Ιώβ 22:2-7—Ο Ελιφάς έδωσε συμβουλή στηριζόμενος σε αβάσιμες υποθέσεις, καθώς και στην προσωπική του γνώμη (w06 15/3 σ. 15 ¶7· w05 15/9 26, 27· w95 15/2 σ. 27 ¶6)

22:5-7. Οι συμβουλές που δίνονται βάσει κατηγοριών για τις οποίες δεν υπάρχουν απτές αποδείξεις δεν έχουν αξία και βλάπτουν.

Αντισταθείτε στον Εσφαλμένο Τρόπο Σκέψης!

ΟΤΑΝ τον βρήκαν συμφορές, ο πατριάρχης Ιώβ δέχτηκε την επίσκεψη τριών φίλων του, του Ελιφάς, του Βιλδάδ και του Σωφάρ. Ήρθαν για να του συμπαρασταθούν και να τον παρηγορήσουν. (Ιώβ 2:11) Ο πιο σημαίνων και ίσως ο μεγαλύτερος από τους τρεις ήταν ο Ελιφάς. Ήταν ο πρώτος που μίλησε και είχε τα πιο πολλά να πει. Τι τρόπο σκέψης αντανακλούσαν οι τρεις ομιλίες του Ελιφάς;

Αναλογιζόμενος μια υπερφυσική εμπειρία που είχε κάποτε, ο Ελιφάς είπε: «Ένα πνεύμα πέρασε πάνω από το πρόσωπό μου· σηκώθηκαν οι τρίχες της σάρκας μου. Στάθηκε ακίνητο, αλλά δεν αναγνώρισα την όψη του· μια μορφή ήταν μπροστά στα μάτια μου· υπήρχε ησυχία, και κατόπιν άκουσα μια φωνή». (Ιώβ 4:15, 16) Τι είδους πνεύμα είχε επηρεάσει τον τρόπο σκέψης του Ελιφάς; Ο επικριτικός τόνος των λόγων που είπε στη συνέχεια δείχνει ότι το πνεύμα δεν ήταν ασφαλώς κάποιος από τους δίκαιους αγγέλους του Θεού. (Ιώβ 4:17, 18) Ήταν κάποιο πονηρό πνευματικό πλάσμα. Αλλιώς γιατί να επιπλήξει ο Ιεχωβά τον Ελιφάς και τους δύο συντρόφους του για το ότι είπαν ψέματα; (Ιώβ 42:7) Ναι, ο Ελιφάς είχε περιέλθει υπό δαιμονική επιρροή. Τα σχόλιά του αντανακλούσαν ασεβή τρόπο σκέψης.

Ποιες απόψεις μπορούμε να εντοπίσουμε στις δηλώσεις του Ελιφάς; Γιατί είναι σημαντικό να φυλαγόμαστε από τον εσφαλμένο τρόπο σκέψης; Και ποια μέτρα μπορούμε να πάρουμε για να αντισταθούμε σε αυτόν;

«Τους Υπηρέτες του Δεν Εμπιστεύεται»

Και στις τρεις ομιλίες του, ο Ελιφάς παρουσίασε την άποψη ότι ο Θεός είναι τόσο απαιτητικός ώστε τίποτα από όσα κάνουν οι υπηρέτες του δεν είναι αρκετά καλό για εκείνον. «Δες! Τους υπηρέτες του δεν εμπιστεύεται», είπε ο Ελιφάς στον Ιώβ, «και τους αγγελιοφόρους του κατηγορεί για ελαττώματα». (Ιώβ 4:18) Ο Ελιφάς είπε αργότερα για τον Θεό: «Τους αγίους του δεν εμπιστεύεται, και οι ίδιοι οι ουρανοί δεν είναι καθαροί στα μάτια του». (Ιώβ 15:15) Επίσης ρώτησε: «Μήπως βρίσκει ευχαρίστηση ο Παντοδύναμος επειδή είσαι δίκαιος;» (Ιώβ 22:3) Ο Βιλδάδ συμφωνούσε με αυτή την άποψη, διότι δήλωσε: «Ακόμη και η σελήνη δεν είναι λαμπρή· και τα άστρα δεν είναι καθαρά στα μάτια του [Θεού]».—Ιώβ 25:5.

Πρέπει να φυλαγόμαστε ώστε να μην επηρεαστούμε από έναν τέτοιον τρόπο σκέψης, ο οποίος μπορεί να μας κάνει να νιώθουμε ότι ο Θεός απαιτεί πάρα πολλά από εμάς. Αυτή η άποψη αποτελεί επίθεση κατά της ίδιας μας της σχέσης με τον Ιεχωβά. Επιπλέον, αν ενδώσουμε σε αυτό το είδος λογίκευσης, πώς θα ανταποκρινόμαστε όταν θα μας δίνεται η αναγκαία διαπαιδαγώγηση; Αντί να δεχόμαστε ταπεινά τη διόρθωση, η καρδιά μας μπορεί να «εξοργίζεται εναντίον του Ιεχωβά» και ίσως τρέφουμε πικρία απέναντί του. (Παροιμίες 19:3) Πόσο καταστροφικό θα ήταν αυτό από πνευματική άποψη!

«Μπορεί ο Ακμαίος Άντρας να Χρησιμεύσει στον Θεό;»

Άμεσα συνδεδεμένη με την άποψη ότι ο Θεός είναι υπερβολικά απαιτητικός είναι και η άποψη ότι θεωρεί τους ανθρώπους άχρηστους. Η τρίτη ομιλία του Ελιφάς περιέχει την ερώτηση: «Μπορεί ο ακμαίος άντρας να χρησιμεύσει στον Θεό, ώστε να του χρησιμεύσει οποιοσδήποτε έχει ενόραση;» (Ιώβ 22:2) Ο Ελιφάς υπονοούσε ότι ο άνθρωπος είναι άχρηστος στον Θεό. Παρόμοια, ο Βιλδάδ πρόβαλε το επιχείρημα: «Πώς μπορεί . . . να δικαιωθεί ο θνητός άνθρωπος ενώπιον του Θεού ή να είναι καθαρός ο γεννημένος από γυναίκα;» (Ιώβ 25:4) Σύμφωνα με αυτόν τον τρόπο λογίκευσης, πώς θα μπορούσε ο Ιώβ, ένας κοινός θνητός, να αξιώσει ποτέ ότι έχει δίκαιη υπόσταση ενώπιον του Θεού;

Ορισμένοι άνθρωποι σήμερα βασανίζονται από αρνητικά συναισθήματα που έχουν για τον εαυτό τους. Παράγοντες όπως η οικογενειακή ανατροφή, η έκθεση στις πιέσεις της ζωής ή το ότι είναι θύματα φυλετικού ή εθνοτικού μίσους μπορεί να έχουν συμβάλει σε αυτό. Αλλά και ο Σατανάς με τους δαίμονές του αρέσκονται στο να συντρίβουν άτομα. Αν μπορέσουν να επηρεάσουν κάποιον ώστε να νιώσει ότι τίποτα από όσα κάνει δεν είναι αρκετά καλό για τον Παντοδύναμο Θεό, τότε αυτός γίνεται πιο επιρρεπής στην απελπισία. Με τον καιρό, ένα τέτοιο άτομο μπορεί να ξεμακρύνει, ή ακόμη και να αποτραβηχτεί, από τον ζωντανό Θεό.—Εβραίους 2:1· 3:12.

Η προχωρημένη ηλικία και τα προβλήματα υγείας μάς περιορίζουν. Η συμμετοχή μας στην υπηρεσία της Βασιλείας μπορεί να φαίνεται πολύ μικρή συγκρινόμενη με όσα κάναμε όταν ήμασταν νεότεροι, υγιέστεροι και δυνατότεροι. Πόσο σημαντικό είναι να αντιλαμβανόμαστε ότι ο Σατανάς και οι δαίμονές του θέλουν να νιώθουμε ότι όσα κάνουμε δεν είναι αρκετά καλά για τον Θεό! Πρέπει να αντιστεκόμαστε σε αυτόν τον τρόπο σκέψης.

Πώς να Αντιστεκόμαστε στον Αρνητικό Τρόπο Σκέψης

Παρά τα παθήματα που του επέφερε ο Σατανάς ο Διάβολος, ο Ιώβ είπε: «Ώσπου να εκπνεύσω δεν θα απομακρύνω την ακεραιότητά μου από εμένα!» (Ιώβ 27:5) Επειδή αγαπούσε τον Θεό, ο Ιώβ ήταν αποφασισμένος να διατηρήσει την ακεραιότητά του ό,τι και αν συνέβαινε, και τίποτα δεν επρόκειτο να το αλλάξει αυτό. Εδώ βρίσκεται ένας βασικός παράγοντας για να μπορέσουμε να αντισταθούμε στον αρνητικό τρόπο σκέψης. Πρέπει να κατανοήσουμε καλά την αγάπη του Θεού και να καλλιεργήσουμε εγκάρδια εκτίμηση για αυτήν. Χρειάζεται επίσης να κάνουμε βαθύτερη την αγάπη μας για εκείνον. Αυτό επιτυγχάνεται με τακτική μελέτη του Λόγου του Θεού και στοχασμούς με προσευχή γύρω από όσα μαθαίνουμε.

Παραδείγματος χάρη, το εδάφιο Ιωάννης 3:16 δηλώνει: «Ο Θεός αγάπησε τον κόσμο τόσο πολύ, ώστε έδωσε τον μονογενή του Γιο». Ο Ιεχωβά έχει βαθιά αγάπη για τον κόσμο της ανθρωπότητας και η πολιτεία του με τους ανθρώπους στο διάβα των ετών δείχνει αυτή την αγάπη. Ο στοχασμός γύρω από παραδείγματα του παρελθόντος πρέπει να αυξάνει την εκτίμησή μας για τον Ιεχωβά και να κάνει βαθύτερη την αγάπη μας για αυτόν, βοηθώντας μας έτσι να αντιστεκόμαστε στον εσφαλμένο ή αρνητικό τρόπο σκέψης.

Εξετάστε πώς πολιτεύτηκε ο Ιεχωβά με τον Αβραάμ τον καιρό που επίκειτο η καταστροφή των Σοδόμων και των Γομόρρων. Ο Αβραάμ ρώτησε οχτώ φορές τον Ιεχωβά σχετικά με την κρίση Του. Ο Ιεχωβά δεν έδειξε καθόλου ότι ενοχλήθηκε ή ότι δυσαρεστήθηκε. Αντίθετα, οι απαντήσεις του καθησύχασαν και παρηγόρησαν τον Αβραάμ. (Γένεση 18:22-33) Όταν ο Θεός ελευθέρωσε αργότερα τον Λωτ και την οικογένειά του από τα Σόδομα, ο Λωτ ζήτησε να καταφύγει σε μια γειτονική πόλη αντί να πάει στα βουνά. Ο Ιεχωβά απάντησε: «Ορίστε! Εγώ σε λαβαίνω υπόψη μου και μέχρι αυτού του σημείου, ώστε να μην καταστρέψω την πόλη για την οποία μίλησες». (Γένεση 19:18-22) Μήπως αυτές οι αφηγήσεις απεικονίζουν τον Ιεχωβά ως απαιτητικό, άστοργο και αυταρχικό κυβερνήτη; Όχι. Τον παρουσιάζουν όπως πραγματικά είναι—ως στοργικό, καλοσυνάτο, ελεήμονα και γεμάτο κατανόηση Κυρίαρχο.

Τα παραδείγματα του Ααρών, του Δαβίδ και του Μανασσή του αρχαίου Ισραήλ αντικρούουν την άποψη ότι ο Θεός είναι επικριτής και ότι κανένας δεν είναι αρκετά καλός για εκείνον. Ο Ααρών ήταν ένοχος τριών σοβαρών σφαλμάτων. Έφτιαξε το χρυσό μοσχάρι, ενώθηκε με την αδελφή του, τη Μαριάμ, στην επίκριση κατά του Μωυσή και δεν αγίασε ούτε τίμησε τον Θεό στη Μεριβά. Εντούτοις, ο Ιεχωβά διέκρινε το καλό σε αυτόν και του επέτρεψε να συνεχίσει να υπηρετεί ως αρχιερέας μέχρι το

Ο Ελιφάς τελικά έφτασε σε ακραίο σημείο εκτοξεύοντας απερίφραστες κατηγορίες. Αφού δεν κατάφερε να κάνει τον Ιώβ να παραδεχτεί ενοχή, ο Ελιφάς κατέφυγε στην επινόηση αμαρτημάτων τα οποία υπέθεσε ότι ο Ιώβ πρέπει να είχε διαπράξει. «Η κακία σου δεν είναι μεγάλη; Και αι ανομίαι σου άπειροι;» ρώτησε ο Ελιφάς. «Διότι έλαβες ενέχυρον παρά του αδελφού σου αναιτίως και εστέρησας τους γυμνούς από του ενδύματος αυτών. Δεν επότισας ύδωρ τον διψώντα, και ηρνήθης άρτον εις τον πεινώντα». (Ιώβ 22:5-7)

Ιώβ 25:4, 5—Ο Βιλδάδ εξέφρασε εσφαλμένες απόψεις (w05 15/9 26, 27)

το από πάνω …

Ιώβ 27:5, 6—Ο Ιώβ δεν άφησε τους άλλους να τον κάνουν να πιστέψει ότι είχε αποτύχει ως τηρητής ακεραιότητας (w09 15/8 σ. 4 ¶8· w06 15/3 σ. 15 ¶9)

Γιατί το βιβλίο του Ιώβ δεν είναι απλώς μια αφήγηση για τις δοκιμασίες ενός ανθρώπου;

Στη χρονική περίοδο που μεσολάβησε ανάμεσα στο δισέγγονο του Αβραάμ, τον Ιωσήφ, και στον προφήτη Μωυσή, έζησε ένας άνθρωπος που λεγόταν Ιώβ. Το ομώνυμο Γραφικό βιβλίο, το οποίο πιθανώς συνέταξε ο Μωυσής, εξηγεί γιατί επέτρεψε ο Ιεχωβά να υποφέρει ο Ιώβ και ποια ήταν η έκβαση για εκείνον. Ωστόσο, το βιβλίο του Ιώβ δεν είναι απλώς μια αφήγηση για τις δοκιμασίες ενός ανθρώπου—εστιάζει την προσοχή σε ζητήματα παγκόσμιας σπουδαιότητας. Το βιβλίο παρέχει ενόραση στο δίκαιο τρόπο με τον οποίο ασκεί ο Ιεχωβά την κυριαρχία του και αποκαλύπτει ότι τόσο η ακεραιότητα όσο και οι προοπτικές όλων των επίγειων υπηρετών του Θεού για ζωή σχετίζονται με το ζήτημα που εγέρθηκε στην Εδέμ. Αν και ο Ιώβ δεν κατανοούσε αυτό το ζήτημα, δεν άφησε τους τρεις φίλους του να τον κάνουν να πιστέψει ότι είχε αποτύχει ως τηρητής ακεραιότητας. (Ιώβ 27:5) Αυτό θα πρέπει να ενισχύσει την πίστη μας και να μας βοηθήσει να συνειδητοποιήσουμε ότι μπορούμε να διατηρήσουμε την ακεραιότητά μας και να υποστηρίζουμε την κυριαρχία του Ιεχωβά.

27:5. Μόνο ο Ιώβ μπορούσε να απομακρύνει τη δική του ακεραιότητα επειδή η ακεραιότητα εξαρτάται από την αγάπη κάποιου για τον Θεό. Πρέπει, λοιπόν, να καλλιεργούμε ισχυρή αγάπη για τον Ιεχωβά.

Σκάβουμε για Πνευματικά Πετράδια: (8 λεπτά)

Ιώβ 24:2—Γιατί ήταν σοβαρή παράβαση η μετακίνηση των οροθεσίων; (it-2 527, 528)

Όταν οι Ισραηλίτες κατέλαβαν τη Χαναάν, σε κάθε οικογένεια δόθηκε ένα κομμάτι γης, και αυτή η ιδιοκτησία προσδιορίστηκε με ορόσημα, ή αλλιώς οροθέσια. Η Αγία Γραφή δεν τα περιγράφει, αλλά ίσως ήταν στύλοι, πέτρες ή ακόμη και αυλάκια στο έδαφος. Η εβραϊκή λέξη που αποδίδεται «οροθέσιο» (γκεβούλ) αποδίδεται επίσης «όριο» και «περιοχή». (Γε 10:19· 47:21) Τουλάχιστον ορισμένα οροθέσια στην Παλαιστίνη έφεραν επιγραφές που προσδιόριζαν την ταυτότητα του ιδιοκτήτη. Περίτεχνες επιγραφές εμφανίζονται σε ορόσημα, ή οροθετικές πέτρες, στην Αίγυπτο και στη Μεσοποταμία. Παραδείγματος χάρη, στη Νιπούρ ανακαλύφτηκε μια τέτοια ενεπίγραφη πέτρα του Ναβουχοδονόσορα Α΄.

Ο νόμος του Ιεχωβά απαγόρευε τη μετακίνηση των οροθεσίων προς τα πίσω. (Δευ 19:14· βλέπε επίσης Παρ 22:28.) Μάλιστα ήταν καταραμένος όποιος μετακινούσε «το οροθέσιο του συνανθρώπου του προς τα πίσω». (Δευ 27:17) Εφόσον γενικά οι ιδιοκτήτες γης εξαρτόνταν από τη σοδειά που απέφεραν τα χωράφια τους, το να μετακινήσει κανείς ένα οροθέσιο προς τα πίσω σήμαινε ότι στερούσε από κάποιον άλλον ένα μέρος των μέσων συντήρησής του. Μια τέτοια ενέργεια ισοδυναμούσε με κλοπή και έτσι θεωρούνταν στην αρχαιότητα. (Ιωβ 24:2) Ωστόσο, υπήρχαν ασυνείδητοι άνθρωποι που ήταν ένοχοι τέτοιων παραβάσεων, οι δε άρχοντες του Ιούδα στις ημέρες του Ωσηέ παρομοιάστηκαν με εκείνους που μετακινούσαν ένα όριο προς τα πίσω.—Ωσ 5:10.

Ο Ιεχωβά εκδηλώνει στοχαστικό ενδιαφέρον για τις χήρες και τα ορφανά από πατέρα. Γι’ αυτό, λέγεται ότι θα κατεδαφίσει το σπίτι εκείνων που αυτοεξυψώνονται, «αλλά θα στερεώσει το οροθέσιο της χήρας». (Παρ 15:25) Εκτός αυτού, τα εδάφια Παροιμίες 23:10, 11 δηλώνουν: «Μη μετακινείς προς τα πίσω το αρχαίο όριο και μην μπαίνεις στον αγρό των αγοριών που είναι ορφανά από πατέρα. Διότι ο Λυτρωτής τους είναι ισχυρός· αυτός θα υπερασπίσει την υπόθεσή τους εναντίον σου».

Ιώβ 26:7—Τι είναι αξιοσημείωτο στην περιγραφή του Ιώβ σχετικά με τη γη; (w15 1/6 σ. 5 ¶4· w11 1/7 σ. 26 ¶2-5)

Η Γραφή αναφέρει ότι η γη κρέμεται «στο τίποτα». (Ιώβ 26:7) Δεν αναφέρει ότι ο πλανήτης μας στηρίζεται στους ώμους ενός γίγαντα ή στη ράχη ελεφάντων που στέκονται πάνω σε μια χελώνα, όπως έλεγαν μερικοί δημοφιλείς μύθοι της αρχαιότητας. Αντίθετα, η Γραφή αφήνει το πεδίο ελεύθερο για επιστημονικές ανακαλύψεις. Με τον καιρό, ο Νικόλαος Κοπέρνικος και ο Γιοχάνες Κέπλερ περιέγραψαν πώς μια αόρατη δύναμη κινεί τους πλανήτες γύρω από τον ήλιο. Αργότερα, ο Ισαάκ Νεύτων απέδειξε πώς η βαρύτητα ελέγχει την κίνηση όλων των αντικειμένων στο διάστημα.

Ο Αριστοτέλης πίστευε ότι δεν υπήρχε κενός χώρος στο σύμπαν. Θεωρούσε ότι η γη και η ατμόσφαιρά της αποτελούνταν από τέσσερα στοιχεία—τη γη, το νερό, τον αέρα και τη φωτιά. Το υπόλοιπο σύμπαν ήταν γεμάτο με διάφανες σφαίρες που αποτελούνταν ανεξαιρέτως από μια αιώνια ουσία την οποία ονόμαζε αιθέρα. Τα ουράνια σώματα ήταν στερεωμένα σε αυτές τις αόρατες σφαίρες. Η άποψη του Αριστοτέλη είχε απήχηση στους επιστήμονες για πολύ καιρό, επειδή φαινόταν ότι συμφωνούσε με ένα θεμελιώδες αξίωμα: Κάθε αντικείμενο πρέπει να κείται ή να είναι στερεωμένο πάνω σε κάτι, αλλιώς θα πέσει.

Τι θα λεχθεί για τη Γραφή; Σε αυτήν βρίσκουμε τα λόγια ενός πιστού ανθρώπου ονόματι Ιώβ, ο οποίος είπε για τον Ιεχωβά: «Αυτός . . . κρεμάει τη γη στο τίποτα». (Ιώβ 26:7) Μια τέτοια αντίληψη ασφαλώς θα φαινόταν εξωφρενική στον Αριστοτέλη.

Το 17ο αιώνα Κ.Χ., περίπου 3.000 χρόνια μετά την εποχή του Ιώβ, η κρατούσα επιστημονική θεωρία υποστήριζε ότι το σύμπαν είναι γεμάτο, όχι με διάφανες σφαίρες, αλλά με κάποιου είδους ρευστό. Στα τέλη εκείνου του αιώνα, όμως, ο φυσικός Σερ Ισαάκ Νεύτων εισηγήθηκε μια εντελώς διαφορετική εκδοχή. Είπε ότι η βαρύτητα είναι αυτή που κάνει τα ουράνια σώματα να έλκονται μεταξύ τους. Ο Νεύτων είχε προχωρήσει ένα βήμα πιο κοντά στην κατανόηση ότι η γη και τα άλλα ουράνια σώματα κρέμονται πράγματι στο κενό, σε κάτι που στα ανθρώπινα μάτια φαντάζει ως «τίποτα».

Η θεωρία του Νεύτωνα για τη βαρύτητα συνάντησε μεγάλες αντιδράσεις. Πολλές επιστημονικές διάνοιες δυσκολεύονταν ακόμη να αντιληφθούν ότι τα άστρα και τα άλλα ουράνια σώματα δεν συγκρατούνται στη θέση τους από κάτι στερεό. Πώς ήταν δυνατόν να κρέμονται απλώς στο διάστημα η συμπαγής γη μας, οι πλανήτες και τα άστρα; Μερικοί έβρισκαν αυτή την ιδέα υπερφυσική. Από την εποχή του Αριστοτέλη, οι περισσότεροι επιστήμονες πίστευαν ότι το διάστημα πρέπει να είναι γεμάτο με κάτι.

22:5-7. Οι συμβουλές που δίνονται βάσει κατηγοριών για τις οποίες δεν υπάρχουν απτές αποδείξεις δεν έχουν αξία και βλάπτουν.

27:2· 30:20, 21. Η διακράτηση ακεραιότητας δεν απαιτεί τελειότητα. Ο Ιώβ επέκρινε εσφαλμένα τον Θεό.

27:5. Μόνο ο Ιώβ μπορούσε να απομακρύνει τη δική του ακεραιότητα επειδή η ακεραιότητα εξαρτάται από την αγάπη κάποιου για τον Θεό. Πρέπει, λοιπόν, να καλλιεργούμε ισχυρή αγάπη για τον Ιεχωβά.

Ιωβ 27:5 Δεν αντιλαμβανόταν γιατί τον είχε βρει συμφορά εφόσον δεν έπραττε την αμαρτία.

Ιωβ 26:7-14 Εντούτοις, η εξέταση της θεϊκής σοφίας και της κατανόησης που γίνονται φανερές στην υλική δημιουργία κατέστησε τον Ιώβ ικανό να διακρίνει την κατάλληλη θέση του σε σχέση με τον Δημιουργό και να αναγνωρίσει ταπεινά τη δική του έλλειψη κατανόησης.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Το υλικό που σας παρουσιάζουμε σε αυτή την σελίδα είναι επιλεγμένο από τον επίσημο ιστότοπο των Χριστιανών Μαρτύρων του Ιεχωβά τον οποίο και σας προτρέπουμε να επισκέπτεστε τακτικά για την ποιότητα στην υλη που τον διακρίνει!

This is not the official website of Jehovah’s Witnesses jw.org is the official website of Jehovah's Witnesses and is the authoritative website about our beliefs, teachings, & activities.

Did you like this? Share it:

No Comments on “ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΛΟΓΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΙΩΒ 21-27”

Comments on this entry are closed.


Το υλικό που σας παρουσιάζουμε σε αυτή την σελίδα είναι επιλεγμένο από τον επίσημο ιστότοπο των Χριστιανών Μαρτύρων του Ιεχωβά τον οποίο και σας προτρέπουμε να επισκέπτεστε τακτικά για την ποιότητα στην ενημέρωση και στην υλη που τον διακρίνει!