα. Η μαμά, από την άλλη πλευρά, μπορεί να μη θέλει να της υπενθυμίζουν την ηλικία της.

Μερικοί άνθρωποι μάλιστα δεν γιορτάζουν τα γενέθλιά τους για λόγους συνειδήσεως. Φαίνεται παράξενο; Στην πραγματικότητα, αν ήσαστε μέλος της πρώτης Χριστιανικής εκκλησίας, θα αρνιόσαστε να γιορτάσετε τα γενέθλιά σας.

«Η επέτειος της γεννήσεως κάποιου, αν και συνηθιζόταν στους αρχαίους, αρχικά αποδοκιμαζόταν από τους Χριστιανούς,» αναφέρει ο Ουίλλιαμ Σ. Γουώλς στο βιβλίο του Τα Περίεργα των Δημοφιλών Εθίμων. Ο ιστορικός Γουώλς συνεχίζει και παραθέτει από τα πρώτα Χριστιανικά συγγράμματα πάνω στο θέμα αυτό, λέγοντας: «Γι’ αυτό ο Ωριγένης, σε μια ομιλία πάνω στο Λευιτικό 12:2, βεβαιώνει τους ακροατές του ότι ‘δεν μπορεί να βρεθεί κανένας από τους αγίους που να έκανε ποτέ γιορτή ή συμπόσιο στα γενέθλιά του, ή να γιόρτασε τη μέρα που γεννήθηκε ο γιος ή η κόρη του. Αλλά οι αμαρτωλοί γιορτάζουν και χαίρονται αυτές τις μέρες.’ »

Από που πήραν οι πρώτοι Χριστιανοί την αποστροφή τους αυτή για τα γενέθλια; Εν μέρει από τους Ιουδαίους. «Στη Βίβλο δεν υπάρχει καμιά περίπτωση εορτασμού γενεθλίων ανάμεσα στους ίδιους τους Ιουδαίους,» τονίζει η Εγκυκλοπαίδεια ΜακΚλίντοκ και Στρονγκ, προσθέτοντας: «Στην πραγματικότητα, τουλάχιστον οι μεταγενέστεροι Ιουδαίοι θεωρούσαν τον εορτασμό των γενεθλίων σαν μέρος της ειδωλολατρίας.»

Τα Γενέθλια και η Αστρολογία

Φυσικά, οι πρώτοι Χριστιανοί είχαν τους δικούς τους λόγους που δεν γιόρταζαν γενέθλια. Τότε τα γενέθλια είχαν ισχυρούς δεσμούς με την ειδωλολατρία οι οποίοι σήμερα είναι λιγότερο αισθητοί. «Το έθιμο του εορτασμού των γενεθλίων συνδέεται . . . στην ουσία του, με μερικές πρωτόγονες θρησκευτικές αρχές,» τονίζει η Εγκυκλοπαίδεια της Θρησκείας και της Ηθικής. Ποιες είναι αυτές οι αρχές;

Πρώτα πρώτα, ο πνευματισμός. «Οι Έλληνες πίστευαν ότι καθένας είχε ένα προστατευτικό πνεύμα ή δαίμονα που πρόσεχε τη γέννηση του και παρακολουθούσε σ’ όλη του την ζωή. Αυτό το πνεύμα είχε μια μυστικιστική σχέση με τον θεό στου οποίου τα γενέθλια γεννιόταν το άτομο. Και οι Ρωμαίοι αποδέχονταν επίσης αυτή την ιδέα. Ονόμαζαν το πνεύμα ο γενέθλιος δαίμων. Η παράδοση αυτή αφομοιώθηκε από την ανθρώπινη δοξασία και αντανακλάται στο φύλακα άγγελο, τη νεράιδα νονά και τον πολιούχο προστάτη.»—Οι Παραδόσεις των Γενεθλίων, Ραλφ και Άντελιν Λίντον.

Ένας άλλος λόγος που οι πρώτοι Χριστιανοί δεν γιόρταζαν τα γενέθλια ήταν η σχέση τους με την αστρολογία. «Η τήρηση των αρχείων γεννήσεως ήταν σπουδαία στους αρχαίους χρόνους, κυρίως επειδή η ημερομηνία γεννήσεως ήταν απαραίτητη για τη σύνταξη του ωροσκοπίου,» λένε οι Λίντον. Για τους πρώτους Χριστιανούς η αστρολογία συνδεόταν με Ανατολικές θρησκείες, τον Ρωμαϊκό Στωϊκισμό και τις σοφιστείες των Γνωστικών. Οι Χριστιανοί δεν ήθελαν ν’ αποτελούν μέρος τους!

Αλλαγή στη Στάση της Εκκλησίας

Τελικά η άποψη της κατ’ όνομα εκκλησίας για τα γενέθλια άλλαξε. Γιατί; Επειδή άλλαξε η όλη στάση της εκκλησίας για το Ρωμαϊκό κόσμο, καθόλου εκπληκτικά, όταν ο διωγμός σταμάτησε με τον Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο. Η κατ’ όνομα Χριστιανοσύνη, που είχε πολύ απομακρυνθεί από την αποστολική ερμηνεία, έγινε η θρησκεία του κράτους. Τι είχε συμβεί τώρα στην προηγούμενη εχθρότητά της για ό,τι ήταν ειδωλολατρικό;

Καθώς η εκκλησία «αναδυόταν από τη θύελλα του διωγμού στην ακτινοβολία της αυτοκρατορικής εύνοιας,» έγραψε ο κληρικός του 19ου αιώνα Χένρυ Τζ. Βαντάυκ, «πέρασε από την κατώτερη αντίληψη ότι η εκκλησία θα σωθεί χωρισμένη από τον κόσμο, στην ανώτερη αντίληψη ότι ο κόσμος σώζεται από τον κλήρο της εκκλησίας.»

Ποιο ήταν το αποτέλεσμα αυτού του αντιγραφικού συλλογισμού; «Τότε ήταν που, ανοίγοντας την καρδιά της στην ανθρώπινη φύση της θρησκείας, άρχισε να ελκύεται προς την ανθρώπινη φύση του Ιησού, και να ζητάει με μεγάλο ενδιαφέρον να βρει τη μέρα της γεννήσεώς Του, για να την κάνει άγια.» Αν θα μπορούσαν να γιορτάζονται τα γενέθλια του Ιησού, τι μπορούμε να πούμε για τα άλλα γενέθλια; Ο Ουίλλιαμ Γουώλς κάνει τη σύνδεση, λέγοντας: «Με τον εορτασμό της Γεννήσεως του Χριστού επιστρέψαμε στον εορτασμό της γεννήσεως των κοινών θνητών.»

Έχει Καμιά Σημασία Σήμερα;

Όλ’ αυτά συνέβησαν πριν από πολλές εκατοντάδες χρόνια. Γιατί να επηρεάζουν τον εορτασμό των γενεθλίων σήμερα; Να γιατί: αν οι Χριστιανοί του πρώτου αιώνα δεν γιόρταζαν ούτε τα δικά τους γενέθλια ούτε τα γενέθλια του Ιησού, γιατί να μην ακολουθήσουν σήμερα το παράδειγμά τους οι ειλικρινείς Χριστιανοί;

‘Αλλά δεν είναι υπερβολική αυτή η θέση, μάλιστα φανατική;’ μπορεί να ρωτήσουν μερικοί. ‘Στο κάτω κάτω τι το κακό υπάρχει σ’ ένα πάρτυ γενεθλίων; Σήμερα δεν περιλαμβάνεται ούτε πνευματισμός ούτε αστρολογία.’

Αξίζει να σημειωθεί ότι πολλά που λαμβάνονται σαν δεδομένα στον εορτασμό των γενεθλίων σήμερα διατηρούν το άρωμα των αρχαίων θρησκευτικών τελετουργιών. «Η συνήθεια των αναμμένων κεριών πάνω στις τούρτες άρχισε με τους Έλληνες,» λένε οι Λίντον. «Ο Φιλόχορος [ένας αρχαίος Έλληνας ιστορικός] αναφέρει ότι την έκτη μέρα κάθε μηνός, στα γενέθλια της Άρτεμης της θεάς [της γονιμότητας], του φεγγαριού και του κυνηγιού, μελομακάρονα στρογγυλά σαν το φεγγάρι και αναμμένες λαμπάδες τοποθετούνταν στους βωμούς του ναού της θεάς αυτής.»

Ποια είναι η έννοια αυτών των κεριών; «Τα κεριά των γενεθλίων, όπως πιστεύει ο λαός, είναι προικισμένα με ειδικό μαγικό για να δέχονται επιθυμίες . . . Οι φωτεινές λαμπάδες και οι θυσιαστήριες φωτιές έχουν μια ιδιαίτερη μυστικιστική σημασία από τότε που ο άνθρωπος για πρώτη φορά έφτιαξε βωμούς στους θεούς του. Τα κεριά των γενεθλίων είναι επομένως ένας φόρος τιμής για τα γενέθλια του παιδιού και φέρνουν καλή τύχη,» αναφέρει η ίδια πηγή.

Τι πούμε για τον παραδοσιακό χαιρετισμό «Ευτυχισμένα Γενέθλια»; Οι Παραδόσεις των Γενεθλίων λένε: «Οι χαιρετισμοί των γενεθλίων και οι ευχές για ευτυχία αποτελούν ένα ουσιαστικό μέρος αυτής της γιορτής. . . . Αρχικά η ιδέα αυτή είχε τις ρίζες της στη μαγεία. Οι μαγικές επικλήσεις για καλό και κακό είναι η κύρια χρήση της μαγείας. Στα γενέθλιά του κανείς είναι ιδιαίτερα ευαίσθητος σ’ αυτά τα ξόρκια, καθώς τα προσωπικά πνεύματα του ατόμου βρίσκονται εκεί έγκαιρα. . . . Οι χαιρετισμοί των γενεθλίων έχουν δύναμη προς το καλό ή το κακό επειδή το άτομο εκείνη τη μέρα πλησιάζει περισσότερο προς τον κόσμο των πνευμάτων.»—Σελίδα 20.

Μήπως αυτό σημαίνει ότι οι Χριστιανοί δεν μπορούν να έχουν καμιά σχέση με οποιαδήποτε συνήθεια που μπορεί να έχει προέλθει από ψεύτικες θρησκευτικές τελετουργίες; Όχι. Πάρα πολλές κοινές συνήθειες μπορεί να έχουν τέτοια προέλευση. Αλλά όταν τα χαρακτηριστικά της συνήθειας, όπως έχουν μεταφερθεί στη σημερινή εφαρμογή, έρχονται σε αντίθεση με τις Βιβλικές αρχές, τότε οι αληθινοί Χριστιανοί πρέπει συνειδητά ν’ αρνηθούν να λάβουν μέρος.

Αυτοεξύμνηση

Οι Λίντον αναφέρουν ότι τα γενέθλια διαφέρουν από τις άλλες γιορτές, επειδή είναι καιρός «που όλα τα δώρα και οι καλές ευχές γίνονται για έναν. Η τούρτα των γενεθλίων, υπέροχη με χρωματιστό γκλασάρισμα και τα φωτεινά κεριά είναι προς τιμή του ατόμου. Οι άλλες γιορτές ανυψώνουν την καρδιά, αλλά τα γενέθλια ‘ανάβουν’ το εγώ.»

Είναι καλό οι Χριστιανοί να μπλέκονται σε γιορτές που «ανάβουν το εγώ»; Μιλώντας για τους περήφανους Φαρισαίους, ο Ιησούς προειδοποίησε ότι «όστις δε υψώση εαυτόν θέλει ταπεινωθή, και όστις ταπεινώση εαυτόν θέλει υψωθή.» (Ματθ. 23:12) Το πολύ ‘άναμμα του εγώ’ θα μπορούσε να οδηγήσει σε ταπείνωση στα χέρια του Θεού. «Μη γινώμεθα κενόδοξοι [εγωιστικοί, ΜΝΚ]» συμβούλευσε ο απόστολος Παύλος.—Γαλ. 5:26.

‘Αλλά γιατί να κατακρίνουμε ένα μικρό πράγμα σαν τα γενέθλια;’ μερικοί μπορεί να πουν. Επειδή οι Χριστιανοί πιστεύουν ότι εδώ εφαρμόζεται η Γραφική αρχή «ο εν τω ελαχίστω πιστός και εν τω πολλώ πιστός είναι.»—Λουκ. 16:10.

Επί πλέον, ενώ το πάρτυ των γενεθλίων μπορεί να είναι ‘μικρό πράγμα,’ περιλαμβάνεται μια μεγάλη αρχή. Η εκκλησία του τετάρτου αιώνα άρχισε να δέχεται τα γενέθλια μόνο μετά από μια μεγάλη αλλαγή στον τρόπο σκέψεώς της. Όπως παρατηρήσαμε στη σελίδα 13, ο κληρικός Βαντάυκ αναφέρθηκε στη Γραφική αρχή ότι η Χριστιανική εκκλησία ‘δεν είναι μέρος του κόσμου,’ σαν μια «κατώτερη αντίληψη.» Αλλά οι Χριστιανοί, που βασίζουν την πίστη τους στη Βίβλο, δεν μπορούν ν’ αποδεχθούν έναν τέτοιο τρόπο σκέψεως!

Πουθενά οι Γραφές δεν εξουσιοδοτούν την εκκλησία ν’ απορρίψει τη δήλωση του Ιησού ότι «δεν είσθε εκ του κόσμου, αλλ’ εγώ σας εξέλεξα εκ του κόσμου.» (Ιωάν. 15:19) Από που πήρε η εκκλησία την εξουσιοδότηση ν’ απορρίψει τα λόγια του Ιησού σαν «κατώτερη αντίληψη» και να ακολουθήσει μια «ανώτερη αντίληψη» που η ίδια διακήρυξε, ότι η εκκλησία πρέπει να γίνει μέρος του κόσμου για να τον σώσει;

Η Βιβλική επιστολή του Ιακώβου το θέτει αυτό έντονα, δηλώνοντας: «Μοιχαλίδες, δεν εξεύρετε ότι η φιλία του κόσμου είναι έχθρα του Θεού; Όστις λοιπόν θελήση να ήναι φίλος του κόσμου, εχθρός του Θεού καθίσταται.» (Ιακ. 4:4) Μήπως αυτό σημαίνει ότι η εκκλησία μπορεί να σώσει τον κόσμο με το να γίνει μέρος του και να υιοθετήσει τις τελετουργίες του;

Κάτι Καλύτερο

Αν και η γέννηση ενός παιδιού είναι μια χαρούμενη υπόθεση, η Γραφή το θέτει υπ’ όψη με το εξής ενδιαφέρον σχόλιο: «Κάλλιον όνομα καλόν παρά πολύτιμον μύρον· και η ημέρα του θανάτου παρά την ημέραν της γεννήσεως.» (Εκκλ. 7:1) Πώς μπορεί να γίνει αυτό;

Όταν γεννιόμαστε όλοι μας κληρονομούμε την ατέλεια και την αμαρτία από τους προγόνους μας, τον Αδάμ και την Εύα. Γεννιόμαστε χωρίς την έννοια του Θεού με την προοπτική μιας σύντομης, γεμάτης προβλήματα ζωής και μετά πεθαίνουμε—Ιώβ 14:1-4· Ρωμ. 5:12.

Αν και όλοι γεννιόμαστε κάτω από την οργή του Θεού, σαν να λέγαμε, η κατάσταση δεν είναι απελπιστική. Ο Βιβλικός συγγραφέας Ιωάννης το θέτει αυτό ως εξής: «Όστις πιστεύει εις τον Υιόν έχει ζωήν αιώνιον· όστις όμως απειθεί εις τον Υιόν δεν θέλει ιδεί ζωήν, αλλ’ η οργή του Θεού μένει επάνω αυτού.»—Ιωάν. 3:36.

Έτσι η ατελής ζωή που αποκτούμε όταν γεννιόμαστε δεν είναι πράγματι ζωή από την άποψη που τη βλέπει ο Θεός. Γι’ αυτό το λόγο ένα καλό «όνομα» με τον Θεό είναι πολύ σπουδαίο! Αν η ζωή κάποιου δαπανηθεί για την απόκτηση ενός τέτοιου ‘ονόματος,’ τότε στο τέλος αυτής της αξιόλογης ζωής, μπορεί αληθινά να λεχθεί ότι ‘η ημέρα του θανάτου είναι καλύτερη από την ημέρα της γεννήσεως.’ Ένα τέτοιο άτομο έχει τη βέβαιη ελπίδα της αναστάσεως και πάλι σε ζωή. (Ησ. 26:19) Δεν θα ήταν καλύτερο να επιζητούμε και ν’ απολαμβάνουμε μια καλή σχέση με τον Θεό παρά να γιορτάζουμε τα γενέθλια; Στο κάτω κάτω, δεν είμαστε τίποτα άλλο παρά ένας «ατμός», από την άποψη του Θεού, «όστις φαίνεται προς ολίγον και έπειτα αφανίζεται.»—Ιακ. 4:14.

«Δεν Γιορτάζουν . . . »

Όταν ένας Μάρτυρας του Ιεχωβά μίλησε πρόσφατα σε μια οικογένεια, του είπαν ότι στην επόμενη πόρτα έμεναν κι άλλοι Μάρτυρες. Πώς η οικογένεια αυτή γνώριζε ότι ήταν Μάρτυρες; Ένας μικρούλης πετάχτηκε να πει: «Δεν γιορτάζουν!»

«Είναι αλήθεια ότι οι Μάρτυρες του Ιεχωβά δεν γιορτάζουν γενέθλια ή θρησκευτικές γιορτές,» ομολόγησε ο Μάρτυρας, «αλλά ξέρετε ότι έχουμε κοινωνικές συγκεντρώσεις άλλες φορές και διασκεδάζουμε;»

Τα μάτια του μικρού μεγάλωσαν. «Ναι;» ρώτησε.

Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά δεν φοράνε υποκριτικά μαύρα ρούχα και τρίχινους σάκκους. Η άρνησή τους να γιορτάζουν γενέθλια προέρχεται από μια ειλικρινή επιθυμία να ευαρεστήσουν τον Θεό. Δεν μπορούν παρά να παρατηρήσουν, όπως και οι Χριστιανοί την εποχή του Ωριγένη είχαν διαπιστώσει, ότι οι δύο μόνοι εορτασμοί που αναφέρονται στη Βίβλο ήταν ενός Αιγύπτιου φαραώ και του Ηρώδη του Αντίπα, ενός Ρωμαίου κυβερνήτη, που κανένας τους δεν ήταν δούλος του Θεού. Είναι επίσης σπουδαίο ότι και οι δυο γιορτές είχαν σχέση με μια θανατική εκτέλεση.—Γέν. 40:20-22· Ματθ. 14:6-11.

Όμως οι Μάρτυρες του Ιεχωβά απολαμβάνουν τη ζωή. Χαίρονται να μοιράζονται με άλλους υγιείς περιόδους αναψυχής. Αποβλέπουν μαζί στην ελπίδα της αιώνιας ζωής που θα έρθει κάτω από τη βασιλεία του Θεού. (Ματθ. 6:9, 10· Αποκ. 21:3, 4) Πιστεύουν ότι ο καιρός έρχεται που τα μωρά δεν θα γεννιούνται πια μέσα σ’ ένα κόσμο γεμάτο με ανθρώπινη ατέλεια και λύπη. Ταυτόχρονα, καθένας που γεννιέται, θα μπορεί ν’ αποβλέπει μ’ εμπιστοσύνη σε μια ζωή τόσο μεγάλη, που ο υπολογισμός των γενεθλίων δεν θάχει νόημα. Εν τω μεταξύ, η ειλικρινής αγάπη των Μαρτύρων για την ζωή, καθώς επίσης και η αγάπη τους για τον Θεό, τους κάνει να θέλουν να ευαρεστήσουν ακόμα και σε ‘μικρά πράγματα’, όπως στη στάση τους απέναντι σε εορτασμούς που φέρουν ακόμα τις βασικές αρχές της ψεύτικης θρησκείας.

*** g82 22/5 σ. 12-15 Ο Εορτασμός των Γενεθλίων—Πώς Άρχισε; ***

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Το υλικό που σας παρουσιάζουμε σε αυτή την σελίδα είναι επιλεγμένο από τον επίσημο ιστότοπο των Χριστιανών Μαρτύρων του Ιεχωβά τον οποίο και σας προτρέπουμε να επισκέπτεστε τακτικά για την ποιότητα στην υλη που τον διακρίνει!

This is not the official website of Jehovah’s Witnesses jw.org is the official website of Jehovah's Witnesses and is the authoritative website about our beliefs, teachings, & activities.

Did you like this? Share it:

No Comments on “Γιορτάζουν οι Μάρτυρες του Ιεχωβά γενέθλια;”

Comments on this entry are closed.


Το υλικό που σας παρουσιάζουμε σε αυτή την σελίδα είναι επιλεγμένο από τον επίσημο ιστότοπο των Χριστιανών Μαρτύρων του Ιεχωβά τον οποίο και σας προτρέπουμε να επισκέπτεστε τακτικά για την ποιότητα στην ενημέρωση και στην υλη που τον διακρίνει!