«Ας Γίνει το Θέλημα του Ιεχωβά»

Πραξ. 21:8-14 Ο Παύλος ένιωσε ότι το άγιο πνεύμα τον οδηγούσε στην Ιερουσαλήμ, όπου τον περίμεναν δυσκολίες. (Πρ 20:22, 23) Γι’ αυτό, όταν κάποιοι καλοπροαίρετοι Χριστιανοί τον ικέτευσαν να μην πάει, τους είπε: «Τι κάνετε τώρα; Γιατί κλαίτε και προσπαθείτε να με πτοήσετε;» (Πρ 21:13) Ποτέ δεν πρέπει να αποτρέπουμε τους άλλους όταν θέλουν να ακολουθήσουν αυτοθυσιαστική πορεία στην υπηρεσία του Ιεχωβά.

Πώς μπορούμε να ενισχύσουμε, και όχι να εξασθενίσουμε, την αποφασιστικότητα ενός συγχριστιανού μας στις ακόλουθες καταστάσεις;

(Αδελφός καθαρίζει τζάμια) Είναι πρόθυμος να δεχτεί μια ταπεινή εργασία για να επεκτείνει τη διακονία του αντί να επιδιώξει μια επικερδή καριέρα

(Ζευγάρι συμμετέχει στη δημόσια μαρτυρία σε ξένη χώρα) Θέλει να πάει σε μια άλλη εκκλησία για να υπηρετήσει εκεί όπου η ανάγκη είναι μεγαλύτερη

(Τυφλός αδελφός συμμετέχει στη διακονία μαζί με τη σύζυγό του) Κάνει μεγάλη προσπάθεια για να συμμετέχει στη διακονία παρά την κακή του υγεία

Πραξ. 21:8-12​—Οι συγχριστιανοί του Παύλου τον ικέτευαν να μην ανεβεί στην Ιερουσαλήμ επειδή εκεί τον περίμεναν κίνδυνοι (bt σ. 177, 178 ¶15, 16)

Ποιο άγγελμα έφερε ο Άγαβος, και τι αντίκτυπο είχε σε όσους το άκουσαν; Ενόσω ο Παύλος έμενε με τον Φίλιππο, ήρθε άλλος ένας αξιοσέβαστος επισκέπτης​—ο Άγαβος. Εκείνοι που ήταν συναγμένοι στο σπίτι του Φιλίππου ήξεραν ότι ο Άγαβος ήταν προφήτης. Είχε προείπει μια μεγάλη πείνα κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης του Κλαύδιου. (Πράξ. 11:27, 28) Ίσως αναρωτήθηκαν: “Γιατί ήρθε ο Άγαβος; Τι άγγελμα φέρνει;” Καθώς παρακολουθούσαν προσεκτικά, εκείνος πήρε τη ζώνη του Παύλου​—μια μακριά υφασμάτινη λωρίδα σαν ζωνάρι, όπου μπορούσαν να τοποθετήσουν χρήματα και άλλα αντικείμενα και την οποία φορούσαν γύρω από τη μέση. Με αυτήν, ο Άγαβος έδεσε τα δικά του πόδια και χέρια. Τότε άρχισε να μιλάει. Το άγγελμα ήταν πολύ σοβαρό: «Έτσι λέει το άγιο πνεύμα: “Τον άντρα στον οποίο ανήκει αυτή η ζώνη, οι Ιουδαίοι θα τον δέσουν με αυτόν τον τρόπο στην Ιερουσαλήμ και θα τον παραδώσουν στα χέρια εθνικών”».​—Πράξ. 21:11.

Η προφητεία επιβεβαίωσε ότι ο Παύλος θα πήγαινε στην Ιερουσαλήμ. Έδειξε επίσης ότι οι επαφές του με τους Ιουδαίους εκεί θα οδηγούσαν στο να παραδοθεί «στα χέρια εθνικών». Η προφητεία είχε μεγάλο αντίκτυπο στους παρόντες. Ο Λουκάς γράφει: «Όταν το ακούσαμε αυτό, τόσο εμείς όσο και οι ντόπιοι αρχίσαμε να τον ικετεύουμε να μην ανεβεί στην Ιερουσαλήμ. Τότε ο Παύλος αποκρίθηκε: “Τι κάνετε κλαίγοντας και εξασθενίζοντας την καρδιά μου; Να είστε βέβαιοι ότι είμαι έτοιμος, όχι μόνο να δεθώ, αλλά και να πεθάνω στην Ιερουσαλήμ για το όνομα του Κυρίου Ιησού”».​—Πράξ. 21:12, 13.

Πραξ. 21:13​—Ο Παύλος παρέμεινε αποφασισμένος να κάνει το θέλημα του Ιεχωβά (bt σ. 178 ¶17)

Φανταστείτε τη σκηνή. Οι αδελφοί, μεταξύ αυτών και ο Λουκάς, ικετεύουν τον Παύλο να μη συνεχίσει το ταξίδι του. Μερικοί κλαίνε. Συγκινημένος από το στοργικό ενδιαφέρον που δείχνουν για αυτόν, ο Παύλος λέει τρυφερά ότι “εξασθενίζουν την καρδιά του”, ή σύμφωνα με την απόδοση άλλων μεταφράσεων, “του ραγίζουν την καρδιά”. Εντούτοις, ο ίδιος δεν αμφιταλαντεύεται και, όπως συνέβη όταν συνάντησε τους αδελφούς στην Τύρο, δεν αφήνει τις ικεσίες και τα δάκρυα να τον κλονίσουν. Απεναντίας, εξηγεί στους αδελφούς γιατί πρέπει να συνεχίσει. Τι θάρρος και τι αποφασιστικότητα έδειξε! Όπως ο Ιησούς πριν από αυτόν, έτσι και εκείνος ήταν αποφασισμένος να πάει στην Ιερουσαλήμ. (Εβρ. 12:2) Ο Παύλος δεν επιζητούσε το μαρτυρικό θάνατο, αλλά αν προέκυπτε κάτι τέτοιο, θα το θεωρούσε τιμή να πεθάνει ως ακόλουθος του Χριστού Ιησού.

Πραξ. 21:14​—Όταν οι αδελφοί είδαν την αποφασιστικότητα του Παύλου, σταμάτησαν να του φέρνουν αντιρρήσεις (bt σ. 178 ¶18)

Πώς αντέδρασαν οι αδελφοί; Εν ολίγοις, με σεβασμό. Διαβάζουμε: «Καθώς αυτός δεν μεταπειθόταν, εμείς το αποδεχτήκαμε ήσυχα, λέγοντας: “Ας γίνει το θέλημα του Ιεχωβά”». (Πράξ. 21:14) Εκείνοι που προσπάθησαν να πείσουν τον Παύλο να μην πάει στην Ιερουσαλήμ δεν επέμειναν να γίνει το δικό τους. Άκουσαν τον Παύλο και υποχώρησαν, δείχνοντας ότι αναγνώριζαν και αποδέχονταν το θέλημα του Ιεχωβά, παρότι αυτό τους ήταν δύσκολο. Ο Παύλος είχε αρχίσει μια πορεία η οποία θα οδηγούσε τελικά στο θάνατό του. Τα πράγματα θα ήταν ευκολότερα για τον Παύλο αν εκείνοι που τον αγαπούσαν δεν προσπαθούσαν να τον μεταπείσουν.

Σκάβουμε για Πνευματικά Πετράδια

Πραξ. 21:23, 24​—Γιατί έδωσαν οι πρεσβύτεροι στην Ιερουσαλήμ αυτή την οδηγία στον Παύλο εφόσον οι Χριστιανοί δεν βρίσκονταν πλέον υπό τον Μωσαϊκό Νόμο; (bt σ. 184, 185 ¶10-12)

10. Ποια ισορροπημένη άποψη είχε ο Παύλος για ζητήματα που αφορούσαν το Νόμο και την περιτομή;

10 Μολαταύτα, ο Παύλος έδειχνε κατανόηση για εκείνους που ένιωθαν άνετα τηρώντας ορισμένα Ιουδαϊκά έθιμα, όπως την αποχή από την εργασία το Σάββατο ή από ορισμένες τροφές. (Ρωμ. 14:1-6) Εκτός αυτού, δεν έθεσε κανόνες όσον αφορά την περιτομή. Μάλιστα ο Παύλος υπέβαλε τον Τιμόθεο σε περιτομή ώστε να μην τον αντιμετωπίζουν καχύποπτα οι Ιουδαίοι λόγω του ότι ο πατέρας του ήταν Έλληνας. (Πράξ. 16:3) Η περιτομή ήταν ζήτημα προσωπικής απόφασης. Ο Παύλος είπε στους Γαλάτες: «Ούτε η περιτομή έχει καμιά αξία ούτε η μη περιτομή, αλλά η πίστη που ενεργεί μέσω αγάπης». (Γαλ. 5:6) Ωστόσο, το να περιτμηθεί κάποιος με σκοπό να τεθεί υπό το Νόμο ή το να παρουσιάζει την περιτομή ως απαραίτητη για την επιδοκιμασία του Ιεχωβά θα πρόδιδε απιστία.

11. Ποια συμβουλή έδωσαν οι πρεσβύτεροι στον Παύλο, και τι θα περιλάμβανε η εφαρμογή της;

11 Παρότι, λοιπόν, οι φήμες διαστρέβλωναν εντελώς την πραγματικότητα, οι Ιουδαίοι πιστοί εξακολουθούσαν να αναστατώνονται από αυτές. Γι’ αυτόν το λόγο, οι πρεσβύτεροι έδωσαν στον Παύλο την εξής οδηγία: «Υπάρχουν ανάμεσά μας τέσσερις άντρες που έχουν ευχή πάνω τους. Πάρε αυτούς τους άντρες και καθαρίσου τελετουργικά μαζί τους και ανάλαβε τα έξοδά τους για να ξυρίσουν το κεφάλι τους. Και έτσι θα ξέρουν όλοι ότι δεν υπάρχει καμιά βάση στις φήμες που τους ειπώθηκαν σχετικά με εσένα, αλλά ότι περπατάς εύτακτα, τηρώντας και ο ίδιος το Νόμο».*​—Πράξ. 21:23, 24.

12. Πώς έδειξε ο Παύλος ευέλικτο και συνεργατικό πνεύμα με τον τρόπο με τον οποίο ανταποκρίθηκε στη συμβουλή των πρεσβυτέρων της Ιερουσαλήμ;

12 Ο Παύλος θα μπορούσε να αντιτείνει ότι το πραγματικό πρόβλημα δεν ήταν οι φήμες σχετικά με τον ίδιο αλλά ο ζήλος εκείνων των Ιουδαίων πιστών για το Μωσαϊκό Νόμο. Εντούτοις, ήταν πρόθυμος να επιδείξει ευελιξία, υπό την προϋπόθεση ότι δεν θα αναγκαζόταν να παραβιάσει θεϊκές αρχές. Νωρίτερα είχε γράψει: «Σε εκείνους που είναι κάτω από νόμο έγινα ως κάτω από νόμο, αν και εγώ δεν είμαι κάτω από νόμο, για να κερδίσω εκείνους που είναι κάτω από νόμο». (1 Κορ. 9:20) Σε αυτή την περίπτωση, ο Παύλος συνεργάστηκε με τους πρεσβυτέρους της Ιερουσαλήμ και έγινε «ως κάτω από νόμο». Κάνοντάς το αυτό, έθεσε θαυμάσιο παράδειγμα για εμάς σήμερα ώστε να συνεργαζόμαστε με τους πρεσβυτέρους και να μην επιμένουμε να κάνουμε τα πράγματα με το δικό μας τρόπο.​—Εβρ. 13:17.

Οι ρωμαϊκές αρχές συνήθως αναμειγνύονταν πολύ λίγο στο έργο των τοπικών κυβερνήσεων. Γενικά μιλώντας, οι υποθέσεις των Ιουδαίων διευθετούνταν με βάση τον Ιουδαϊκό νόμο. Οι Ρωμαίοι παρενέβησαν στην υπόθεση του Παύλου μόνο και μόνο επειδή η οχλαγωγία που ξέσπασε όταν αυτός εμφανίστηκε στο ναό συνιστούσε απειλή για τη δημόσια τάξη.

Οι ρωμαϊκές αρχές είχαν υπολογίσιμη εξουσία πάνω στους απλούς υπηκόους των επαρχιών. Τα πράγματα διέφεραν, όμως, όταν οι αρχές είχαν να κάνουν με Ρωμαίους πολίτες.* Η ιδιότητα του πολίτη εξασφάλιζε σε κάποιον προνόμια που αναγνωρίζονταν και γίνονταν σεβαστά σε ολόκληρη την αυτοκρατορία. Για παράδειγμα, ήταν παράνομο να δέσουν ή να δείρουν έναν Ρωμαίο που δεν είχε καταδικαστεί, επειδή αυτή η μεταχείριση θεωρούνταν κατάλληλη μόνο για δούλους. Οι Ρωμαίοι πολίτες είχαν επίσης το δικαίωμα να προσφύγουν στον αυτοκράτορα, στη Ρώμη, εφεσιβάλλοντας την απόφαση ενός επάρχου.

Η ρωμαϊκή υπηκοότητα μπορούσε να αποκτηθεί με διάφορους τρόπους. Ο πρώτος ήταν μέσω κληρονομιάς. Μερικές φορές οι αυτοκράτορες παραχωρούσαν την υπηκοότητα σε ορισμένα άτομα ή στον ελεύθερο πληθυσμό ολόκληρων πόλεων ή περιφερειών για υπηρεσίες που είχαν προσφέρει. Ένας δούλος που εξαγόραζε την ελευθερία του από Ρωμαίο πολίτη, ένας δούλος που απελευθερωνόταν από Ρωμαίο ή ένας βετεράνος των βοηθητικών δυνάμεων που αποστρατευόταν από το ρωμαϊκό στρατό γινόταν Ρωμαίος και ο ίδιος. Προφανώς, υπό ορισμένες συνθήκες, ήταν επίσης δυνατόν να αγοράσει κάποιος την υπηκοότητα. Γι’ αυτό, ο στρατιωτικός διοικητής Κλαύδιος Λυσίας είπε στον Παύλο: «Εγώ έδωσα μεγάλο χρηματικό ποσό για να αγοράσω αυτά τα δικαιώματα του πολίτη». Ο Παύλος απάντησε: «Εγώ, όμως, γεννήθηκα με αυτά». (Πράξ. 22:28) Επομένως, ένας από τους άρρενες προγόνους του Παύλου πρέπει να απέκτησε με κάποιον τρόπο τη ρωμαϊκή υπηκοότητα, παρότι οι συνθήκες υπό τις οποίες συνέβη αυτό παραμένουν άγνωστες.

Τον πρώτο αιώνα Κ.Χ., δεν πρέπει να ζούσαν πολλοί Ρωμαίοι πολίτες στην Ιουδαία. Μόλις τον τρίτο αιώνα χορηγήθηκε η ρωμαϊκή υπηκοότητα σε όλους τους υπηκόους των επαρχιών.

Πραξ. 22:16​—Πώς μπορούσαν να καθαριστούν οι αμαρτίες του Παύλου; («καθαρίσου από τις αμαρτίες σου επικαλούμενος το όνομά του» σημείωση μελέτης για Πρ 22:16, nwtsty)

καθαρίσου από τις αμαρτίες σου επικαλούμενος το όνομά του:

Ή αλλιώς «καθαρίσου από τις αμαρτίες σου και επικαλέσου το όνομά του». Δεν είναι το νερό του βαφτίσματος εκείνο που καθαρίζει ένα άτομο από τις αμαρτίες του αλλά το ότι επικαλείται το όνομα του Ιησού. Για να το κάνει κάποιος αυτό, χρειάζεται να πιστέψει στον Ιησού και να εκδηλώνει αυτή την πίστη με Χριστιανικά έργα.​

Πραξ. 21:13. Η διακράτηση ακεραιότητας στον Θεό έχει μεγαλύτερη σημασία από τη διατήρηση της ζωής μας.

Πραξ. 21:21-26. Πρέπει να είμαστε πρόθυμοι να δεχόμαστε καλές συμβουλές.

Πράξ. 21:8, 9 Να Διατηρείτε την Εσωτερική σας Ειρήνη Παρά τις Μεταβαλλόμενες Περιστάσεις Παρά τις μεταβαλλόμενες περιστάσεις του, ο Φίλιππος παρέμεινε προσηλωμένος στη διακονία του και, ως αποτέλεσμα, τόσο ο ίδιος όσο και η οικογένειά του ευλογήθηκαν πλούσια από τον Ιεχωβά.​

Πράξ. 22:6-8 Μπορούμε επίσης να συλλογιστούμε τι επιτέλεσε ο Παύλος ως «σκεύος εκλεγμένο [για τον Χριστό], ώστε να φέρει το όνομα [του Ιησού] στα έθνη».

Πράξ. 21:10-14 Μπορείτε να Παραμένετε Μετριόφρονες υπό Δοκιμασία Όταν οι αδελφοί το άκουσαν αυτό, εκδήλωσαν μετριοφροσύνη και σταμάτησαν να εναντιώνονται στην απόφαση του Παύλου να πάει στην Ιερουσαλήμ.

Πράξ. 21:18-27 Υπεράσπιση των Καλών Νέων Ενώπιον Ανώτερων Αξιωματούχων Έτσι λοιπόν, οι πρεσβύτεροι της εκκλησίας συμβούλεψαν τον Παύλο να αποδείξει ότι αυτές οι φήμες ήταν ψευδείς πηγαίνοντας στον ναό και κάνοντας κάτι που ο Θεός δεν απαιτούσε από αυτόν αλλά δεν ήταν και κατακριτέο.

Πράξ. 21:8, 9 Διακρίνετε την Ανάγκη να Εκπαιδεύετε Άλλους; Αν και ο Φίλιππος ήταν πολυάσχολος ως ευαγγελιστής, αναμφίβολα βοήθησε τις τέσσερις κόρες του να γίνουν αποτελεσματικές στη μετάδοση των Γραφικών αληθειών στους άλλους.

Πράξ. 21:39 Μπορείτε να Πολεμήσετε τον Σατανά—Και να Νικήσετε! Το φυσιολογικό είναι να μην ντρεπόμαστε για την οικογένεια, τον πολιτισμό ή την περιοχή στην οποία μεγαλώσαμε.​

Πράξ. 21:8, 9 Ποιος Είναι ο Ρόλος των Γυναικών στο Σκοπό του Ιεχωβά; Ανάμεσα στις Χριστιανές γυναίκες που συμμετείχαν στη διακονία τον πρώτο αιώνα ήταν και οι τέσσερις κόρες του ευαγγελιστή Φιλίππου.​

Πράξ. 21:17-20 Συνεχίζετε να Προχωρείτε Μαζί με την Οργάνωση του Ιεχωβά; Σκεφτείτε το εξής παράδειγμα: Μετά το θάνατο του Ιησού, υπήρχαν χιλιάδες Ιουδαίοι Χριστιανοί που ήταν ζηλωτές για το Νόμο και δυσκολεύονταν να απαγκιστρωθούν από αυτόν.

Πράξ. 21:19, 20 «Να Βεβαιώνεστε για τα Πιο Σπουδαία Πράγματα» Χαίρονται πολύ με την πρόοδο του κηρύγματος των καλών νέων τόσο σε τοπικό όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο.

Πράξ. 21:8, 9 Αξιοποιήστε Πλήρως την Αγαμία Σας (α) Ποιο προνόμιο έλαβαν στην υπηρεσία του Θεού οι παρθένες κόρες του Φιλίππου; (β) Με ποιους τρόπους επωφελήθηκε ο Τιμόθεος από τα χρόνια της αγαμίας του, και πώς ευλογήθηκε για την προθυμία με την οποία υπηρέτησε στη νεότητά του; 6 Ο ευαγγελιστής Φίλιππος είχε τέσσερις παρθένες κόρες οι οποίες συμμετείχαν με ζήλο στο ευαγγελιστικό έργο όπως και ο πατέρας τους.

Πράξ. 22:3 Η Υπερέχουσα Αξία της Θεϊκής Εκπαίδευσης Είναι πιθανό ότι, το αργότερο σε ηλικία 13 χρονών, μετακόμισε από τη γενέτειρά του, την Ταρσό, στην Ιερουσαλήμ για να σπουδάσει δίπλα στον ευυπόληπτο νομοδιδάσκαλο Γαμαλιήλ.

Πράξ. 21:8, 9 Είχατε Υπηρετήσει στο Παρελθόν; Μπορείτε να Υπηρετήσετε Ξανά; Τον πρώτο αιώνα, ο Φίλιππος υπηρετούσε ως ιεραπόστολος, αλλά αργότερα εγκαταστάθηκε στην Καισάρεια, φροντίζοντας την οικογένειά του.

Πράξ. 22:12-16 Αποφασισμένοι να Δίνουμε Πλήρη Μαρτυρία Όταν ο Ανανίας συνάντησε τον Σαύλο, του είπε: «Ο Θεός των προπατόρων μας σε εξέλεξε . . . επειδή θα είσαι μάρτυρας για εκείνον σε όλους τους ανθρώπους».

Πράξ. 22:25-29 Κανένα Όπλο που Κατασκευάζεται Εναντίον σου Δεν θα Έχει Επιτυχία Ένας τρόπος είναι με το να απευθυνθούμε σε κυβερνήσεις και δικαστήρια για προστασία.

Πράξ. 21:4-14 Επίδοση Πλήρους Μαρτυρίας με «Μεγάλο Θάρρος»Ο Παύλος λέει θαρραλέα: «Είμαι έτοιμος, όχι μόνο να δεθώ, αλλά και να πεθάνω στην Ιερουσαλήμ για το όνομα του Κυρίου Ιησού».

Πράξ. 21:1 Θάρρος που Ενισχύεται από την Αγάπη Πραγματικά, όταν ήρθε η ώρα να χωρίσουν, ο Παύλος και οι αδελφοί που ταξίδευαν μαζί του “αποχωρίστηκαν από αυτούς με μεγάλη δυσκολία”—τόσο απρόθυμοι ήταν οι ντόπιοι πρεσβύτεροι να τους αφήσουν να φύγουν.

Πράξ. 22:6-10 Ο Ιεχωβά Εκπαιδεύει Ποιμένες για το Ποίμνιό Του Για παράδειγμα, επέλεξε προσωπικά τον Παύλο και επέβλεψε την εκπαίδευσή του.

Πράξ. 22:14, 15 Να Γίνεστε Προοδευτικοί και Ευπροσάρμοστοι Διάκονοι Φανταστείτε πόσο θα συγκλονίστηκε ο Παύλος όταν έμαθε ότι ο Θεός τον είχε επιλέξει για να κηρύξει τον Χριστό ειδικά στους Εθνικούς!

Το υλικό που σας παρουσιάζουμε σε αυτή την σελίδα είναι επιλεγμένο από τον επίσημο ιστότοπο των Χριστιανών Μαρτύρων του Ιεχωβά τον οποίο και σας προτρέπουμε να επισκέπτεστε τακτικά για την ποιότητα στην υλη που τον διακρίνει!

This is not the official website of Jehovah’s Witnesses jw.org is the official website of Jehovah's Witnesses and is the authoritative website about our beliefs, teachings, & activities.

Did you like this? Share it:

No Comments on “ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΛΟΓΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΠΡΑΞΕΙΣ 21, 22”

Comments on this entry are closed.


Το υλικό που σας παρουσιάζουμε σε αυτή την σελίδα είναι επιλεγμένο από τον επίσημο ιστότοπο των Χριστιανών Μαρτύρων του Ιεχωβά τον οποίο και σας προτρέπουμε να επισκέπτεστε τακτικά για την ποιότητα στην ενημέρωση και στην υλη που τον διακρίνει!