Ζωή – ακόμη και η λέξη ακούγεται ωραία. Η ζωή αποτελεί πράγματι ένα θαυμάσιο δώρο από το Θεό. Μερικές φορές μπορεί να γίνεται απαιτητική, αλλά όλοι μας την αγαπάμε. Τα εδάφια Ρωμαίους 8:20-22 μας λένε ότι «η δημιουργία υποτάχθηκε στη ματαιότητα… Διότι γνωρίζουμε ότι όλη μαζί η δημιουργία στενάζει και πονάει μέχρι τώρα». Επίσης, ο Ιώβ αποκάλεσε τον άνθρωπο «λιγόχρονο και χορτασμένο ταραχή» (Ιώβ 14:1). Όταν είμαστε άρρωστοι, ψάχνουμε για μια θεραπεία. Όταν υποφέρουμε από μια ανίατη ασθένεια, κάνουμε ότι μπορούμε και χρησιμοποιούμε όλα τα μέσα (υπακούοντας πάντα στο νόμο του Ιεχωβά), για να επιμηκύνουμε τη ζωή μας λίγο παραπάνω, ακόμα και αν «στενάζουμε». Αγαπάμε τη ζωή και προσκολλόμαστε σε αυτή με μια επιμονή που δύσκολα γίνεται κατανοητή. Ακόμα και εκείνοι που είναι ετοιμοθάνατοι προσκολλώνται στη ζωή. Απλά σκεφτείτε μέχρι που είναι διατεθειμένοι να φτάσουν οι άνθρωποι για να επιμηκύνουν τη ζωή τους μόνο μερικές μέρες ή εβδομάδες. Παρ’ όλα αυτά, αγαπάμε τη ζωή και είμαστε πρόθυμοι να κάνουμε ό,τι χρειαστεί για να αποκτήσουμε λίγες ακόμη μέρες «χορτασμένες ταραχή».

Άρα, αφού κάνουμε τέτοιους κόπους για να επιμηκύνουμε τη ζωή μας τώρα με όλο τον πόνο και τα προβλήματα της, τι προσπάθεια θα καταβάλλουμε για να συμμετέχουμε στην αληθινή ζωή; Τι πρέπει να κάνουμε για να έχουμε ζωή στο μέλλον με τελειότητα, σε έναν παράδεισο, για πάντα; Το εδάφιο Αποκάλυψη 21:4 περιγράφει αυτή τη ζωή λέγοντας: «Και θα εξαλείψει κάθε δάκρυ από τα μάτια τους, και ο θάνατος δεν θα υπάρχει πια, ούτε πένθος ούτε κραυγή ούτε πόνος δεν θα υπάρχουν πια. Τα παλιά έχουν παρέλθει». Τι ποιότητα ζωής! Απλά σκεφτείτε–ζωή για πάντα. Είναι μια προκλητική ιδέα. Πόσο χρονών φαντάζεστε ότι είναι ο Ιησούς σήμερα; Ο πρόλογος του βιβλίου Μεγαλύτερος Άνθρωπος δείχνει ότι η ηλικία του είναι αμέτρητα δισεκατομμύρια χρόνια. Ο Ιησούς προηγείται του φυσικού σύμπαντος, το οποίο ο άνθρωπος υπολογίζει ότι είναι 13 δισεκατομμύρια χρόνια. Όμως, μια μέρα θα μπορείτε να έχετε την ίδια ηλικία με αυτή του Χριστού σήμερα. Φυσικά εκείνος τότε θα είναι τα διπλάσια χρόνια από μας. (Ποτέ δεν θα μπορέσουμε να τον φτάσουμε)

Στο νέο κόσμο η ζωή θα αρχίσει με ένα θαυμάσιο τρόπο. Με τη θεραπευτική δύναμη του Ιεχωβά, οι πόνοι σας θα εξαφανιστούν. Θα νιώθετε καλά, αν και δε θα είστε ακόμη τέλειοι. Θα είστε εκεί για να δείτε την ανάσταση των νεκρών να αρχίζει, καθώς και την επίδραση της στην ανθρώπινη οικογένεια. Αυτή θα είναι η πραγματική ζωή, όπως λέει το εδάφιο 1 Τιμόθεο 6:19, «πρέπει να θησαυρίζουμε για τον εαυτό μας με ασφάλεια ένα καλό θεμέλιο για το μέλλον, ώστε να κρατήσουμε γερά την πραγματική ζωή».

Γραπωθείτε σε αυτή τη ζωή! Αυτό, ωστόσο, δεν είναι εύκολο, γιατί έχουμε έναν εχθρό της ζωής. Αυτός είναι ο Σατανάς ο Διάβολος που χρησιμοποιεί δόλο και πανουργία. Θα φτάσει στο χαμηλότερο επίπεδο για να χρησιμοποιήσει οτιδήποτε – ασθένειες, τον υλισμό, την υπερβολική υπερηφάνεια, μουσική που διαφθείρει και νεκρά έργα. Αφού όλοι είμαστε κατώτεροί του, έχουμε έναν αγώνα στα χέρια μας. Δε μπορούμε να προσεγγίσουμε το ζήτημα με αδιαφορία ούτε να είμαστε απρόσεχτοι. Το εδάφιο Φιλιππησίους 2:12 προειδοποιεί: «Συνεπώς, αγαπητοί μου, όπως έχετε υπακούσει πάντοτε, όχι μόνο στη διάρκεια της παρουσίας μου, αλλά τώρα πολύ πιο πρόθυμα στη διάρκεια της απουσίας μου, εξακολουθήστε να απεργάζεστε τη σωτηρία σας με φόβο και τρόμο». Κανένας δεν έχει εξασφαλισμένη τη μελλοντική ζωή εξαιτίας της θέσης του στην οργάνωση του Ιεχωβά ή λόγω των πολλών ετών στην υπηρεσία του Ιεχωβά. Ποτέ δε διαβάσατε στην Αγία Γραφή «άπαξ Μπεθελίτης εσώθης». Όχι, αλλά διαβάζουμε στο 1 Κορινθίους 10:12: «Συνεπώς, αυτός που νομίζει ότι στέκεται ας προσέχει μην πέσει». Δε μπορούμε να είμαστε ανέμελοι για τη σχέση μας με το Θεό και τον αγώνα μας για την πραγματική ζωή.

Πριν από λίγα χρόνια η σύζυγός μου κι εγώ επισκεφτήκαμε την παραλία του Όρεγκον και εκεί αντικρίσαμε την πιο όμορφη ακτογραμμή που είχαμε δει ποτέ και οι δυο. Ήταν συγκλονιστικό να βλέπουμε τα κύματα να σπάνε ορμητικά πάνω στα βράχια. Αλλά, απλά σκεφτείτε τι θα γινόταν αν καθώς θαυμάζατε το τοπίο, πηγαίνατε κοντά στην άκρη, χάνατε την ισορροπία σας, γλιστρούσατε και πέφτατε από το γκρεμό στον ωκεανό. Αν καταφέρνατε να πιάσετε κάτι που προεξείχε, θα αρχίζατε να χαλαρώνετε τη λαβή σας και να λέτε «Ω, τι ωραία θέα;» Όχι, δε θα ενδιαφερόσασταν πλέον για τη θέα, αλλά θα κρατιόσασταν σφιχτά από ό,τι εμπόδιζε την πτώση σας. Θα αγωνιζόσασταν να κρατήσετε τη λαβή σας. Θα «απεργαζόσασταν τη σωτηρία σας με φόβο και τρόμο». Αν, καθώς ταλαντευόσασταν στον αέρα πάνω από τα τραχιά βράχια, ερχόταν κάποιος και σας πρόσφερε μια προσοδοφόρα εργασία, θα απαντούσατε: «Είμαι κάπως απασχολημένος τώρα». Ή, αν ένα ελκυστικό άτομο του αντίθετου φύλου σας κοιτούσε με το βλέμμα «έλα προς τα εδώ», θα λέγατε «Μάλλον αστειεύεσαι, έτσι;» Θα είχατε έναν αγώνα στα χέρια σας.

Και εμείς έχουμε έναν αγώνα στα χέρια μας. Τα εδάφια Φιλιππησίους 2:15-16 παραινούν: «να γίνεστε άμεμπτοι και αθώοι, παιδιά του Θεού χωρίς ψεγάδι μέσα σε μια στρεβλή και διεστραμμένη γενιά, ανάμεσα στην οποία λάμπετε ως φωτοδότες στον κόσμο, κρατώντας σφιχτά το λόγο της ζωής, για να έχω αιτία για αγαλλίαση στην ημέρα του Χριστού, ότι μάταια δεν έτρεξα ούτε μάταια εργάστηκα σκληρά».

H Αγία Γραφή σημαίνει κάτι για εμάς. Δεν θα έπρεπε απλά να ανατρέχουμε σε αυτήν για να αποδείξουμε ένα σημείο ή να τη βγάζουμε σε επίσημες μόνο συζητήσεις, όπως οι συναθροίσεις. Την ερευνούμε, τη μελετούμε και την καταβροχθίζουμε. Θέλουμε να μάθουμε να μαθαίνουμε, να εργαζόμαστε συνέχεια για την απόκτηση γνώσης. Δεν αντιμετωπίζουμε το ζήτημα με επιπολαιότητα. Ωστόσο, μερικοί από πνευματική άποψη είναι σαν το άτομο που περιγράφεται στο εδάφιο Παροιμίες 19:24: «Ο τεμπέλης έχει κρύψει το χέρι του στη γαβάθα του συμποσίου. Ούτε στο στόμα του δεν μπορεί να το ξαναφέρει». Αυτό είναι το ύψιστο σημείο τεμπελιάς. Μήπως είμαστε κι εμείς έτσι όταν πρόκειται για πνευματικά ζητήματα; Εμείς έχουμε τόσα εργαλεία για έρευνα μπροστά στα πόδια μας! Χρειάζεται να πάρουμε την πρωτοβουλία για να ικανοποιήσουμε την επιθυμία για πνευματικά πράγματα. Καθώς ερευνούμε, βρίσκουμε πολλά πράγματα που επηρεάζουν τη σχέση μας με τον Ιεχωβά. Υπάρχουν πολλά «καινούργια» αξιοπρόσεκτα σημεία για να μάθουμε. Ένα από τα πιο σπουδαία πράγματα που μας διαχωρίζει από τον Χριστιανισμό είναι η αναγνώριση της κυριαρχίας του Θεού. Η Σκοπιά, παραθέτοντας από τη σελίδα 167 του βιβλίου Διαγγελείς, ανέφερε ένα τέτοιο σημείο. Έλεγε: «Η Σκοπιά, στα τεύχη 1 Σεπτεμβρίου και 15 Σεπτεμβρίου 1935… τόνισε ότι ένας σημαντικός παράγοντας στη σωστή κατανόηση των ζητημάτων είναι η συνειδητοποίηση του γεγονότος ότι ο πρωταρχικός σκοπός του Ιεχωβά είναι, όχι η σωτηρία των ανθρώπων, αλλά η δικαίωση του δικού του ονόματος (ή όπως θα λέγαμε σήμερα, η δικαίωση της κυριαρχίας του)». Αυτή είναι μια βαθιά αλήθεια. Η Σκοπιά 15 Μαΐου 1995 κάτω από τον τίτλο: «Εκλάμψεις Φωτός στους Σύγχρονους Καιρούς» επαναλάμβανε το σημείο λέγοντας: «το πιο σημαντικό θέμα της Αγίας Γραφής δεν είναι το λύτρο, αλλά η Βασιλεία, διότι εκείνη θα δικαιώσει την κυριαρχία του Ιεχωβά». Όχι, ότι η προσωπική σωτηρία μας δεν είναι σημαντική. Είναι, γιατί ο Ιεχωβά ανταμείβει εκείνους που ειλικρινά τον αναζητούν. Αλλά ανταμείβει μόνο εκείνους που αναγνωρίζουν το αληθινό ζήτημα. Το γεγονός αυτό διαχωρίζει τους αληθινούς Χριστιανούς από το Χριστιανισμό. Τα μέλη του Χριστιανικού κόσμου ενδιαφέρονται μόνο για την προσωπική τους σωτηρία. Πιστεύουν ότι από τη στιγμή που πρόκειται «να πάνε στον ουρανό», δεν χρειάζεται να τους ενδιαφέρει καθόλου η δικαίωση του ονόματος του Θεού, πράγμα που αποτελεί στα αλήθεια το πρωταρχικό ζήτημα της Αγίας Γραφής. Έτσι λοιπόν, αν υπηρετούμε τον Ιεχωβά μόνο για αυτά που μας δίνει, τότε χάνουμε το σημείο.

Εμείς διακρίνουμε το ζήτημα που διακυβεύεται. Τα εδάφια Εβραίους 5:12, 13 νουθετούν: «Διότι, αν και έπρεπε να είστε δάσκαλοι από άποψη χρόνου, εσείς χρειάζεστε πάλι να σας διδάσκει κάποιος από την αρχή τα στοιχειώδη πράγματα των ιερών εξαγγελιών του Θεού, και έχετε γίνει άτομα που χρειάζονται γάλα, όχι στερεή τροφή. Διότι όποιος τρέφεται με γάλα δεν είναι εξοικειωμένος με το λόγο της δικαιοσύνης, επειδή είναι νήπιο». Ναι, το γάλα έχει τη θέση του και είναι πολύ σημαντικό, ειδικά για ένα πραγματικό μωρό. Αυτό σκέφτεται μόνο «εγώ», «δικό μου», «τώρα!» Δεν αντιλαμβάνεται τίποτε άλλο και θα συνεχίσει να τσιρίζει, επειδή πεινάει. Στη μέση της νύχτας δε σταματάει να σκεφτεί, «Πρέπει να ενοχλήσω τη Μαμά και το Μπαμπά;» Δεν υπάρχει τίποτα το κακό σε αυτό, γιατί το μωρό χρειάζεται γάλα. Αν, όμως, ένας έφηβος τσιρίζει ακόμη για γάλα μες στη μέση της νύχτας, τότε υπάρχει πρόβλημα.

Δεν μπορούμε να επιβιώσουμε μόνο με το γάλα του Λόγου του Θεού. Στο έργο από πόρτα σε πόρτα μιλάμε με πνευματικά νήπια. Προσελκύουμε τους ανθρώπους με πνευματικό γάλα. Τους μεταφέρουμε το γάλα του Λόγου του Θεού, δείχνοντας τους πως μπορούν να απολαύσουν ζωή με ειρήνη». Αυτό αρκεί για τα πνευματικά νήπια, αλλά εκείνοι που έχουν ευήκοο αυτί, που πραγματικά μελετούν τη Γραφή και μαθαίνουν για το Δημιουργό, θα δουν το πραγματικό σημείο. Η προσωπική σωτηρία θα μπει σε δεύτερη μοίρα. Αυτοί θα μάθουν να μεγαλώνουν και ν’ αναπτύσσονται και να δαπανούν τον εαυτό τους πρόθυμα. Αν εμείς υπηρετούμε τον Ιεχωβά μόνο γι’ αυτά που μας δίνει, χάνουμε το σημείο. Ο Σατανάς προκάλεσε τον Ιεχωβά λέγοντας ότι ο Ιώβ Τον υπηρετούσε μόνο γι’ αυτά που του έδινε. Βασικά, η κατηγορία του Σατανά ήταν «κάθε άνθρωπος έχει την τιμή του». Χαιρόμαστε που εμείς αποδεικνύουμε ότι δεν υπηρετούμε τον Ιεχωβά μόνο για προσωπικό μας όφελος. Εμείς τον υπηρετούμε για να δικαιωθεί η κυριαρχία Του. Αν κρατάμε αυτό τα ζήτημα ξεκάθαρα μπροστά στα μάτια μας, θα δαπανούμε πρόθυμα τον εαυτό μας και θα βρίσκουμε ευχαρίστηση στο να σκάβουμε στα βαθύτερα σημεία του Λόγου του Θεού.

Τα εδάφια Γένεση 19:12, 13 μας λένε για την προειδοποίηση που έλαβε ο Λωτ από δύο αγγέλους. Του δόθηκε έτσι ενόραση. Η αφήγηση μας λέει: «Τότε οι άνδρες είπαν στον Λωτ: «Έχεις κανέναν άλλον εδώ; Γαμπρούς, γιους, κόρες καθώς και όλους τους δικούς σου στην πόλη, βγάλε τους έξω από τον τόπο! Διότι εμείς καταστρέφουμε αυτόν τον τόπο, επειδή η κραυγή εναντίων τους έχει δυναμώσει ενώπιον του Ιεχωβά, ώστε ο Ιεχωβά μας έστειλε να καταστρέψουμε την πόλη». Η αντίδραση του Λωτ, στο εδάφιο 14, ήταν να πάει να προειδοποιήσει τους γαμπρούς του, αλλά στα μάτια εκείνων ο Λωτ αστειευόταν και γι’ αυτό δεν τον άκουσαν. Ωστόσο, ακόμη κι ο Λωτ ξέχασε το επείγον των καιρών. Ίσως αφού μίλησε με τους γαμπρούς του κι αφού τον κορόιδεψαν, ο Λωτ επηρεάστηκε αρνητικά. Δεν γνωρίζουμε. Καθώς χάραζε η αυγή, το εδάφιο 16 λέει ότι ‘αυτός χρονοτριβούσε». Χάρη στη συμπόνια του Ιεχωβά οι άγγελοι έπιασαν τον χέρι του και τον έβγαλαν έξω από την πόλη. Δεν ξέρουμε τι τον έκανε να καθυστερεί. Μπορεί ασήμαντα πράγματα να του απέσπασαν την προσοχή ή μπορεί να χάζευε. Αφήνετε να συμβεί αυτό σε εσάς; Εσείς «χαζεύετε»;

Υποθέστε ότι ένας άγγελος σας πλησιάζει σήμερα. Τι θα σας έλεγε; Τι πληροφορίες θα σας έδινε; Νομίζετε ότι θα σας έλεγε «εξοικονόμησε για το μέλλον. Γέμισε τον τραπεζικό σου λογαριασμό, γιατί θα χρειαστείς και εσύ ένα αποταμιευμένο ποσό χρημάτων».
Και σε εσάς, νέοι, θα έλεγε: «Κάνε το κέφι σου όσο μπορείς, μην παίρνεις τη ζωή τόσο στα σοβαρά;» Μετά βίας! Ή μήπως θα σας έπαιρνε από το χέρι και θα σας έλεγε να απεργάζεστε τη σωτηρία σας με φόβο και τρόμο; Είναι πολύ τραβηγμένη η ιδέα ενός αγγέλου να σας μιλάει; Όχι! Τα εδάφια Αποκάλυψη 14:6, 7 αναφέρουν για έναν άγγελο στο μεσουράνημα που «είχε αιώνια καλά να διακηρύξει ως χαρμόσυνες ειδήσεις προ εκείνους που κατοικούν στη γη, και προς κάθε έθνος και φυλή και γλώσσα και λαό, λέγοντας με δυνατή φωνή: «Φοβηθείτε τον Θεό και δώστε του δόξα, επειδή έφτασε η ώρα της κρίσης του, και γι’ αυτό λατρέψτε Εκείνον που έκανε τον ουρανό και τη γη και τη θάλασσα και τις πηγές των νερών». Επίσης, έχουμε τον πιστό δούλο που μελλοντικά θα κρίνει αγγέλους και τώρα μας υπενθυμίζει περικοπές προτρέποντας μας να θυμόμαστε το επείγον των καιρών. Αυτό θα έπρεπε να έχει μεγαλύτερη σημασία για εμάς τώρα. Αν εμείς νιώθουμε αγωνία για τις οικογένειες και τον εαυτό μας, σκεφτείτε τότε εκείνους τους αγγέλους.

Πολλοί από σας τους μεγαλύτερους έχουν περάσει το καλύτερο μέρος του 20ου αιώνα απασχολημένοι στην υπηρεσία του Ιεχωβά. Πολλοί έχουν «χύσει τις ψυχές τους σαν σπονδή». Για αυτούς ο χρόνος έχει δαπανηθεί σωστά. Ακολουθήστε το παράδειγμα τους. Ποτέ μην αφήσετε αυτή την αυτοθυσιαστική συμπεριφορά να πεθάνει. Τα πνευματικά πράγματα μπορούν να γίνουν κοινά για εμάς. Ποτέ μην επιτρέψετε να υποβαθμιστεί η αξία τους για σας. Στο έθνος του Ισραήλ ακόμη και η ακούσια αμαρτία είχε το τίμημα της, όπως μας λένε τα εδάφια Λευιτικό 5:17, 18: «Και αν κάποια ψυχή αμαρτήσει κάνοντας ένα από όλα τα πράγματα τα οποία ο Ιεχωβά διατάζει να μη γίνονται, μολονότι δεν το ήξερε, εντούτοις έγινε ένοχος και θα λογοδοτήσει για το σφάλμα του. Και θα φέρει ένα υγιές κριάρι από το ποίμνιο, σύμφωνα με την υπολογισμένη αξία, ως προσφορά για ενοχή, στον ιερέα. Και ο ιερέας θα κάνει εξιλέωση για αυτόν, για το λάθος του το οποίο διέπραξε ακούσια, μολονότι ο ίδιος δεν το ήξερε, και έτσι θα του συγχωρηθεί». Ναι, μολονότι κάποιος αμάρτανε ακούσια, αυτό του κόστιζε κάτι.

Αυτό μπορεί να συμβεί και σήμερα. Ένας άνδρας, που είναι καινούργιος σε μια πόλη, δεν καταλαβαίνει τα σήματα και γι’ αυτό μπορεί να παρκάρει σε μια θέση όπου η στάθμευση είναι παράνομη. Το κομμάτι χαρτιού που θα βρει στο αυτοκίνητο του μπορεί να του φανεί για διαφημιστικό φυλλάδιο, αλλά θα είναι μια κλήση. Η παράνομη στάθμευση του κόστισε κάτι. Από τότε και έπειτα θα είναι πιο προσεκτικός για το που παρκάρει. Το κίνητρο του για να μην επαναλάβει παράνομη στάθμευση είναι ο φόβος για μια μελλοντική κλήση. Οπότε πήρε ένα μάθημα, αλλά όχι για τη σωστή αιτία. Στην πραγματικότητα, με την ανυπακοή του στους κανόνες οδικής κυκλοφορίας αυτός ο άνθρωπος αμάρτησε απέναντι στην κοινότητα, την πόλη και κατ’ επέκταση απέναντι στον Θεό. Αλλά αυτό που τράβηξε την προσοχή του ήταν τα χρήματα που έπρεπε να πληρώσει! Τι θα γινόταν αν εμείς έπρεπε να βάζουμε 5.000 δρχ. στο κουτί συνεισφορών κάθε φορά που αμαρτάναμε ακούσια; Θα ήμασταν πιο προσεκτικοί, ακόμη και αν το κάναμε για τα χρήματα. Αλλά θα έπρεπε να ενδιαφερόμασταν για τη θυσία του Ιησού, η οποία είναι πολύ πιο πολύτιμη από οποιοδήποτε χρηματικό ποσό. Δεν θα έπρεπε να νιώθουμε αδιαφορία για αυτό το ζήτημα. Μην αποτύχετε να σκέφτεστε ότι ο Ιεχωβά καλύπτει τις αμαρτίες μας.

Το 1990 η σύζυγος μου και εγώ πήγαμε στη συνέλευση στο Βερολίνο. Στο παρελθόν πολλοί προσπάθησαν να ξεφύγουν από το διάσημο «Τελωνείο Τσάρλι» μεταξύ Ανατολικού και Δυτικού Βερολίνου. Ένα μουσείο δείχνει εκεί τους πολλούς τρόπους που δοκίμασαν οι άνθρωποι με κίνδυνο της ζωής τους για να πετύχουν αυτό το σκοπό. 110 άτομα σκοτώθηκαν προσπαθώντας να φύγουν μ’ αυτό τον τρόπο. Ένα όχημα δεν είχε θέσεις και καλύμματα στο πίσω μέρος, οπότε ο λαθραία μεταφερόμενος άνδρας φαινόταν σαν θέση. Σε ένα αυτοκίνητο είχε αφαιρεθεί το μισό ντεπόζιτο βενζίνης για να χωρέσει σε εκείνο το χώρο ένας μικρόσωμος άνθρωπος. Στο μουσείο βρίσκονταν δυο βαλίτσες που ήταν δεμένες μεταξύ τους με τέτοιο τρόπο, ώστε αν τις κρατούσαν δυο άνδρες που να περπατούσαν κολλητά, θα μπορούσαν να χωρέσουν άνθρωπο. Έχει γυριστεί και μια ταινία με τίτλο «Νυχτερινή Διάσχιση» που δείχνει την προσπάθεια μιας οικογένειας να περάσουν το τελωνείο με αερόστατο. Απλά σκεφτείτε – πόσο κόπο έκαναν οι άνθρωποι για να περάσουν από ένα μέρος του συστήματος του Σατανά σε ένα άλλο μέρος του συστήματος του Σατανά!

Τι θα πρέπει να είμαστε εμείς πρόθυμοι να κάνουμε για να βγούμε εντελώς έξω από το σύστημα του Σατανά; Δεν θα έπρεπε να λυπόμαστε καμιά προσπάθεια για να ξεφύγουμε από αυτό. Αν κάνουμε κάτι που μπορεί να επηρεάσει τη σχέση μας με τον Ιεχωβά, ας πλησιάσουμε αυτόν το Θεό της παρ’ αξία καλοσύνης για βοήθεια. Να κρατάτε καθαρά στο μυαλό σας το ζήτημα της παγκόσμιας κυριαρχίας. Κρατηθείτε γερά από τον Λόγο του Θεού. Επωφεληθείτε της προσωπικής μελέτης και της έρευνας. Έχουμε τα καλύτερα από όλα. Λατρεύουμε τον καλύτερο θεό, το μόνο αληθινό Θεό που έχει τις καλύτερες ιδιότητες. Ζούμε στους καλύτερους καιρούς! Ο Ιησούς Χριστός κυβερνάει τώρα. Οι καιροί μπορεί να είναι κρίσιμοι και προκλητικοί, πάλι όμως έχουμε την καλύτερη εργασία. Είμαστε μέλη της καλύτερης οργάνωσης και λαβαίνουμε την καλύτερη φροντίδα. Ναι, ο δικός μας είναι ο καλύτερος τρόπος ζωής, και αυτή είναι μόνο η αρχή.

Προσευχόμαστε να απολαύσουμε την πραγματική ζωή όλοι μαζί για πάντα.

28 Φεβρουαρίου 2000
Σημειώσεις από την ομιλία
(Γκάι Πηρς – Μέλος του Κυβερνώντος Σώματος)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Το υλικό που σας παρουσιάζουμε σε αυτή την σελίδα είναι επιλεγμένο από τον επίσημο ιστότοπο των Χριστιανών Μαρτύρων του Ιεχωβά τον οποίο και σας προτρέπουμε να επισκέπτεστε τακτικά για την ποιότητα στην υλη που τον διακρίνει!

This is not the official website of Jehovah’s Witnesses jw.org is the official website of Jehovah's Witnesses and is the authoritative website about our beliefs, teachings, & activities.

Did you like this? Share it:

No Comments on “Να Κρατάτε Γερά την Πραγματική Ζωή”

Comments on this entry are closed.


Το υλικό που σας παρουσιάζουμε σε αυτή την σελίδα είναι επιλεγμένο από τον επίσημο ιστότοπο των Χριστιανών Μαρτύρων του Ιεχωβά τον οποίο και σας προτρέπουμε να επισκέπτεστε τακτικά για την ποιότητα στην ενημέρωση και στην υλη που τον διακρίνει!