«Αποδώστε Ευχαριστίες στον Ιεχωβά»

Γιατί ξέχασαν γρήγορα οι Ισραηλίτες τις σωτήριες πράξεις του Ιεχωβά;

Ψαλμ 106:7, 13, 14 Αντί να εστιάσουν την προσοχή τους στον Ιεχωβά, επικεντρώθηκαν στις άμεσες ανάγκες τους και στις σαρκικές ανησυχίες τους

Πώς μπορείτε να καλλιεργήσετε και να διατηρήσετε μια καρδιά γεμάτη ευγνωμοσύνη;

Ψαλμ 106:1-5 Να επικεντρώνεστε στους πολλούς λόγους που σας υποκινούν να είστε ευγνώμονες Να στοχάζεστε την ελπίδα σας για το μέλλον Όταν προσεύχεστε, να ευχαριστείτε τον Ιεχωβά για συγκεκριμένες ευλογίες

Ψαλμ 106:1-3—Ο Ιεχωβά αξίζει τις ευχαριστίες μας (w15 15/1 σ. 8 ¶1· w02 1/6 σ. 17, 18 ¶19)

Γιατί αξίζει ο Ιεχωβά τις ευχαριστίες μας; Ο ΙΕΧΩΒΑ, Αυτός που δίνει «κάθε καλό δώρο και κάθε τέλειο δώρημα», αξίζει πράγματι τις ευχαριστίες μας. (Ιακ. 1:17) Ως ο στοργικός μας Ποιμένας, φροντίζει τρυφερά για όλες τις υλικές και τις πνευματικές μας ανάγκες. (Ψαλμ. 23:1-3) Έχει αποδειχτεί “το καταφύγιο και η ισχύς μας”—ειδικά σε καιρούς στενοχώριας! (Ψαλμ. 46:1) Ασφαλώς, έχουμε πολλούς λόγους για να συμφωνούμε ολόκαρδα με τον ψαλμωδό, ο οποίος έγραψε: «Αποδώστε ευχαριστίες στον Ιεχωβά, διότι είναι αγαθός· διότι η στοργική του καλοσύνη παραμένει στον αιώνα».—Ψαλμ. 106:1.

Ποιες ευλογίες μπορούμε να απολαμβάνουμε αν βρίσκουμε ευχαρίστηση στη δικαιοσύνη του Θεού; Σε αυτές τις επικίνδυνες και αβέβαιες ημέρες, το να βρίσκουμε ευχαρίστηση στη δικαιοσύνη του Ιεχωβά αποτελεί πηγή ασφάλειας και προστασίας. Απαντώντας στο ερώτημα: «Ιεχωβά, ποιος θα φιλοξενηθεί στη σκηνή σου; Ποιος θα κατοικήσει στο άγιο βουνό σου;» ο Βασιλιάς Δαβίδ είπε: «Αυτός που περπατάει άψογα και πράττει τη δικαιοσύνη». (Ψαλμός 15:1, 2) Επιδιώκοντας τη δικαιοσύνη του Θεού και βρίσκοντας ευχαρίστηση σε αυτήν, μπορούμε να διατηρούμε καλή σχέση μαζί του και να εξακολουθούμε να απολαμβάνουμε την εύνοια και την ευλογία του. Έτσι λοιπόν, η ζωή μας θα χαρακτηρίζεται από ικανοποίηση, αυτοσεβασμό και ειρήνη διάνοιας. «Όποιος επιδιώκει δικαιοσύνη και στοργική καλοσύνη, θα βρει ζωή, δικαιοσύνη και δόξα», λέει ο Λόγος του Θεού. (Παροιμίες 21:21) Επιπλέον, το να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε ώστε να πράττουμε το ορθό και το δίκαιο σε όλες μας τις προσπάθειες σημαίνει ευτυχείς προσωπικές σχέσεις και βελτιωμένη ποιότητα ζωής—από ηθική και πνευματική άποψη. Ο ψαλμωδός διακήρυξε: «Ευτυχισμένοι είναι εκείνοι που εφαρμόζουν κρίση, που εκτελούν δικαιοσύνη όλο τον καιρό».—Ψαλμός 106:3.

Ψαλμ 106:7-14, 19-25, 35-39—Οι Ισραηλίτες έπαψαν να έχουν εκτίμηση και έγιναν άπιστοι (w15 15/1 σ. 8, 9 ¶2, 3· w01 15/6 σ. 13 ¶1-3)

Ποιοι κίνδυνοι υπάρχουν αν παίρνουμε τις ευλογίες μας ως δεδομένες; Ποιες ερωτήσεις θα εξετάσουμε σε αυτό το άρθρο; Γιατί είναι σημαντικό να σκεφτούμε κατά πόσον αποδίδουμε ευχαριστίες στον Ιεχωβά; Όπως έχει προειπωθεί, οι άνθρωποι σε αυτές τις τελευταίες ημέρες γίνονται όλο και πιο αχάριστοι. (2 Τιμ. 3:2) Πολλοί παίρνουν ως δεδομένα τα καλά πράγματα που απολαμβάνουν. Επηρεασμένοι από τον εμπορικό κόσμο και τις διαφημίσεις του, εκατομμύρια άνθρωποι μοχθούν για να αποκτήσουν περισσότερα αντί να είναι ικανοποιημένοι με όσα έχουν. Αυτό το πνεύμα αγνωμοσύνης μπορεί να επηρεάσει και εμάς. Σαν τους αρχαίους Ισραηλίτες, θα μπορούσαμε να γίνουμε αχάριστοι και να χάσουμε την εκτίμησή μας για την πολύτιμη σχέση μας με τον Ιεχωβά και για τις ευλογίες που μας έχει χαρίσει.—Ψαλμ. 106:7, 11-13. Σκεφτείτε, επίσης, τι μπορεί να συμβεί όταν περνάμε μεγάλες δοκιμασίες. Σε τέτοιες στιγμές, θα μπορούσαμε εύκολα να λυγίσουμε υπό το βάρος των δυσκολιών και να μη βλέπουμε πια τις ευλογίες μας. (Ψαλμ. 116:3) Επομένως, πώς μπορούμε να καλλιεργήσουμε μια καρδιά γεμάτη ευγνωμοσύνη και να τη διατηρήσουμε; Και τι θα μας βοηθήσει να παραμένουμε θετικοί ακόμα και σε καιρούς σοβαρών δοκιμασιών;

Σε ποια θαύματα είχε το προνόμιο να παραστεί μάρτυρας ο λαός του αρχαίου Ισραήλ; «ΑΞΕΧΑΣΤΑ». Αυτή θα ήταν μια κατάλληλη λέξη για να περιγραφούν τα θαύματα που έκανε ο Ιεχωβά στην αρχαία Αίγυπτο. Η καθεμιά από τις Δέκα Πληγές ήταν αναμφίβολα φοβερή. Εκείνα τα πλήγματα ακολουθήθηκαν από την εκπληκτική απελευθέρωση του λαού του Ισραήλ μέσα από τα διαχωρισμένα νερά της Ερυθράς Θάλασσας. (Δευτερονόμιο 34:10-12) Αν ήσασταν αυτόπτης μάρτυρας εκείνων των γεγονότων, θα ήταν ευχής έργον να μην ξεχνούσατε ποτέ Αυτόν που τα προκάλεσε. Ωστόσο, ο ψαλμωδός έψαλε: «[Οι Ισραηλίτες] ξέχασαν τον Θεό τον Σωτήρα τους, Αυτόν που έκανε μεγάλα πράγματα στην Αίγυπτο, θαυμαστά έργα στη γη του Χαμ, φοβερά πράγματα στην Ερυθρά Θάλασσα».—Ψαλμός 106:21, 22.

Τι δείχνει ότι η εκτίμηση του Ισραήλ για τις κραταιές πράξεις του Θεού ήταν βραχύβια; Αφού διέσχισαν την Ερυθρά Θάλασσα, οι Ισραηλίτες “άρχισαν να φοβούνται τον Ιεχωβά και να θέτουν πίστη στον Ιεχωβά”. (Έξοδος 14:31) Οι άντρες του Ισραήλ ενώθηκαν με τον Μωυσή σε έναν ύμνο νίκης προς τον Ιεχωβά, και η Μαριάμ μαζί με τις άλλες γυναίκες αποκρίνονταν παίζοντας ντέφι και χορεύοντας. (Έξοδος 15:1, 20) Ναι, ο λαός του Θεού είχε εντυπωσιαστεί από τις κραταιές πράξεις του Ιεχωβά. Εντούτοις, η εκτίμησή τους για Αυτόν που έκανε εκείνες τις πράξεις ήταν βραχύβια. Λίγο καιρό αργότερα, πολλοί από αυτούς συμπεριφέρθηκαν σαν να είχαν πάθει σοβαρή αμνησία. Έγιναν γογγυστές και παραπονιούνταν εναντίον του Ιεχωβά. Μερικοί αναμείχθηκαν σε ειδωλολατρία και σεξουαλική ανηθικότητα.—Αριθμοί 14:27· 25:1-9.

Τι θα Μπορούσε να Κάνει Εμάς να Ξεχνάμε; Λόγω της ατελούς μας φύσης, τι θα μπορούσαμε να ξεχάσουμε; Η έλλειψη εκτίμησης από μέρους του Ισραήλ είναι πραγματικά άξια απορίας. Το ίδιο, όμως, θα μπορούσε να συμβεί και σε εμάς. Είναι αλήθεια ότι εμείς δεν έχουμε παραστεί μάρτυρες τέτοιων θεϊκών θαυμάτων. Ωστόσο, στη σχέση μας με τον Θεό σίγουρα έχουν υπάρξει περιπτώσεις οι οποίες ήταν αξέχαστες. Μερικοί από εμάς ίσως θυμόμαστε τον καιρό που δεχτήκαμε την αλήθεια της Γραφής. Άλλες χαρωπές περιστάσεις μπορεί να σχετίζονται με την προσευχή που κάναμε όταν αφιερωθήκαμε στον Ιεχωβά και το βάφτισμά μας ως αληθινών Χριστιανών. Πολλοί από εμάς έχουμε δει το χέρι του Ιεχωβά να μας βοηθάει σε άλλες στιγμές της ζωής μας. (Ψαλμός 118:15) Πάνω από όλα, μέσω του θυσιαστικού θανάτου του ίδιου του Γιου του Θεού, του Ιησού Χριστού, μας έχει δοθεί η ελπίδα της σωτηρίας. (Ιωάννης 3:16) Λόγω όμως της ατελούς μας φύσης, όταν αντιμετωπίζουμε εσφαλμένες επιθυμίες καθώς και τις ανησυχίες της ζωής, μπορεί να ξεχνάμε πολύ εύκολα τα καλά πράγματα που έχει κάνει ο Ιεχωβά για εμάς.

Ψαλμ 106:4, 5, 48—Έχουμε πολλούς λόγους να ευχαριστούμε τον Ιεχωβά (w11 15/10 σ. 5 ¶7· w03 1/12 σ. 15, 16 ¶3-6)

Ας Χαιρόμαστε Μαζί με τους Αδελφούς Μας! Ωστόσο, δεν ισχύει το ίδιο για την κατάσταση και το πνεύμα που επικρατούν ανάμεσα στους συγχριστιανούς μας. Ο απόστολος Παύλος έγραψε: «Πάντοτε να χαίρεστε». (1 Θεσ. 5:16) Υπάρχουν πολλοί λόγοι για να είμαστε χαρούμενοι και να μοιραζόμαστε τη χαρά μας. Λατρεύουμε τον Ύψιστο Θεό, τον Ιεχωβά, κατανοούμε το Γραφικό άγγελμα της αλήθειας, έχουμε την ελπίδα της σωτηρίας και της αιώνιας ζωής και μπορούμε επίσης να βοηθούμε και άλλους να απολαύσουν αυτές τις ευλογίες.—Ψαλμ. 106:4, 5· Ιερ. 15:16· Ρωμ. 12:12.

Για ποια πράγματα είμαστε ευγνώμονες στον Ιεχωβά; Ο Ιεχωβά Θεός, ο Δημιουργός μας και Ζωοδότης μας, είναι εκείνος στον οποίο οφείλουμε την ευγνωμοσύνη μας, ιδιαίτερα καθώς σκεφτόμαστε μερικά από τα πλούσια δώρα που μας έχει προσφέρει γενναιόδωρα. (Ιακώβου 1:17) Καθημερινά, ευχαριστούμε τον Ιεχωβά για το ότι είμαστε ζωντανοί. (Ψαλμός 36:9) Γύρω μας, παρατηρούμε άφθονες αποδείξεις του έργου των χεριών του Ιεχωβά, όπως είναι ο ήλιος, η σελήνη και τα άστρα. Η αποθήκη του πλανήτη μας πλούσια σε ορυκτά που συντηρούν τη ζωή, το εξαιρετικά ισορροπημένο μείγμα ζωτικών αερίων της ατμόσφαιρας και οι περίπλοκοι κύκλοι στη φύση πιστοποιούν όλα το χρέος που οφείλουμε στον στοργικό ουράνιο Πατέρα μας. «Πολλά έκανες εσύ, Ιεχωβά Θεέ μου», έψαλε ο Βασιλιάς Δαβίδ, «ναι, τα θαυμαστά σου έργα και τις σκέψεις σου σχετικά με εμάς· κανείς δεν συγκρίνεται με εσένα. Αν ήθελα να μιλήσω και να πω για αυτά, είναι περισσότερα από όσα μπορώ να διηγηθώ».—Ψαλμός 40:5.

Γιατί πρέπει να ευχαριστούμε τον Ιεχωβά για τη χαρωπή συναναστροφή που απολαμβάνουμε στις εκκλησίες μας; Αν και σίγουρα δεν βρίσκονται σε κατά γράμμα παράδεισο, οι υπηρέτες του Ιεχωβά σήμερα απολαμβάνουν το γεγονός ότι ζουν σε πνευματικό παράδεισο. Στις Αίθουσές μας Βασιλείας και στις συνελεύσεις μας, βλέπουμε τους καρπούς του πνεύματος του Θεού να εκδηλώνονται από τους ομοπίστους μας. Πράγματι, μερικοί Μάρτυρες, όταν κηρύττουν σε ανθρώπους που έχουν μικρό ή καθόλου θρησκευτικό υπόβαθρο, αναφέρονται σε αυτά που περιέγραψε ο Παύλος στην επιστολή του προς τους Γαλάτες. Πρώτα εφιστούν την προσοχή “στα έργα της σάρκας” και ρωτούν τους ακροατές τους ποιες είναι οι παρατηρήσεις τους. (Γαλάτες 5:19-23) Οι περισσότεροι συμφωνούν αμέσως ότι αυτά χαρακτηρίζουν την ανθρώπινη κοινωνία σήμερα. Όταν τους δείχνουν την περιγραφή της καρποφορίας του πνεύματος του Θεού και τους προσκαλούν στην τοπική Αίθουσα Βασιλείας για να δουν και οι ίδιοι τις αποδείξεις, πολλοί παραδέχονται γρήγορα: «Ο Θεός είναι όντως ανάμεσά σας». (1 Κορινθίους 14:25) Και αυτό δεν περιορίζεται στην τοπική Αίθουσα Βασιλείας. Όπου και αν ταξιδέψετε, όταν συναντάτε οποιουσδήποτε από τους έξι και πλέον εκατομμύρια Μάρτυρες του Ιεχωβά, βρίσκετε το ίδιο ευτυχισμένο, χαρωπό πνεύμα. Στ’ αλήθεια, αυτή η εποικοδομητική συναναστροφή είναι λόγος για να ευχαριστούμε τον Ιεχωβά, εκείνον που παρέχει το πνεύμα του για να γίνεται αυτό εφικτό.—Σοφονίας 3:9· Εφεσίους 3:20, 21.

Πώς μπορούμε να αποδεικνυόμαστε ευγνώμονες για το μεγαλύτερο δώρο του Θεού, το λύτρο; Το μεγαλύτερο δώρο, το τελειότερο δώρημα που μας έχει προσφέρει ο Ιεχωβά, είναι ο Γιος του, ο Ιησούς, μέσω του οποίου παρασχέθηκε η λυτρωτική θυσία. «Αν έτσι μας αγάπησε ο Θεός», έγραψε ο απόστολος Ιωάννης, «τότε και εμείς έχουμε την υποχρέωση να αγαπάμε ο ένας τον άλλον». (1 Ιωάννη 4:11) Ναι, αποδεικνυόμαστε ευγνώμονες για το λύτρο, όχι μόνο εκφράζοντας αγάπη και ευγνωμοσύνη στον Ιεχωβά, αλλά και ζώντας τη ζωή μας με τρόπο που δείχνει αγάπη για τους άλλους.—Ματθαίος 22:37-39.

Μπορούμε να μάθουμε περισσότερα για την εκδήλωση ευγνωμοσύνης εξετάζοντας την πολιτεία του Ιεχωβά με τον αρχαίο Ισραήλ. Χρησιμοποιώντας το Νόμο, τον οποίο έδωσε στο έθνος μέσω του Μωυσή, ο Ιεχωβά δίδαξε στο λαό πολλά μαθήματα. Μέσω “του σκελετού της γνώσης και της αλήθειας που βρίσκονται στο Νόμο”, μπορούμε να μάθουμε πολλά τα οποία θα μας βοηθήσουν να ακολουθούμε τη συμβουλή του Παύλου: «Αποδειχτείτε ευγνώμονες».—Ρωμαίους 2:20· Κολοσσαείς 3:15.

Σκάβουμε για Πνευματικά Πετράδια

Ψαλμ 109:8—Μήπως ο Θεός προκαθόρισε την προδοσία του Ιησού από τον Ιούδα ώστε να εκπληρωθεί η προφητεία; (w00 15/12 σ. 24 ¶20· it-2 763)

Αν κάποια άτομα, σχετικά λίγα, παρεκκλίνουν από τη Χριστιανική οδό, γιατί δεν χρειάζεται να αποτελέσει αυτό αιτία για αποθάρρυνση; Δεν πρέπει να αποσπάται η προσοχή σας ούτε να αποθαρρύνεστε από το γεγονός ότι δεν στέκονται όλοι πλήρεις και με ισχυρή πεποίθηση. Μερικοί μπορεί να αποτύχουν, να παρεκκλίνουν από την πορεία τους ή απλώς να εγκαταλείψουν τις προσπάθειες. Αυτό συνέβη ανάμεσα στους πιο στενούς συντρόφους του Ιησού, τους αποστόλους του. Όταν όμως ο Ιούδας έγινε προδότης, μήπως οι άλλοι απόστολοι επιβράδυναν το ρυθμό τους ή παραιτήθηκαν; Όχι βέβαια! Ο Πέτρος εφάρμοσε το εδάφιο Ψαλμός 109:8 για να δείξει ότι κάποιος άλλος θα έπαιρνε τη θέση του Ιούδα. Επιλέχθηκε ένας αντικαταστάτης, και οι όσιοι του Θεού ανέλαβαν δραστήρια το έργο κηρύγματος που τους είχε ανατεθεί. (Πράξεις 1:15-26) Ήταν αποφασισμένοι να σταθούν πλήρεις με ισχυρή πεποίθηση.

Μήπως ο Θεός προκαθόρισε την προδοσία του Ιησού από τον Ιούδα ώστε να εκπληρωθεί η προφητεία;

Η προδοτική πορεία του Ιούδα του Ισκαριώτη εκπλήρωσε τη θεϊκή προφητεία και κατέδειξε την ικανότητα πρόγνωσης του Ιεχωβά καθώς και του Γιου του. (Ψλ 41:9· 55:12, 13· 109:8· Πρ 1:16-20) Δεν μπορεί να λεχθεί, όμως, ότι ο Θεός προόρισε ή προκαθόρισε τον Ιούδα συγκεκριμένα για να ακολουθήσει μια τέτοια πορεία. Στις προφητείες είχε προλεχθεί ότι θα πρόδιδε τον Ιησού κάποιος πολύ γνωστός του, αλλά δεν καθοριζόταν συγκεκριμένα ποιος από εκείνους που είχαν τέτοια σχέση με τον Ιησού θα το έκανε αυτό. Και πάλι, οι αρχές της Γραφής αποκλείουν την πιθανότητα να είχε προορίσει ο Θεός τις ενέργειες του Ιούδα. Ο θεϊκός κανόνας που αναφέρει ο απόστολος Παύλος είναι: «Ποτέ μη θέτεις τα χέρια σου βιαστικά πάνω σε κανέναν· ούτε να γίνεσαι συμμέτοχος στις αμαρτίες άλλων· να διατηρείς τον εαυτό σου αγνό». (1Τι 5:22· παράβαλε 3:6.) Δείχνοντας πόσο ενδιαφερόταν να είναι σοφή και σωστή η επιλογή των 12 αποστόλων του, ο Ιησούς πέρασε τη νύχτα προσευχόμενος στον Πατέρα του προτού γνωστοποιήσει την απόφασή του. (Λου 6:12-16) Αν ο Ιούδας ήταν ήδη προορισμένος από τον Θεό να γίνει προδότης, αυτό θα σήμαινε ότι ο Θεός ήταν ασυνεπής με την κατεύθυνση και την καθοδήγησή του, ενώ σύμφωνα με τον παραπάνω κανόνα θα γινόταν και συμμέτοχος στις αμαρτίες που διέπραξε ο Ιούδας.

Επομένως, φαίνεται ότι τον καιρό που ο Ιούδας επιλέχθηκε ως απόστολος η καρδιά του δεν παρουσίαζε σαφή ένδειξη προδοτικής διάθεσης. Αυτός επέτρεψε να «φυτρώσει δηλητηριώδης ρίζα» και να τον μολύνει, με αποτέλεσμα να παρεκκλίνει και να αποδεχτεί, αντί για την κατεύθυνση του Θεού, τη χειραγώγηση του Διαβόλου σε μια πορεία κλοπής και δολιότητας. (Εβρ 12:14, 15· Ιωα 13:2· Πρ 1:24, 25· Ιακ 1:14, 15· βλέπε ΙΟΥΔΑΣ Αρ. 13.) Όταν πια η παρέκκλισή του έφτασε σε ένα ορισμένο σημείο, μπόρεσε και ο Ιησούς να διαβάσει την καρδιά του Ιούδα και να προείπει την προδοσία του.—Ιωα 13:10, 11.

Είναι αλήθεια ότι στο εδάφιο Ιωάννης 6:64, σε μια περίπτωση όπου μερικοί μαθητές πρόσκοψαν εξαιτίας κάποιων διδασκαλιών του Ιησού, διαβάζουμε ότι «από την αρχή γνώριζε ο Ιησούς ποιοι ήταν εκείνοι που δεν πίστευαν και ποιος ήταν εκείνος που θα τον πρόδιδε». Μολονότι η λέξη ἀρχή του πρωτότυπου κειμένου χρησιμοποιείται στο εδάφιο 2 Πέτρου 3:4 για την έναρξη της δημιουργίας, μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί και για άλλους καιρούς. (Λου 1:2· Ιωα 15:27) Παραδείγματος χάρη, όταν ο απόστολος Πέτρος έκανε λόγο για το άγιο πνεύμα που ήρθε πάνω στους Εθνικούς «όπως ήρθε και πάνω σε εμάς στην αρχή», δεν αναφερόταν προφανώς στην αρχή της πορείας του ως μαθητή ή ως αποστόλου, αλλά σε ένα σημαντικό σημείο της διακονίας του, την ημέρα της Πεντηκοστής του 33 Κ.Χ., την «αρχή» της έκχυσης του αγίου πνεύματος για ορισμένο σκοπό. (Πρ 11:15· 2:1-4) Συνεπώς, είναι ενδιαφέρον να επισημάνουμε το σχόλιο που γίνεται για το εδάφιο Ιωάννης 6:64 στο Σχολιολόγιο των Αγίων Γραφών ([Commentary on the Holy Scriptures] σ. 227) του Λάνγκε: «Η λέξη “αρχή” . . . δεν εννοεί με μεταφυσική έννοια την αρχή των πάντων . . . ούτε την αρχή της γνωριμίας Του [του Ιησού] με τον καθένα . . . ούτε τότε που άρχισε να συγκεντρώνει τους μαθητές γύρω Του ούτε και την αρχή της Μεσσιανικής Του διακονίας, . . . αλλά τα πρώτα κρύφια σπέρματα απιστίας [που έκαναν μερικούς μαθητές να προσκόψουν]. Με αυτή την έννοια γνώριζε τον προδότη Του από την αρχή».—Μετάφραση (στην αγγλική) και επιμέλεια Φ. Σαφ, 1976· παράβαλε 1Ιω 3:8, 11, 12.

Ψαλμ 109:31—Με ποιον τρόπο “στέκεται ο Ιεχωβά στα δεξιά του φτωχού”; (w06 1/9 σ. 14 ¶8)

Το δεξί χέρι με το οποίο κρατάει ένας στρατιώτης το σπαθί του δεν προστατεύεται συνήθως από την ασπίδα που βρίσκεται στο αριστερό χέρι. Με μεταφορική έννοια, ο Ιεχωβά είναι «στα δεξιά» των υπηρετών του ώστε να πολεμάει για χάρη τους. Με αυτόν τον τρόπο τούς παρέχει προστασία και βοήθεια—ένας εξαιρετικός λόγος για να “τον εξυμνούμε πάρα πολύ”!

Ψαλμ 107:27-31. Η σοφία του κόσμου θα «πέσει σε σύγχυση» όταν ξεσπάσει ο Αρμαγεδδών. (Αποκάλυψη 16:14, 16) Αυτή δεν μπορεί να σώσει κανέναν από την καταστροφή. Μόνο όσοι αποβλέπουν στον Ιεχωβά για σωτηρία θα ζήσουν ώστε να “αποδίδουν ευχαριστίες σε εκείνον για τη στοργική του καλοσύνη”.

Ψαλμ 109:30, 31 Το δεξί χέρι με το οποίο κρατάει ένας στρατιώτης το σπαθί του δεν προστατεύεται συνήθως από την ασπίδα που βρίσκεται στο αριστερό χέρι. Με μεταφορική έννοια, ο Ιεχωβά είναι «στα δεξιά» των υπηρετών του ώστε να πολεμάει για χάρη τους. Με αυτόν τον τρόπο τούς παρέχει προστασία και βοήθεια—ένας εξαιρετικός λόγος για να “τον εξυμνούμε πάρα πολύ”!

Ψαλμ 106, μας δίνουν άφθονους λόγους για να αινούμε τον Δημιουργό και να ευλογούμε το όνομά του.

Ψαλμ 106:35-40 Και εμείς επίσης πρέπει να φυλαγόμαστε από τα ψεύδη.

Ψαλμ 107:43 Η στοργική καλοσύνη του Ιεχωβά είναι δυνατόν να οδηγήσει σε απελευθέρωση και διατήρηση της ζωής.

Ψαλμ 106:7, 11-13 Όταν περνάμε μεγάλες δοκιμασίες, θα μπορούσαμε εύκολα να λυγίσουμε υπό το βάρος των δυσκολιών και να μη βλέπουμε πια τις ευλογίες μας.

Ψαλμ 109:1-3 Εντούτοις, σε όλη τη γη, ο λαός του Ιεχωβά διακηρύττει με τόλμη τα καλά νέα.

Ψαλμ 109:1-3 Ναι, όλοι αντιμετωπίζουμε δύσκολες καταστάσεις, και μερικοί από εμάς ίσως αρχίζουν να αποκαρδιώνονται.

Ψαλμ 109:1-3 Όπως ο Ιερεμίας, όμως, μπορούμε να ξεπεράσουμε την αποθάρρυνση βρίσκοντας ευχαρίστηση στο Λόγο του Ιεχωβά.

Ψαλμ 106:7,21,22 Μολονότι ο Ιεχωβά δεν παρεμβαίνει τώρα με αυτόν τον τρόπο στις ανθρώπινες υποθέσεις, εμείς βρίσκουμε γύρω μας άφθονες αποδείξεις των θαυμαστών του έργων.

Ψαλμ 109:1-3 Οι Πολέμιοι του Θεού Δεν θα Υπερισχύσουν Ποτέ δεν θα επιτρέψουμε σε εκείνους που μισούν το Γραφικό μας άγγελμα να μας τρομοκρατήσουν ώστε να συμβιβάσουμε την πίστη μας.

Ψαλμ 107:31,32 μας παροτρύνουν: «Ας αποδίδονται ευχαριστίες στον Ιεχωβά για τη στοργική του καλοσύνη και για τα θαυμαστά του έργα προς τους γιους των ανθρώπων.

Ψαλμ 106:10 Σήμερα, μπορούμε να είμαστε πεπεισμένοι ότι ο Ιεχωβά γνωρίζει εξίσου καλά τα δικά μας παθήματα και ότι μας συμπονάει όταν βρισκόμαστε σε δυσχερή κατάσταση.

Ψαλμ 108:1 Αν η καρδιά μας είναι σταθερή, θα υποκινούμαστε να εκπληρώνουμε την αφιέρωσή μας στον Θεό.

Το υλικό που σας παρουσιάζουμε σε αυτή την σελίδα είναι επιλεγμένο από τον επίσημο ιστότοπο των Χριστιανών Μαρτύρων του Ιεχωβά τον οποίο και σας προτρέπουμε να επισκέπτεστε τακτικά για την ποιότητα στην υλη που τον διακρίνει!

This is not the official website of Jehovah’s Witnesses jw.org is the official website of Jehovah's Witnesses and is the authoritative website about our beliefs, teachings, & activities.

Did you like this? Share it:

No Comments on “ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΛΟΓΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΨΑΛΜΟΙ 106-109”

Comments on this entry are closed.


Το υλικό που σας παρουσιάζουμε σε αυτή την σελίδα είναι επιλεγμένο από τον επίσημο ιστότοπο των Χριστιανών Μαρτύρων του Ιεχωβά τον οποίο και σας προτρέπουμε να επισκέπτεστε τακτικά για την ποιότητα στην ενημέρωση και στην υλη που τον διακρίνει!