«Ο Λαός του Ιεχωβά Δείχνει Ζήλο για την Αληθινή Λατρεία»

Ψαλμ 69:9 Ο ζήλος μας για την αληθινή λατρεία πρέπει να είναι ολοφάνερος Ο Δαβίδ έδειξε ζήλο για τον Ιεχωβά σε όλη τη διάρκεια της ζωής του Ο Δαβίδ δεν ανέχτηκε κανέναν ανταγωνισμό ή ονειδισμό για το όνομα του Ιεχωβά

Ψαλμ 71:17, 18 Οι μεγαλύτεροι μπορούν να βοηθούν τους νεότερους να είναι ζηλωτές Ο συγγραφέας αυτού του ψαλμού, πιθανώς ο Δαβίδ, εξέφρασε την επιθυμία να ενθαρρύνει την επόμενη γενιά Οι γονείς και οι έμπειροι Χριστιανοί μπορούν να εκπαιδεύουν τους νεότερους

Ψαλμ 72:3, 12, 14, 16-19 Ο ζήλος μας μάς υποκινεί να λέμε στους άλλους τι θα κάνει η Βασιλεία για την ανθρωπότητα

Ψαλμ 69:9—Ο ζήλος μας για την αληθινή λατρεία πρέπει να είναι ολοφάνερος (w10 15/12 σ. 7-11 ¶2-17)

Για τους αληθινούς Χριστιανούς σήμερα, τίποτα δεν είναι πιο επείγον από το κήρυγμα των καλών νέων της Βασιλείας και τη μαθήτευση ανθρώπων από όλα τα έθνη. (Ματθ. 24:14· 28:19, 20) Παραθέτοντας τα λόγια του Ιησού, ο μαθητής Μάρκος έγραψε ότι αυτό το έργο πρέπει να γίνει «πρώτα», δηλαδή πριν έρθει το τέλος. (Μάρκ. 13:10) Ασφαλώς, δεν θα μπορούσε να γίνει και αλλιώς. Ο Ιησούς είπε: «Ο μεν θερισμός είναι πολύς, αλλά οι εργάτες είναι λίγοι». Ο θερισμός δεν μπορεί να περιμένει—πρέπει να ολοκληρωθεί προτού τελειώσει η εποχή του.—Ματθ. 9:37.

3. Πώς έχουν ανταποκριθεί πολλοί στην επείγουσα ανάγκη για κήρυγμα; Εφόσον το έργο κηρύγματος είναι τόσο σημαντικό για εμάς, αξίζει να αφιερώνουμε σε αυτό όσο περισσότερο μπορούμε από το χρόνο, τις δυνάμεις και την προσοχή μας. Πολλοί το κάνουν αυτό, και είναι αξιέπαινοι. Μερικοί έχουν απλοποιήσει τις προσωπικές τους υποθέσεις για να αναλάβουν την ολοχρόνια διακονία ως σκαπανείς ή ιεραπόστολοι ή για να υπηρετήσουν σε έναν από τους οίκους Μπέθελ που υπάρχουν ανά τον κόσμο. Η ζωή τους είναι πολυάσχολη. Ίσως έχουν κάνει πολλές θυσίες και αντιμετωπίζουν πολλές δυσκολίες. Εντούτοις, ο Ιεχωβά τούς ευλογεί πλούσια. Χαιρόμαστε για αυτούς. (Διαβάστε Λουκάς 18:28-30) Κάποιοι άλλοι, μολονότι δεν είναι σε θέση να ενταχθούν στις τάξεις των ολοχρόνιων διαγγελέων, αφιερώνουν όσο περισσότερο χρόνο μπορούν σε αυτό το ζωοσωτήριο έργο, μέρος του οποίου είναι και το να βοηθήσουμε τα παιδιά μας να σωθούν.—Δευτ. 6:6, 7.

4. Γιατί ίσως τείνουν μερικοί να χάσουν το αίσθημα του επείγοντος; Όπως έχουμε δει, το αίσθημα του επείγοντος συνδέεται συνήθως με ένα χρονικό όριο, μια προθεσμία, ένα τέλος. Ζούμε στον καιρό του τέλους, και υπάρχουν άφθονες αποδείξεις που το πιστοποιούν αυτό—τόσο από τις Γραφές όσο και από την ιστορία. (Ματθ. 24:3, 33· 2 Τιμ. 3:1-5) Εντούτοις, κανένας άνθρωπος δεν γνωρίζει πότε ακριβώς θα έρθει το τέλος. Ο Ιησούς, περιγράφοντας τις λεπτομέρειες του “σημείου” που θα προσδιόριζε “την τελική περίοδο του συστήματος πραγμάτων”, δήλωσε συγκεκριμένα: «Σχετικά με εκείνη την ημέρα και την ώρα κανείς δεν γνωρίζει, ούτε οι άγγελοι των ουρανών ούτε ο Γιος, παρά μόνο ο Πατέρας». (Ματθ. 24:36) Με αυτό το δεδομένο, μερικοί ίσως δυσκολεύονται να διατηρήσουν το αίσθημα του επείγοντος χρόνο με το χρόνο, ιδιαίτερα αν το κάνουν αυτό εδώ και πολύ καιρό. (Παρ. 13:12) Μήπως μερικές φορές νιώθετε και εσείς έτσι; Τι μπορεί να μας βοηθήσει να αναπτύξουμε ή να διατηρήσουμε το αίσθημα του επείγοντος για το έργο που ο Ιεχωβά Θεός και ο Ιησούς Χριστός θέλουν να κάνουμε σήμερα;

Σκεφτείτε το Υπόδειγμά μας, τον Ιησού

5. Με ποιους τρόπους επέδειξε ο Ιησούς το αίσθημα του επείγοντος στη διακονία; Από όλους όσους εκδήλωσαν το αίσθημα του επείγοντος στην υπηρεσία τους προς τον Θεό, ο Ιησούς Χριστός είναι ασφαλώς το σημαντικότερο παράδειγμα. Ένας λόγος για τον οποίο διατηρούσε αυτό το αίσθημα ήταν ότι είχε πολλά να κάνει μέσα σε τριάμισι μόλις χρόνια. Παρ’ όλα αυτά, ο Ιησούς επιτέλεσε περισσότερα από οποιονδήποτε άλλον όσον αφορά την αληθινή λατρεία. Γνωστοποίησε το όνομα και το σκοπό του Πατέρα του, κήρυξε τα καλά νέα της Βασιλείας, εξέθεσε την υποκρισία και τις ψεύτικες διδασκαλίες των θρησκευτικών ηγετών και υποστήριξε την κυριαρχία του Ιεχωβά, ακόμη και μέχρι θανάτου. Δαπανήθηκε ακούραστα, διασχίζοντας όλη τη χώρα, για να διδάξει, να βοηθήσει και να θεραπεύσει τους ανθρώπους. (Ματθ. 9:35) Ποτέ δεν επιτέλεσε κανείς τόσο πολλά μέσα σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα. Ο Ιησούς εργάστηκε τόσο σκληρά όσο κανένας άλλος.—Ιωάν. 18:37.

6. Ποιο ήταν το επίκεντρο της ζωής του Ιησού; Τι υποκινούσε τον Ιησού να εργάζεται άοκνα σε όλη τη διάρκεια της διακονίας του; Από την προφητεία του Δανιήλ, ο Ιησούς μπορούσε να γνωρίζει πού βρισκόταν σε σχέση με το χρονοδιάγραμμα του Ιεχωβά. (Δαν. 9:27) Όπως λοιπόν είχε προσδιοριστεί, η επίγεια διακονία του επρόκειτο να τελειώσει «στο μισό της εβδομάδας», δηλαδή έπειτα από τριάμισι χρόνια. Λίγο μετά τη θριαμβευτική του είσοδο στην Ιερουσαλήμ την άνοιξη του 33 Κ.Χ., ο Ιησούς είπε: «Ήρθε η ώρα να δοξαστεί ο Γιος του ανθρώπου». (Ιωάν. 12:23) Αν και ο Ιησούς γνώριζε ότι ο θάνατός του ήταν πολύ κοντά, δεν άφησε αυτό το γεγονός να γίνει το επίκεντρο της ζωής του, ο κύριος λόγος για τον οποίο εργαζόταν σκληρά. Απεναντίας, αξιοποιώντας κάθε ευκαιρία που του δινόταν, επικεντρώθηκε στην επιτέλεση του θελήματος του Πατέρα του και στην εκδήλωση αγάπης προς τους συνανθρώπους του. Αυτή η αγάπη τον υποκίνησε να συγκεντρώσει μαθητές και να τους εκπαιδεύσει, στέλνοντάς τους σε εκστρατείες κηρύγματος. Το έκανε αυτό ώστε να μπορέσουν εκείνοι να συνεχίσουν το έργο που είχε αρχίσει ο ίδιος και να επιτελέσουν ακόμη μεγαλύτερα έργα από τα δικά του.—Διαβάστε Ιωάννης 14:12.

7, 8. Ποια εντύπωση σχημάτισαν οι μαθητές όταν ο Ιησούς καθάρισε το ναό, και γιατί ενήργησε έτσι ο Ιησούς; Ένα περιστατικό στη ζωή του Ιησού κατέδειξε πολύ χαρακτηριστικά το ζήλο του. Συνέβη νωρίς στη διακονία του, την περίοδο του Πάσχα του 30 Κ.Χ. Ο Ιησούς και οι μαθητές του ήρθαν στην Ιερουσαλήμ και είδαν στο ναό «αυτούς που πουλούσαν βόδια και πρόβατα και περιστέρια, και τους νομισματοπώλες στα καθίσματά τους». Ποια ήταν η αντίδραση του Ιησού, και τι εντύπωση άφησε αυτή στους μαθητές του;—Διαβάστε Ιωάννης 2:13-17.

8 Τα όσα είπε και έκανε ο Ιησούς σε εκείνη την περίπτωση θύμισαν πολύ κατάλληλα στους μαθητές του τα προφητικά λόγια ενός ψαλμού του Δαβίδ: «Ο ζήλος για τον οίκο σου με κατέφαγε». (Ψαλμ. 69:9) Γιατί; Επειδή οι ενέργειες του Ιησού εμπεριείχαν μεγάλο βαθμό κινδύνου, δεδομένου ότι πίσω από τις σκανδαλώδεις κερδοσκοπικές συναλλαγές που λάβαιναν χώρα στο ναό βρίσκονταν οι ιθύνοντες του ναού—οι ιερείς, οι γραμματείς και άλλοι. Ο Ιησούς, εκθέτοντας και ανατρέποντας τα τεχνάσματά τους, τα έβαζε με το θρησκευτικό κατεστημένο της εποχής του. Όπως ορθά αντιλήφθηκαν οι μαθητές, η ενέργεια του Ιησού ήταν μια ξεκάθαρη εκδήλωση “ζήλου για τον οίκο του Θεού”, ή αλλιώς ζήλου για την αληθινή λατρεία. Τι είναι, όμως, ο ζήλος; Διαφέρει από το αίσθημα του επείγοντος;
Το Αίσθημα του Επείγοντος σε Αντιπαραβολή με το Ζήλο

9. Πώς μπορούμε να περιγράψουμε το ζήλο; Σύμφωνα με κάποιο λεξικό, ο ζήλος ορίζεται ως «προθυμία και ζωηρό ενδιαφέρον για την επίτευξη ενός στόχου», μερικά δε συνώνυμά του είναι οι λέξεις πάθος, ζέση, θέρμη και ενθουσιασμός. Ασφαλώς, όλοι αυτοί οι χαρακτηρισμοί ταιριάζουν στη διακονία του Ιησού. Ως εκ τούτου, η Σημερινή Αγγλική Μετάφραση (Today’s English Version) αποδίδει το εδάφιο με τον εξής τρόπο: «Η αφοσίωσή μου για τον οίκο σου, Θεέ, καίει μέσα μου σαν φωτιά». Είναι ενδιαφέρον ότι σε κάποιες γλώσσες της Άπω Ανατολής η λέξη που χρησιμοποιείται για το «ζήλο» αποτελείται από δύο μέρη τα οποία στην κυριολεξία σημαίνουν «καυτή καρδιά», υποδηλώνοντας μια καρδιά που καίγεται. Δεν προκαλεί έκπληξη, λοιπόν, το ότι οι μαθητές θυμήθηκαν τα λόγια του Δαβίδ όταν είδαν τις ενέργειες του Ιησού στο ναό. Τι έκανε, όμως, την καρδιά του Ιησού να φλέγεται, σαν να λέγαμε, ωθώντας τον να ενεργήσει με το συγκεκριμένο τρόπο;

10. Ποια είναι η έννοια του «ζήλου» όπως χρησιμοποιείται στη Γραφή; Η λέξη που αποδίδεται «ζήλος» στον ψαλμό του Δαβίδ παράγεται από μια εβραϊκή λέξη η οποία μεταφράζεται συχνά με τους όρους «ζηλότυπος» ή «ζηλοτυπία» σε άλλα μέρη της Αγίας Γραφής. Η Μετάφραση Νέου Κόσμου την αποδίδει μερικές φορές με τη φράση «απαιτώ αποκλειστική αφοσίωση». (Διαβάστε Έξοδος 20:5· 34:14· Ιησούς του Ναυή 24:19) Ένα Βιβλικό λεξικό λέει για αυτή τη λέξη: «Χρησιμοποιείται συχνά σε σχέση με το γαμήλιο δεσμό . . . Όπως ακριβώς η ζηλοτυπία του συζύγου ή της συζύγου αποτελεί δυναμική διεκδίκηση του αποκλειστικού δικαιώματός τους, έτσι και ο Θεός διεκδικεί, και κατοχυρώνει, το δικαίωμά Του να λαβαίνει την αφοσίωση εκείνων που Του ανήκουν ολοκληρωτικά». Επομένως, ο ζήλος με τη Βιβλική έννοια είναι κάτι ανώτερο από το ζωηρό ενδιαφέρον ή τον ενθουσιασμό για την επίτευξη ενός στόχου, δηλαδή σαν αυτό που νιώθουν πολλοί φίλαθλοι για το αγαπημένο τους άθλημα. Ο ζήλος του Δαβίδ ήταν ζηλοτυπία με τη θετική έννοια, η οποία υποδηλώνει τη μη ανοχή ανταγωνισμού ή ονειδισμού, την ισχυρή παρόρμηση που νιώθει κάποιος να προστατέψει ένα καλό όνομα ή να διορθώσει μια βλάβη.

11. Τι υποκινούσε τον Ιησού να καταβάλλει σθεναρές προσπάθειες με ζήλο; Οι μαθητές του Ιησού δεν έκαναν λάθος που συσχέτισαν τα λόγια του Δαβίδ με ό,τι είδαν να κάνει ο Ιησούς στο ναό. Ο Ιησούς κατέβαλλε σθεναρές προσπάθειες, όχι απλώς επειδή είχε κάποια προθεσμία, αλλά επειδή ήταν ζηλωτής—ή αλλιώς ζηλότυπος—για το όνομα του Πατέρα του και για την αγνή λατρεία. Όταν είδε το όνειδος και τη βλασφημία που συσσωρεύονταν στο όνομα του Θεού, ένιωσε δικαιολογημένα ζήλο, ή ζηλοτυπία, και ανέλαβε δράση για να διορθώσει την κατάσταση. Όταν έβλεπε τους ταπεινούς ανθρώπους να υφίστανται καταπίεση και εκμετάλλευση από τους θρησκευτικούς ηγέτες, ο ζήλος του τον υποκινούσε να φέρνει ανακούφιση στους ανθρώπους και να καταγγέλλει δυναμικά τους καταπιεστικούς θρησκευτικούς ηγέτες.—Ματθ. 9:36· 23:2, 4, 27, 28, 33.
Να Είστε Ζηλωτές για την Αληθινή Λατρεία

12, 13. Τι έχουν κάνει σήμερα οι θρησκευτικοί ηγέτες του Χριστιανικού κόσμου όσον αφορά (α) το όνομα του Θεού; (β) τη Βασιλεία του Θεού; Το θρησκευτικό σκηνικό των ημερών μας είναι παρόμοιο με αυτό της εποχής του Ιησού—αν όχι χειρότερο. Παραδείγματος χάρη, θυμηθείτε ότι το πρώτο πράγμα που δίδαξε ο Ιησούς τους ακολούθους του να προσεύχονται αφορούσε το όνομα του Θεού: «Ας αγιαστεί το όνομά σου». (Ματθ. 6:9) Βλέπουμε άραγε τους θρησκευτικούς ηγέτες, ιδίως τον κλήρο του Χριστιανικού κόσμου, να διδάσκουν τους ανθρώπους ποιο είναι το όνομα του Θεού και πώς να το αγιάζουν, δηλαδή να το τιμούν; Τουναντίον, έχουν κακοπαραστήσει τον Θεό με ψεύτικες διδασκαλίες, όπως είναι η Τριάδα, η αθανασία της ανθρώπινης ψυχής και η κόλαση, κάνοντας τον Θεό να φαίνεται μυστηριώδης, ακατάληπτος, σκληρός, ακόμη και σαδιστικός. Έχουν φέρει επίσης όνειδος στον Θεό με τα σκάνδαλα και την υποκρισία τους. (Διαβάστε Ρωμαίους 2:21-24) Επιπλέον, έχουν κάνει τα πάντα για να αποκρύψουν το προσωπικό όνομα του Θεού, φτάνοντας μάλιστα στο σημείο να το αφαιρέσουν από τις Βιβλικές τους μεταφράσεις. Ως αποτέλεσμα, εμποδίζουν τους ανθρώπους να πλησιάσουν τον Θεό και να καλλιεργήσουν προσωπική σχέση μαζί του.—Ιακ. 4:7, 8.

13 Ο Ιησούς δίδαξε επίσης τους ακολούθους του να προσεύχονται για τη Βασιλεία του Θεού: «Ας έρθει η βασιλεία σου. Ας γίνει το θέλημά σου, όπως στον ουρανό, έτσι και πάνω στη γη». (Ματθ. 6:10) Αν και οι θρησκευτικοί ηγέτες του Χριστιανικού κόσμου επαναλαμβάνουν συχνά αυτή την προσευχή, παροτρύνουν τους ανθρώπους να υποστηρίζουν ανθρώπινους θεσμούς, είτε πολιτικούς είτε άλλου είδους. Επιπλέον, αντιμετωπίζουν υποτιμητικά εκείνους που προσπαθούν να κηρύξουν και να δώσουν μαρτυρία για αυτή τη Βασιλεία. Ως εκ τούτου, για πολλούς καθ’ ομολογία Χριστιανούς, η Βασιλεία του Θεού δεν αποτελεί πλέον θέμα συζήτησης, πόσο μάλλον ζήτημα πίστης.

14. Πώς έχουν νοθεύσει το Λόγο του Θεού οι κληρικοί του Χριστιανικού κόσμου; Προσευχόμενος στον Θεό, ο Ιησούς δήλωσε ρητά: «Ο λόγος σου είναι αλήθεια». (Ιωάν. 17:17) Και πριν αφήσει την επίγεια σκηνή, ο Ιησούς έδειξε ότι θα διόριζε “τον πιστό και φρόνιμο δούλο” για να προμηθεύει πνευματική τροφή στο λαό του Θεού. (Ματθ. 24:45) Ο κλήρος του Χριστιανικού κόσμου σπεύδει να αυτοαποκαλείται οικονόμος του Λόγου του Θεού, αλλά έχει άραγε αποδειχτεί άξιος της εμπιστοσύνης του Κυρίου; Όχι. Οι κληρικοί συχνά χαρακτηρίζουν τα λεγόμενα της Γραφής ως μύθους ή παραμύθια. Αντί να τρέφουν το ποίμνιό τους με πνευματική τροφή, παρέχοντας έτσι παρηγοριά και διαφώτιση, γαργαλούν τα αφτιά των θρησκευομένων με ανθρώπινες φιλοσοφίες. Επιπρόσθετα, έχουν νοθεύσει τους ηθικούς κανόνες του Θεού για να τους συμβιβάσουν με τη λεγόμενη νέα ηθική.—2 Τιμ. 4:3, 4.

15. Πώς νιώθετε εσείς για όλα όσα έχει κάνει ο κλήρος στο όνομα του Θεού; Εξαιτίας όλων όσων έχουν γίνει—υποτίθεται στο όνομα του Θεού της Γραφής—πολλοί ειλικρινείς άνθρωποι έχουν απογοητευτεί ή έχουν χάσει εντελώς την πίστη τους στον Θεό και στη Γραφή. Έχουν γίνει λεία του Σατανά και του πονηρού συστήματος πραγμάτων του. Όταν εσείς βλέπετε και ακούτε τέτοια πράγματα να συμβαίνουν σε καθημερινή βάση, πώς νιώθετε; Ως υπηρέτες του Ιεχωβά, όταν βλέπετε το όνειδος και τη βλασφημία που έχουν συσσωρευτεί στο όνομα του Θεού, δεν ωθείστε να κάνετε ό,τι μπορείτε για να διορθώσετε αυτή την αδικία; Όταν βλέπετε ειλικρινείς και έντιμους ανθρώπους να έχουν πέσει θύματα εξαπάτησης και εκμετάλλευσης, δεν υποκινείστε να προσφέρετε παρηγοριά στις καταπιεσμένες ψυχές; Όταν ο Ιησούς είδε τους ανθρώπους της εποχής του να είναι «γδαρμένοι και παραπεταμένοι σαν πρόβατα χωρίς ποιμένα», όχι μόνο τους σπλαχνίστηκε, αλλά και «άρχισε να τους διδάσκει πολλά πράγματα». (Ματθ. 9:36· Μάρκ. 6:34) Εμείς έχουμε κάθε λόγο να είμαστε ζηλωτές για την αληθινή λατρεία, όπως ήταν και ο Ιησούς.

16, 17. (α) Τι πρέπει να μας ωθεί να καταβάλλουμε σθεναρές προσπάθειες στη διακονία; (β) Τι θα εξετάσουμε στο επόμενο άρθρο; Όταν έχουμε αυτή την άποψη για τη διακονία μας, τα λόγια του αποστόλου Παύλου στα εδάφια 1 Τιμόθεο 2:3, 4 προσλαμβάνουν ιδιαίτερο νόημα. (Διαβάστε) Εργαζόμαστε σκληρά στη διακονία, όχι μόνο επειδή γνωρίζουμε ότι ζούμε στις τελευταίες ημέρες, αλλά και επειδή αντιλαμβανόμαστε ότι αυτό είναι το θέλημα του Θεού. Εκείνος επιθυμεί να γνωρίσουν οι άνθρωποι την αλήθεια για να μάθουν και αυτοί να τον λατρεύουν και να τον υπηρετούν, και έτσι να ευλογηθούν. Ωθούμαστε να καταβάλλουμε σθεναρές προσπάθειες στη διακονία, κυρίως όχι λόγω κάποιας χρονικής προθεσμίας, αλλά επειδή θέλουμε να τιμούμε το όνομα του Θεού και να βοηθούμε τους ανθρώπους να γνωρίσουν το θέλημά του. Είμαστε ζηλωτές για την αληθινή λατρεία.—1 Τιμ. 4:16. Ως λαός του Ιεχωβά, έχουμε ευλογηθεί με τη γνώση της αλήθειας σχετικά με το σκοπό που έχει ο Θεός για την ανθρωπότητα και τη γη. Διαθέτουμε τα μέσα για να βοηθήσουμε τους ανθρώπους να βρουν την ευτυχία καθώς και μια βέβαιη ελπίδα για το μέλλον. Μπορούμε να τους δείξουμε πώς να μείνουν ασφαλείς όταν θα έρθει η καταστροφή του συστήματος πραγμάτων του Σατανά. (2 Θεσ. 1:7-9) Αντί να νιώθουμε απογοητευμένοι ή αποθαρρυμένοι επειδή η ημέρα του Ιεχωβά φαίνεται να καθυστερεί, πρέπει να είμαστε χαρούμενοι που υπάρχει ακόμη χρόνος ώστε να είμαστε ζηλωτές για την αληθινή λατρεία. (Μιχ. 7:7· Αββακ. 2:3) Πώς μπορούμε να αναπτύξουμε τέτοιον ζήλο; Θα το εξετάσουμε αυτό στο επόμενο άρθρο.

Ψαλμ 71:17, 18—Οι μεγαλύτεροι μπορούν να βοηθούν τους νεότερους να είναι ζηλωτές (w14 15/1 σ. 23, 24 ¶4-10)

4. Ποιο ερώτημα μπορούν να κάνουν στον εαυτό τους οι Χριστιανοί που έχουν μεγάλη πείρα, και γιατί; Αν έχετε αρκετές δεκαετίες πείρας στη ζωή, ρωτήστε τον εαυτό σας: “Τι θα κάνω με τη ζωή μου τώρα, όσο έχω ακόμα δυνάμεις και αντοχές;” Ως έμπειρος Χριστιανός, έχετε ευκαιρίες που δεν είναι διαθέσιμες σε άλλους. Μπορείτε να μεταδώσετε στους νεότερους αυτά που έχετε μάθει από τον Ιεχωβά. Μπορείτε να ενισχύσετε άλλους με τις εμπειρίες που έχετε ζήσει στην υπηρεσία του. Ο Βασιλιάς Δαβίδ προσευχόταν να έχει τέτοιες ευκαιρίες. Έγραψε: «Θεέ, με διδάσκεις από τη νεότητά μου . . . Ακόμη και μέχρι τον καιρό των γηρατειών και των γκρίζων μαλλιών, Θεέ, μη με εγκαταλείπεις, ώσπου να μιλήσω για το βραχίονά σου στη γενιά, για την κραταιότητά σου σε όλους όσους θα έρθουν».—Ψαλμ. 71:17, 18.

5. Πώς μπορούν οι μεγαλύτεροι Χριστιανοί να μεταδίδουν στους άλλους αυτά που έχουν μάθει; Πώς μπορείτε να μεταδίδετε τη σοφία που έχετε αποκτήσει στο διάβα των ετών; Μήπως θα μπορούσατε να καλέσετε νεότερους υπηρέτες του Θεού στο σπίτι σας για εποικοδομητική συναναστροφή; Ή να τους ζητήσετε να σας συνοδεύσουν στη Χριστιανική διακονία για να δουν τη χαρά που νιώθετε υπηρετώντας τον Ιεχωβά; Ο Ελιού είπε: «Οι ημέρες πρέπει να μιλήσουν και το πλήθος των ετών να γνωστοποιήσει τη σοφία». (Ιώβ 32:7) Ο απόστολος Παύλος παρότρυνε τις έμπειρες Χριστιανές να ενθαρρύνουν τους άλλους με τα λόγια και το παράδειγμά τους, συμβουλεύοντάς τες να είναι «άτομα που διδάσκουν το καλό».—Τίτο 2:3.

ΣΚΕΦΤΕΙΤΕ ΠΟΣΕΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΕΧΕΤΕ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΕΤΕ ΑΛΛΟΥΣ

6. Γιατί δεν πρέπει να υποτιμούν τις δυνατότητές τους οι Χριστιανοί που έχουν δεκαετίες πείρας; Αν είστε έμπειρος Χριστιανός, έχετε θαυμάσιες δυνατότητες. Σκεφτείτε πόσα πράγματα κατανοείτε τώρα τα οποία δεν ξέρατε πριν από 30 ή 40 χρόνια. Μπορείτε να εφαρμόζετε επιδέξια τις Γραφικές αρχές στη ζωή σας. Ασφαλώς, έχετε την ικανότητα να αγγίζετε καρδιές με τη Γραφική αλήθεια. Αν είστε πρεσβύτερος, γνωρίζετε πώς να βοηθάτε τους αδελφούς που κάνουν κάποιο εσφαλμένο βήμα. (Γαλ. 6:1) Ίσως έχετε μάθει πώς να επιβλέπετε τις εκκλησιαστικές δραστηριότητες, τη λειτουργία διαφόρων τμημάτων στις συνελεύσεις ή την οικοδόμηση Αιθουσών Βασιλείας. Μπορεί να ξέρετε πώς να παρακινείτε τους γιατρούς να χρησιμοποιούν αναίμακτες μεθόδους περίθαλψης. Ακόμα και αν γνωρίσατε πρόσφατα την αλήθεια, έχετε πολύτιμη πείρα στη ζωή. Για παράδειγμα, αν μεγαλώσατε παιδιά, διαθέτετε πολλή πρακτική σοφία. Οι μεγαλύτεροι Χριστιανοί μπορούν να αποτελούν πολύτιμη πηγή ενθάρρυνσης για το λαό του Ιεχωβά διδάσκοντας, καθοδηγώντας και ενισχύοντας τους αδελφούς και τις αδελφές τους.—Διαβάστε Ιώβ 12:12.

7. Ποια ωφέλιμη εκπαίδευση μπορούν να δώσουν οι μεγαλύτεροι Χριστιανοί στους νεότερους; Πώς θα μπορούσατε να χρησιμοποιήσετε πληρέστερα τις δυνατότητές σας; Ίσως μπορείτε να δείξετε στους νεότερους πώς να ξεκινούν και να διεξάγουν Γραφικές μελέτες. Αν είστε αδελφή, μήπως θα μπορούσατε να πείτε μερικές ιδέες στις νεαρές μητέρες για το πώς να εξισορροπούν τις πνευματικές τους δραστηριότητες με τη φροντίδα των μικρών τους παιδιών; Αν είστε αδελφός, θα μπορούσατε να διδάξετε στους νεαρούς πώς να εκφωνούν ομιλίες με ενθουσιασμό και πώς να είναι πιο αποτελεσματικοί στο έργο; Θα μπορούσατε να τους δείξετε πώς επισκέπτεστε ηλικιωμένους για να τους ενθαρρύνετε πνευματικά; Ακόμα και αν δεν έχετε τη σωματική δύναμη που είχατε παλιά, έχετε θαυμάσιες ευκαιρίες για να εκπαιδεύετε τους νεότερους. Ο Λόγος του Θεού λέει: «Η ωραιότητα των νεαρών είναι η δύναμή τους και η λαμπρότητα των ηλικιωμένων τα γκρίζα τους μαλλιά».—Παρ. 20:29.

ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΕΚΕΙ ΟΠΟΥ Η ΑΝΑΓΚΗ ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ

8. Τι έκανε ο απόστολος Παύλος στα μετέπειτα χρόνια της ζωής του; Ο απόστολος Παύλος αξιοποίησε πλήρως τις δυνατότητες που είχε να υπηρετεί τον Θεό στα μετέπειτα χρόνια της ζωής του. Όταν απελευθερώθηκε από τη φυλάκισή του στη Ρώμη περίπου το 61 Κ.Χ., είχε υπηρετήσει πολλά χρόνια ως ιεραπόστολος υπό σκληρές συνθήκες και θα μπορούσε να κατασταλάξει στη Ρώμη για να κηρύξει εκεί. (2 Κορ. 11:23-27) Αν έμενε, οι αδελφοί σε εκείνη τη μεγάλη πόλη αναμφίβολα θα εκτιμούσαν πολύ την υποστήριξή του. Αλλά ο Παύλος έβλεπε ότι σε άλλες χώρες υπήρχε ακόμα μεγαλύτερη ανάγκη. Μαζί με τον Τιμόθεο και τον Τίτο, συνέχισε το ιεραποστολικό του έργο, πηγαίνοντας στην Έφεσο, κατόπιν στην Κρήτη και πιθανότατα στη Μακεδονία. (1 Τιμ. 1:3· Τίτο 1:5) Σκόπευε επίσης να ταξιδέψει στην Ισπανία, μολονότι δεν ξέρουμε αν τελικά πήγε εκεί.—Ρωμ. 15:24, 28.

9. Πότε μετακόμισε πιθανώς ο Πέτρος για να υπηρετήσει εκεί όπου η ανάγκη ήταν μεγαλύτερη; Ο απόστολος Πέτρος ήταν πιθανώς πάνω από 50 όταν μετακόμισε εκεί όπου η ανάγκη ήταν μεγαλύτερη. Γιατί το λέμε αυτό; Αν είχε την ίδια περίπου ηλικία με τον Ιησού ή ίσως λίγο μεγαλύτερη, θα ήταν γύρω στα 50 όταν συναντήθηκε με τους άλλους αποστόλους στην Ιερουσαλήμ το 49 Κ.Χ. (Πράξ. 15:7) Λίγο καιρό μετά τη συνάντηση αυτή, ο Πέτρος πήγε να μείνει στη Βαβυλώνα, προφανώς για να κηρύξει στο μεγάλο Ιουδαϊκό πληθυσμό που υπήρχε στην περιοχή. (Γαλ. 2:9) Όταν έγραψε την πρώτη του θεόπνευστη επιστολή, περίπου το 62 Κ.Χ., βρισκόταν εκεί. (1 Πέτρ. 5:13) Η εγκατάσταση σε μια ξένη χώρα μπορεί να περιλαμβάνει δυσκολίες, αλλά ο Πέτρος δεν επέτρεψε στον εαυτό του να στερηθεί τη χαρά τού να υπηρετήσει πλήρως τον Ιεχωβά απλώς επειδή περνούσαν τα χρόνια.

10, 11. Αφηγηθείτε μια εμπειρία για κάποιο ζευγάρι που μετακόμισαν για να υπηρετήσουν εκεί όπου η ανάγκη είναι μεγαλύτερη αργότερα στη ζωή τους. Σήμερα, πολλοί Χριστιανοί που είναι άνω των 50 ή ακόμα μεγαλύτεροι διαπιστώνουν ότι οι περιστάσεις τους έχουν αλλάξει και έτσι είναι σε θέση να υπηρετήσουν τον Ιεχωβά με καινούριους τρόπους. Μερικοί έχουν μετακομίσει εκεί όπου η ανάγκη είναι μεγαλύτερη. Ο Ρόμπερτ, λόγου χάρη, γράφει: «Η σύζυγός μου και εγώ ήμασταν γύρω στα 55 όταν συνειδητοποιήσαμε τις ευκαιρίες που ανοίγονταν μπροστά μας. Ο μοναχογιός μας είχε φύγει από το σπίτι, δεν είχαμε πια ηλικιωμένους γονείς που χρειάζονταν φροντίδα και επιπλέον είχαμε κληρονομήσει λίγα χρήματα. Υπολόγισα ότι, πουλώντας το σπίτι μας, θα ξεπληρώναμε το στεγαστικό δάνειο και θα μας έμενε κάτι στην άκρη για να ζήσουμε μέχρι να πάρω σύνταξη. Ακούσαμε ότι στη Βολιβία υπάρχουν πολλοί που θέλουν να κάνουν Γραφική μελέτη, ενώ το κόστος ζωής είναι χαμηλό. Αποφασίσαμε, λοιπόν, να πάμε εκεί. Η προσαρμογή στο καινούριο μας σπιτικό δεν ήταν εύκολη. Όλα ήταν πολύ διαφορετικά από ό,τι στη Βόρεια Αμερική. Αλλά οι προσπάθειές μας ανταμείφθηκαν πλούσια».

Ψαλμ 72:3, 12, 14, 16-19—Ο ζήλος μας μάς υποκινεί να λέμε στους άλλους τι θα κάνει η Βασιλεία για την ανθρωπότητα (w15 1/10 σ. 16 ¶3· w10 15/8 σ. 32 ¶19, 20)

Ο Θεός έχει διορίσει τον Γιο του, τον Ιησού, να κυβερνήσει όλη την ανθρωπότητα. (Ψαλμός 2:4-8) Ο Ιησούς θα ελευθερώσει τους φτωχούς και θα βάλει τέλος στην καταδυνάστευση και στη βία.

Όπως φαίνεται από τον 72ο Ψαλμό, ποιο πρόβλημα θα λύσει η διακυβέρνηση της Βασιλείας; (β) Σε ποιον ανήκει πρωτίστως η τιμή για τη διακυβέρνηση του Χριστού, και πώς νιώθετε εσείς για τα όσα θα επιτελέσει αυτή;

Προσπαθήστε ξανά να οραματιστείτε το μέλλον που περιμένει τους ευθείς στο νέο κόσμο του Θεού υπό τη διακυβέρνηση του Μεγαλύτερου Σολομώντα. «Θα υπάρχει πληθώρα σιτηρών στη γη», υπόσχεται ο Θεός. «Στην κορυφή των βουνών θα υπάρχει υπεραφθονία». (Ψαλμ. 72:16) Εφόσον τα σιτηρά δεν ευδοκιμούν κανονικά στις κορυφές των βουνών, αυτά τα λόγια τονίζουν πόσο παραγωγική θα γίνει η γη. Η καρποφορία της «θα είναι όπως στον Λίβανο», περιοχή που παρήγε πλούσιες σοδειές όταν βασίλευε ο Σολομών. Για σκεφτείτε! Οι ελλείψεις τροφίμων, ο υποσιτισμός και η λιμοκτονία θα είναι πια παρελθόν! Όλοι θα απολαμβάνουν τότε «συμπόσιο με φαγητά που έχουν άφθονο λάδι».—Ησ. 25:6-8· 35:1, 2.

Σε ποιον ανήκει η τιμή για όλες αυτές τις ευλογίες; Πρωτίστως, στον Αιώνιο Βασιλιά και Άρχοντα του Σύμπαντος, τον Ιεχωβά Θεό. Στην ουσία, όλοι μας θα απηχούμε τότε με χαρά τα τελικά λόγια αυτού του πανέμορφου και συγκινητικού ψαλμού: «Το όνομά του [του Βασιλιά Ιησού Χριστού] ας μένει στον αιώνα· ενώπιον του ήλιου ας αυξάνεται το όνομά του, και μέσω αυτού ας φέρνουν ευλογία στον εαυτό τους· όλα τα έθνη ας τον αποκαλούν ευτυχισμένο. Ευλογημένος να είναι ο Ιεχωβά Θεός, ο Θεός του Ισραήλ, που μόνο αυτός κάνει θαυμαστά έργα. Και ευλογημένο να είναι το ένδοξο όνομά του στον αιώνα, και ας γεμίσει η δόξα του ολόκληρη τη γη. Αμήν και Αμήν».—Ψαλμ. 72:17-19.

Σκάβουμε για Πνευματικά Πετράδια:

Ψαλμ 69:4, 21—Πώς εφαρμόζονται προφητικά αυτά τα εδάφια στον Μεσσία; (w11 15/8 σ. 11 ¶17· w11 15/8 σ. 15 ¶15)

Ο Μεσσίας θα μισούνταν χωρίς αιτία. (Ψαλμ. 69:4) Ο απόστολος Ιωάννης παραθέτει τα εξής λόγια του Ιησού: «Αν δεν είχα κάνει ανάμεσα [στο λαό] τα έργα που κανένας άλλος δεν έκανε, δεν θα είχαν αμαρτία· τώρα, όμως, και είδαν και μίσησαν εμένα καθώς και τον Πατέρα μου. Αλλά αυτό είναι για να εκπληρωθεί ο λόγος που είναι γραμμένος στο Νόμο τους: “Με μίσησαν χωρίς αιτία”». (Ιωάν. 15:24, 25) Πολλές φορές, με τη λέξη “Νόμος” εννοείται το σύνολο των Γραφών. (Ιωάν. 10:34· 12:34) Οι αφηγήσεις των Ευαγγελίων αποδεικνύουν ότι ο Ιησούς μισήθηκε, ιδίως από τους Ιουδαίους θρησκευτικούς ηγέτες. Επιπλέον, ο Χριστός είπε: «Ο κόσμος δεν έχει λόγο να μισεί εσάς, αλλά μισεί εμένα, επειδή εγώ δίνω μαρτυρία σχετικά με αυτόν ότι τα έργα του είναι πονηρά»

Θα έδιναν στον Μεσσία ξίδι και χολή. «Για τροφή μού έδωσαν δηλητηριώδες φυτό», είπε ο ψαλμωδός, «και για τη δίψα μου προσπάθησαν να με ποτίσουν ξίδι». (Ψαλμ. 69:21) Ο Ματθαίος μάς λέει: «Έδωσαν [στον Ιησού] να πιει κρασί αναμειγμένο με χολή· αλλά εκείνος, όταν το γεύτηκε, αρνήθηκε να πιει». Αργότερα, «έτρεξε κάποιος από αυτούς και πήρε ένα σφουγγάρι και το μούσκεψε σε ξινό κρασί και το έβαλε πάνω σε ένα καλάμι και άρχισε να του δίνει να πιει».—Ματθ. 27:34, 48.

Ψαλμ 73:24—Πώς οδηγεί ο Ιεχωβά τους υπηρέτες του στη δόξα; (w13 15/2 σ. 25, 26 ¶3, 4)

Σε ποια δόξα μπορεί να μας οδηγήσει ο Ιεχωβά; Ο ψαλμωδός εξέφρασε την πεποίθηση ότι ο Ιεχωβά θα έπιανε το δεξί του χέρι και θα τον οδηγούσε σε αληθινή δόξα. (Διαβάστε Ψαλμός 73:23, 24) Πώς το κάνει αυτό ο Ιεχωβά; Οδηγεί τους ταπεινούς υπηρέτες του στη δόξα τιμώντας τους με διάφορους τρόπους. Τους ευλογεί βοηθώντας τους να κατανοήσουν το θέλημά του. (1 Κορ. 2:7) Τιμάει όσους ακούν το λόγο του και υπακούν σε Αυτόν επιτρέποντάς τους να έχουν στενή προσωπική σχέση μαζί του.—Ιακ. 4:8. Ο Ιεχωβά εμπιστεύεται επίσης στους υπηρέτες του τον ένδοξο θησαυρό της Χριστιανικής διακονίας. (2 Κορ. 4:1, 7) Και αυτή η διακονία οδηγεί σε δόξα. Σε όσους χρησιμοποιούν αυτό το προνόμιο υπηρεσίας προς αίνο του και προς όφελος των άλλων, υπόσχεται: «Εκείνους που με τιμούν θα τους τιμήσω». (1 Σαμ. 2:30) Τέτοια άτομα απολαμβάνουν την τιμή να έχουν καλό όνομα ενώπιον του Ιεχωβά, και οι άλλοι υπηρέτες του Θεού πιθανότατα θα λένε καλά λόγια για αυτούς.—Παρ. 11:16· 22:1.

Ψαλμ 69 ως 72 μας δείχνουν ότι, αν θέλουμε να υπομένουμε δοκιμασίες με επιτυχία, πρέπει να εμπιστευόμαστε απόλυτα στον Ιεχωβά και να μάθουμε να τον προσμένουμε για απελευθέρωση.

Ψαλμ 72ος μάς παρέχει μερικές προφητικές λεπτομέρειες που δείχνουν πώς θα κυβερνάει αυτός ο τέλειος, αθάνατος Βασιλιάς.

Ψαλμ 73:3-12 Μερικές φορές, ίσως πρέπει να υποβάλλουμε στον εαυτό μας τα εξής θεμελιώδη ερωτήματα: “Με υποκινεί η αγάπη μου για τον Θεό να τον υπηρετώ ανεξάρτητα από οτιδήποτε μπορεί να συμβεί;

Ψαλμ 73:1-8 Εν τω μεταξύ, οι Χριστιανοί μπορεί να υποφέρουν από οικονομική άποψη επειδή επιθυμούν να παραμένουν έντιμοι «σε όλα».

Ψαλμ 73:2-9 Ωστόσο, η Αγία Γραφή μάς παρέχει κατάλληλη καθοδηγία λέγοντας: «Η απάντηση που δίνεται με πραότητα απομακρύνει την οργή, αλλά ο λόγος που προξενεί πόνο διεγείρει θυμό».

Ψαλμ 72:4 Όταν ο Χριστός θα κυβερνά τη γη, θα υπάρχει δικαιοσύνη για όλους.

Ψαλμ 72:7,12-14,16 Δεν συμφωνείτε ότι αυτές οι προοπτικές μάς δίνουν λόγους για να αγαπάμε τον στοργικό Θεό μας με όλη μας την καρδιά, την ψυχή, τη δύναμη και τη διάνοια;

Ψαλμ 73:3-5,12,13 Στις μέρες μας γίνονται συχνά φοβερές αδικίες—κάποιες φορές ακόμη και από άτομα με εξουσία που ισχυρίζονται ότι εκπροσωπούν τον Θεό.

Ψαλμ 73:3-5,17 Η συναναστροφή με τους συλλάτρεις του βοήθησε τον ψαλμωδό να συνειδητοποιήσει τις ευλογίες που απολάμβανε επειδή “πλησίαζε τον Θεό”.

Ψαλμ 72:12-16 Όταν προσεύχεστε να έρθει η Βασιλεία του Θεού, προσεύχεστε να επαληθευτούν όλες αυτές οι υποσχέσεις.

Ψαλμ 72:7 Ο χρισμένος Βασιλιάς, ο Ιησούς Χριστός, “θα ελευθερώσει τον φτωχό, τον ταλαιπωρημένο και τον ασήμαντο από την καταδυνάστευση και τη βία”

Ψαλμ 72:13-16 Η Βαβυλώνα η Μεγάλη δεν θα εξαπατά πια τους ανθρώπους, διότι θα πάψει να υπάρχει.

Ψαλμ 72:12-14 «[Ο Μεσσιανικός Βασιλιάς του Ιεχωβά] θα ελευθερώσει τον φτωχό που κραυγάζει για βοήθεια, καθώς και τον ταλαιπωρημένο και τον αβοήθητο.

Ψαλμ 72:12-14 Τα εδάφια περιγράφουν τι θα κάνει αυτός ο Άρχοντας: «Θα ελευθερώσει τον φτωχό που κραυγάζει για βοήθεια, καθώς και τον ταλαιπωρημένο και τον αβοήθητο.

Ψαλμ 72:12-14 Όσον αφορά τους ασθενείς, ο Θεός υπόσχεται: «Κανένας κάτοικος δεν θα λέει: “Είμαι άρρωστος”».

Ψαλμ 72:12-14 Ο Ιεχωβά Θεός, ο δεξιοτέχνης Δημιουργός της ανθρώπινης οικογένειας, θα κάνει ό,τι είναι απαραίτητο προκειμένου να αποκαταστήσει σε τελειότητα όλους όσους ανταποκρίνονται στη στοργική του φροντίδα.

Ψαλμ 73:13,16,17 Ο Ιεχωβά είναι φιλεύσπλαχνος και καλοσυνάτος απέναντί μας, ιδιαίτερα όταν νιώθουμε αποκαρδιωμένοι και αποθαρρυμένοι.

Ψαλμ 72:12-14 Δεν θα υπάρχει πια πόλεμος ούτε θάνατος, δάκρυα, πόνος ή παθήματα.

Ψαλμ 71:18 Εσείς οι νεότεροι, να ενεργείτε σοφά ανασύροντας γνώση από αυτή την πηγή όπως θα αντλούσατε νερό από ένα βαθύ πηγάδι.

Ψαλμ 72:12-14 Τα αντρόγυνα και οι γονείς άκουσαν Γραφικές συμβουλές σχετικά με το πώς μπορούν να απολαμβάνουν ευτυχισμένο γάμο και να ανατρέφουν τα παιδιά τους με επιτυχία.

Ψαλμ 72:12-14 περιγράφουν προφητικά αυτό που θα κάνει ο Μεσσιανικός Βασιλιάς για την ανθρωπότητα: «Θα ελευθερώσει τον φτωχό που κραυγάζει για βοήθεια, καθώς και τον ταλαιπωρημένο και τον αβοήθητο.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Το υλικό που σας παρουσιάζουμε σε αυτή την σελίδα είναι επιλεγμένο από τον επίσημο ιστότοπο των Χριστιανών Μαρτύρων του Ιεχωβά τον οποίο και σας προτρέπουμε να επισκέπτεστε τακτικά για την ποιότητα στην υλη που τον διακρίνει!

This is not the official website of Jehovah’s Witnesses jw.org is the official website of Jehovah's Witnesses and is the authoritative website about our beliefs, teachings, & activities.

Did you like this? Share it:

No Comments on “ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΛΟΓΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΨΑΛΜΟΙ 69-73”

Comments on this entry are closed.


Το υλικό που σας παρουσιάζουμε σε αυτή την σελίδα είναι επιλεγμένο από τον επίσημο ιστότοπο των Χριστιανών Μαρτύρων του Ιεχωβά τον οποίο και σας προτρέπουμε να επισκέπτεστε τακτικά για την ποιότητα στην ενημέρωση και στην υλη που τον διακρίνει!