images1942-1513 π.Χ.—Αίγυπτος—Πεδίο Μάχης των Θεών. «Εις την Αίγυπτον η θρησκεία ευρίσκεται εις την βάσιν όλων και κυριαρχούσε επί όλων».—Γουίλ Ντουράν, συγγραφέας και ιστορικός του 20ού αιώνα.

Στο βιβλίο Παγκόσμιος Ιστορία του Πολιτισμού, ο Γουίλ Ντουράν μιλάει για «την μετάδοσιν στοιχείων του πολιτισμού από την Σουμερίαν και την Βαβυλωνίαν εις την Αίγυπτον». Μ’ αυτόν τον τρόπο η θρησκεία της Βαβυλωνίας άφησε ένα βαθύ σημάδι στην Αίγυπτο και η θρησκεία έγινε ένας κυρίαρχος παράγοντας στην αιγυπτιακή ζωή. Η The New Encyclopædia Britannica λέει: «Όλες οι εκδηλώσεις της πολιτιστικής και της κοινωνικής ζωής ήταν τόσο βαθιά διαποτισμένες από τις θρησκευτικές ιδέες, ώστε είναι αδύνατο να κατανοήσει κανείς τον αιγυπτιακό πολιτισμό, αν δεν έχει κατανοήσει την αιγυπτιακή θρησκεία, και αντίστροφα».

Ασυνεπής και Αντιφατική

Η θρησκεία της Αιγύπτου ήταν πολυθεϊστική, χαρακτηριζόταν από 500 και πλέον θεούς, ίσως και από χίλιους. «Γενικά σε όλη την Αίγυπτο, οι ομάδες των θεών των μικρών ή μεγάλων πόλεων αποτελούνταν από τρεις θεότητες», λέει ο αιγυπτιολόγος Ε. Α. Γουάλις Μπατζ. Με τον καιρό αναπτύχθηκε μια κύρια τριάδα, μια άγια οικογένεια που την αποτελούσαν ο Όσιρις, ο πατέρας· η Ίσις, η μητέρα· και ο Ώρος, το παιδί.

Ο πολυθεϊσμός είχε ως αποτέλεσμα να ισχυρίζεται καθένας από τους αρκετούς θεούς ότι αυτός είναι ‘ο μόνος θεός’. Αλλά είναι φανερό πως οι ιερείς και οι θεολόγοι δεν είχαν κανένα πρόβλημα στο να πιστεύουν σε ένα θεό και παράλληλα να θεωρούν ότι αυτός υπάρχει σε ένα πλήθος μορφών. Ο συγγραφέας Μπ. Μερτζ σχολιάζει ότι αυτό «είναι απλώς άλλο ένα παράδειγμα εκείνης της ευχάριστης ασυνέπειας που είναι τόσο χαρακτηριστική της αιγυπτιακής θρησκείας».

Συχνά χρησιμοποιούνταν ζώα για να απεικονίσουν τις ιδιότητες των θεών ή ακόμη και τους ίδιους τους θεούς. Οι Αιγύπτιοι είχαν πολλούς ζωόμορφους θεούς και θεές στο πάνθεό τους, όπως ο Άπις το βόδι, ο Βαναδέδ ο κριός, η βατραχόμορφη Χεκτ, η Άθωρ η αγελάδα και ο Σεμπέκ ο κροκόδειλος. Αλλά ο Γάλλος συγγραφέας Φερνάντ Αζάν ισχυρίζεται ότι αυτά τα ζώα ήταν κάτι περισσότερο από σύμβολα, αφού θεωρούνταν άξια ευλάβειας «επειδή ήταν το κεντρικό σημείο, στο οποίο εστιάζονται οι καλές ή οι επιβλαβείς θεϊκές δυνάμεις». Έτσι δεν μας προξενεί έκπληξη το ότι έχει αναφερθεί πως ένας Ρωμαίος πολίτης λιντσαρίστηκε επειδή σκότωσε μια γάτα και το ότι σε αιγυπτιακούς τάφους έχουν βρεθεί ταριχευμένα σώματα σκύλων, γατών, κροκοδείλων, γερακιών και ταύρων.

Η προσκόλληση σε ιεροτελεστίες, οι μυστηριακές τελετουργίες και η μαγεία ήταν πράγματα βαθιά ενσωματωμένα στη θρησκεία της Αιγύπτου. Το ίδιο συνέβαινε και με τη χρήση θρησκευτικών εικόνων και συμβόλων, όπως το σύμβολο της ζωής, crux ansata, σταυρός με λαβή. Απέδιδαν σ’ αυτά τόση εξοχότητα, λέει η The New Encyclopædia Britannica, ώστε «η ατομική πίστη (δηλαδή η προσωπική ευσέβεια) δεν είχε ποτέ πρωταρχική σημασία». Προσθέτει ότι ανάμεσα στις εικόνες, «η πιο αξιόλογη απεικόνιση είναι της Ίσιδος που κρατάει στην αγκαλιά της το βρέφος Ώρο—που αποτέλεσε ίσως το πρότυπο της Παναγίας της Βρεφοκρατούσας».

Οι Αιγύπτιοι πίστευαν στη μετά θάνατο ζωή. Ταρίχευαν τους νεκρούς τους και διατηρούσαν τα σώματα των νεκρών φαραώ μέσα σε εντυπωσιακές πυραμίδες. Αρχαίοι τάφοι έχουν αποφέρει, όπως τοποθετεί το θέμα ένας συγγραφέας, «τέτοια ανώφελα αλλά και σημαντικά πράγματα, όπως καλλυντικές παλέτες, χάντρες και δοχεία που κάποτε περιείχαν φαγητό και ποτό».

Δέκα Χτυπήματα—Αντίστροφη Μέτρηση προς την Καταστροφή

Το 1728 π.Χ. έγινε κάτι που θα είχε φοβερές συνέπειες για την Αίγυπτο και για τη θρησκεία της. Περίπου δύο αιώνες αφότου κάποιος που ονομαζόταν Αβραάμ επισκέφτηκε την Αίγυπτο, οι απόγονοί του μετακόμισαν εκεί για να αποφύγουν τα επακόλουθα μιας σοβαρής πείνας. (Γένεσις 12:10· 46:6, 7) Ήταν γνωστοί ως Ισραηλίτες και παρέμειναν εκεί 215 χρόνια. Αυτό το γεγονός έστησε το σκηνικό για μια μάχη μεταξύ θεών, του πλήθους των αιγυπτιακών θεών από τη μια μεριά και του μοναδικού Θεού των Ισραηλιτών, του Ιεχωβά, από την άλλη. Όταν οι Ισραηλίτες ζήτησαν την άδεια να φύγουν από την Αίγυπτο για να Τον λατρέψουν, τα πράγματα έφτασαν γρήγορα στο κατακόρυφο.

Συνέβηκε Πράγματι Αυτό;

Είναι σημαντικό το ότι η The New Encyclopædia Britannica, παρ’ όλο που ισχυρίζεται ότι η αφήγηση της Εξόδου περιέχει «μυθολογικά στοιχεία», ομολογεί πως «οι σημερινοί λόγιοι τείνουν να πιστέψουν ότι πίσω από τους μύθους υπάρχει ένας συμπαγής πυρήνας αλήθειας». Μιλώντας για τη δυσκολία χρονολόγησης των αιγυπτιακών δυναστειών από τους βασιλικούς καταλόγους, η Britannica λέει επίσης: «Η αδυναμία των καταλόγων αυτών, ως ιστορικών πηγών, έγκειται στο ότι περιλαμβάνουν μόνον τα ονόματα των βασιλέων που κρίνονταν άξιοι τιμής· πολλοί μέτριοι και ορισμένοι μη δημοφιλείς ηγεμόνες παραλείπονται εντελώς—διαγράφονται από τον κατάλογο».

Έχοντας υπόψη εκείνα τα αρχαία γεγονότα, το μέλλον δεν προμηνύει τίποτα καλό για όποιον υποστηρίζει τα σύγχρονα αντίστοιχα της θρησκείας της Αιγύπτου. Μόνο εκείνοι που ασκούσαν την αληθινή θρησκεία—οι Ισραηλίτες και ορισμένοι από τους Αιγύπτιους συντρόφους τους—επέζησαν άθικτοι από τη μάχη των θεών.

Ποιος θα αποδεικνυόταν ότι είναι ο αληθινός Θεός ο οποίος είναι σε θέση και να κρατάει τις υποσχέσεις του και να προστατεύει το λαό του; Δεν θα αργούσε να δοθεί απάντηση σ’ αυτό. Ο Ιεχωβά προείπε: «Θέλω κάμει κρίσεις εναντίον πάντων των θεών της Αιγύπτου». (Έξοδος 12:12) Εκπλήρωσε αυτήν την προφητεία; Και βέβαια! Ο Ιεχωβά επέφερε δέκα καταστροφικές πληγές που σκοπό είχαν να ταπεινώσουν τους θεούς της Αιγύπτου. Κανένας απ’ αυτούς τους θεούς δεν μπόρεσε να προστατέψει τους Αιγύπτιους. Ο Θεός χάρισε στο λαό του την ελευθερία που τους είχε υποσχεθεί. Και το τελικό πλήγμα εναντίον των ψεύτικων θεών της Αιγύπτου δόθηκε στην Ερυθρά Θάλασσα, όταν καταστράφηκε ο Φαραώ και ο στρατός του—δεν έμεινε ούτε ένας.

Ποιος Είναι ο Ιεχωβά;

‘ΠΟΙΟΣ είναι ο Ιεχωβά;’ Αυτό το ερώτημα έθεσε πριν από 3.500 χρόνια ο υπερήφανος Φαραώ, βασιλιάς της Αιγύπτου. Φαραώ, ένας τίτλος που προέρχεται από την αιγυπτιακή λέξη που σημαίνει «μεγάλο σπίτι». Προφανώς η περιφρόνηση ήταν εκείνη που τον υποκίνησε να προσθέσει: ‘Δεν γνωρίζω τον Ιεχωβά’. Οι δύο άντρες που στέκονταν τότε μπροστά στον Φαραώ γνώριζαν ποιος ήταν ο Ιεχωβά. Αυτοί ήταν οι σαρκικοί αδελφοί Μωυσής και Ααρών, από την ισραηλιτική φυλή του Λευί. Ο Ιεχωβά τούς είχε στείλει να απαιτήσουν από τον κυβερνήτη της Αιγύπτου να στείλει τους Ισραηλίτες στην έρημο για να τελέσουν μια θρησκευτική γιορτή.—Έξοδος 5:1, 2.

Ο Φαραώ δεν ήθελε να λάβει απάντηση στο ερώτημά του. Υπό την εξουσία του, ιερείς προωθούσαν τη λατρεία εκατοντάδων ψεύτικων θεοτήτων. Ακόμα και ο ίδιος ο Φαραώ θεωρούνταν θεός! Έτσι, δεν προκάλεσε έκπληξη το γεγονός ότι ρώτησε περιπαικτικά: ‘Ποιος είναι ο Ιεχωβά, στου οποίου τη φωνή θα πρέπει να υπακούσω;’

Ο Μωυσής και ο Ααρών δεν ήταν ανάγκη να απαντήσουν σε εκείνο το ερώτημα. Ο Φαραώ γνώριζε ότι ο Ιεχωβά ήταν ο Θεός που λάτρευαν οι Ισραηλίτες, οι οποίοι υπέφεραν τότε υπό τον αιγυπτιακό ζυγό. Αλλά ο Φαραώ και όλη η Αίγυπτος θα μάθαιναν σύντομα ότι ο Ιεχωβά είναι ο αληθινός Θεός. Τότε ο Ιεχωβά Φέρνοντας μια σειρά από δέκα χτυπήματα πάνω στην Αίγυπτο, προκάλεσε τους θεούς της σε μια κατά πρόσωπο αναμέτρηση. Μέσω των πληγών που επέφερε ο Ιεχωβά στους Αιγυπτίους, ταπείνωσε τους θεούς τους και εκτέλεσε κρίση εναντίον τους. Μπροστά στον Φαραώ της Αιγύπτου. Ο Μωυσής και ο Ααρών επρόκειτο πλέον να παίξουν βασικούς ρόλους σε μια “μάχη μεταξύ θεών”. Στα πρόσωπα των μάγων ιερέων, των οποίων οι αρχηγοί ονομάζονταν προφανώς Ιαννής και Ιαμβρής (2Τι 3:8), ο Φαραώ συγκάλεσε τη δύναμη όλων των θεών της Αιγύπτου εναντίον της δύναμης του Ιεχωβά. Ο Ιεχωβά μπορούσε να αρχίζει και να σταματάει τα πλήγματα ανάλογα με το θέλημά Του. Το πρώτο θαύμα που εκτέλεσε ο Ααρών μπροστά στον Φαραώ, με την κατεύθυνση του Μωυσή, απέδειξε την ανωτερότητα του Ιεχωβά σε σχέση με τους θεούς της Αιγύπτου, μολονότι ο Φαραώ, ο αλαζόνας κυβερνήτης της Αιγύπτου με ισχυρογνωμοσύνη συνέχισε να αντιστέκεται στον Ιεχωβά. Έγινε πιο ισχυρογνώμων. (Εξ 7:8-13) Αργότερα, όταν επήλθε η τρίτη πληγή, ακόμη και οι ιερείς αναγκάστηκαν να παραδεχτούν: «Είναι το δάχτυλο του Θεού!» Οι Αιγύπτιοι ιερείς που ασκούσαν μαγεία στάθηκαν ανίκανοι να επαναλάβουν το τρίτο χτύπημα, όπως είχαν κάνει με τα πρώτα δύο. Μάλιστα οι ίδιοι χτυπήθηκαν τόσο πολύ από την πληγή με τα μεγάλα σπυριά ώστε δεν μπορούσαν καν να εμφανιστούν ενώπιον του Φαραώ για να εναντιωθούν στον Μωυσή κατά τη διάρκεια εκείνης της πληγής.—Εξ 8:16-19· 9:10-12.

Η διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στους Αιγυπτίους και στους λάτρεις του αληθινού Θεού καταστάθηκε ευδιάκριτη από την τέταρτη πληγή και έπειτα.

Οι Δέκα Πληγές. Περιγραφή

1 Ο Νείλος και και όλα τα νερά της Αιγύπτου μετατράπηκαν σε αίμα. Καταισχύνθηκε ο Χαπί, ο θεός του Νείλου. Ο θάνατος των ψαριών του Νείλου ήταν άλλο ένα πλήγμα για τη θρησκεία της Αιγύπτου, δεδομένου ότι λάτρευαν και μάλιστα ταρίχευαν ορισμένα είδη ψαριών.

2 Βατράχια. Ο βάτραχος, ο θεωρούνταν σύμβολο γονιμότητας και αντιπροσώπευε την αιγυπτιακή αντίληψη περί ανάστασης. Ο βάτραχος ήταν σύμβολο της γονιμότητας, και το βιβλίο The Gods of the Egyptians (Οι Θεοί των Αιγύπτιων) μας λέει ότι «πίστευαν πως ο θεός-Βάτραχος και η θεά-Βάτραχος είχαν παίξει πολύ σπουδαίο ρόλο στη δημιουργία του κόσμου». Έτσι η πληγή των βατράχων, εκτός από το ότι προσέβαλε τους θεούς της γονιμότητας, όπως ο Όσιρις, ο Φθα και ο Σεμπέκ, επιπρόσθετα ταπείνωσε τους αιγυπτιακούς θεούς της δημιουργίας. Η βατραχόμορφη θεά Χεκτ δεν είχε τη δύναμη να εμποδίσει αυτή την πληγή.

3 Το χώμα μετατράπηκε σε σκνίπες. Στην τρίτη πληγή οι μάγοι ιερείς αναγνώρισαν την ήττα τους όταν αποδείχτηκαν ανίκανοι να μετατρέψουν με τις απόκρυφες τέχνες τους το χώμα σε σκνίπες. Ο Θωθ, ο κύριος των μαγικών ή απόκρυφων τεχνών, είχε χάσει τις μαγικές του ικανότητες και δεν μπόρεσε να βοηθήσει τους Αιγύπτιους μάγους να την αντιγράψουν. Και ο Γκεμπ, ο θεός της γης, στάθηκε ανίκανος να εμποδίσει «το χώμα της γης» από το να μετατραπεί σε βλαβερές σκνίπες.

4 Αλογόμυγες σ’ όλη την Αίγυπτο εκτός από τη Γεσέν, όπου διέμενε ο Ισραήλ. Αρχίζοντας με το τέταρτο χτύπημα, μια διαχωριστική γραμμή τραβήχτηκε ανάμεσα στη Γεσέν, την τοποθεσία της ισραηλιτικής κοινότητας στην Κάτω Αίγυπτο, και στην υπόλοιπη χώρα. Ενώ η Γεσέν έμεινε ανέπαφη από την πληγή των ‘κυνομυιών [αλογόμυγων, ΜΝΚ]’, άλλα τμήματα της Αιγύπτου ερημώθηκαν. (Έξοδος 8:20-24) Η Βουτώ, μια προστάτιδα θεά, και ο θεός Ώρος ήταν φανερά ανίκανοι να ελέγχουν πια αυτά που συνέβαιναν στο τμήμα της χώρας για το οποίο ήταν υπεύθυνοι—την Κάτω Αίγυπτο.

Η εβραϊκή λέξη για αυτό το έντομο έχει αποδοθεί ‘αλογόμυγα’, ‘κυνόμυγα’ και ‘σκαθάρι’. (Μετάφραση Νέου Κόσμου· Νεοελληνική Μετάφραση· Γιανγκ [Young]) Αν στα σκαθάρια περιλαμβανόταν και ο σκαραβαίος, οι Αιγύπτιοι πλήττονταν από έντομα που τα θεωρούσαν ιερά, και οι άνθρωποι δεν θα μπορούσαν να περπατήσουν χωρίς να τα συνθλίβουν με τα πόδια τους. Στη διάρκεια της τέταρτης πληγής, ‘κυνόμυγες’ κατέστρεψαν τη γη, εισέβαλαν στα σπίτια και πιθανώς σμήνη γέμιζαν τον αέρα, που αποτελούσε ο ίδιος αντικείμενο λατρείας, προσωποποίηση του οποίου ήταν ο θεός Σου ή η θεά Ίσιδα, η βασίλισσα του ουρανού. H επιδημία που έπληξε τα ζωντανά, ταπείνωσε θεότητες όπως η θεά-αγελάδα Αθώρ, ο Άπις και η Νουτ, η θεά του ουρανού, την οποία φαντάζονταν σαν αγελάδα που είχε τα άστρα καρφωμένα στην κοιλιά της. Κανένας θεός δεν ήταν σε θέση να εμποδίσει αυτή την πληγή ούτε και ο Φθα, ο δημιουργός του σύμπαντος, ή ο Θωθ, ο κύριος της μαγείας.

5 Επιδημία στα κτήνη. Ούτε η θεά της ιερής αγελάδας, η Άθωρ, ούτε και ο Άπις, το βόδι, μπόρεσαν να εμποδίσουν αυτή την πληγή.

6 Ελκώδη εξανθήματα. Η πληγή με τα μεγάλα σπυριά κατήσχυνε τους θεούς και τις θεές στους οποίους αποδίδονταν θεραπευτικές ιδιότητες. Ο Θωθ, η Ίσις και ο Φθα, θεότητες που υποτίθεται ότι θεράπευαν, δεν ήταν σε θέση να βοηθήσουν. Ο Θωθ ήξερε «όλες τις μαγικές συνταγές που είναι απαραίτητες για τη θεραπεία των αρρώστων». Και ο Άμμων-Ρα, λέει η 70ή στροφή ενός ποιήματος που έχει γραφτεί προς τιμή του, ήταν ένας γιατρός που «σταματάει τα κακά και διώχνει τις αρρώστιες». Αλλά και οι δυο αυτοί απατεώνες θεραπευτές στάθηκαν ανίκανοι να εμποδίσουν «ελκώδη εξανθήματα [από το να εμφανιστούν] επί τους ανθρώπους και επί τα κτήνη», ακόμη και «επί τους μάγους», στη διάρκεια του έκτου χτυπήματος.

7 Βροντές και χαλάζι. Η έβδομη πληγή ήταν ‘βαρύ χαλάζι’, ενώ ταυτόχρονα φωτιά τρεμόπαιζε ανάμεσα στους χαλαζόκοκκους. Οι θεοί Σου, Ρεσπού και Τεφνούτ συνεργάζονταν στον έλεγχο του καιρού. Αυτή η πληγή έδειξε πόσο ανίσχυρος ήταν ο Ρεσπού, που έλεγχε τους κεραυνούς, και ο Θωθ, ο θεός της βροχής και των βροντών.

8 Ακρίδες. Αυτό ήταν πλήγμα για τον Μην, το θεό της γονιμότητας που προστάτευε τις σοδειές. Θεό του θερισμού, που κρατούσε στο δεξί του χέρι έναν κεραυνό και υποτίθεται ότι έλεγχε τη βροντή και την αστραπή! Και τα δυο αυτά του έφυγαν από το χέρι στη διάρκεια αυτών των δυο πληγών. Τα χαμηλά υψόμετρα και τα αλλουβιακά εδάφη, που είναι τόσο συνηθισμένα στην Αίγυπτο, θεωρούνται πολύ κατάλληλα για την καλλιέργεια του λιναριού. Στον αρχαίο κόσμο αυτή η χώρα φημιζόταν για το εκλεκτό λινό της. Γι’ αυτό, η θεόσταλτη πληγή του χαλαζιού, η οποία κατέστρεψε το λινάρι και το κριθάρι, αποτέλεσε βαρύ πλήγμα για την οικονομία της Αιγύπτου.

9 Τρεις μέρες σκότους. Στην κυριολεξία κάποιος έσβησε τα φώτα του Ρα, του θεού ήλιου, της Σεχμέτ, της θεάς που φορούσε τον ηλιακό δίσκο, και του Θωθ, του θεού του φεγγαριού. Καταισχύνθηκε ο Ρα, ο επιφανής θεός-ήλιος, ο Ώρος, ένας θεός του ήλιου, καθώς και ο Θωθ, ο θεός της σελήνης, για τον οποίο πιστευόταν ότι συστηματοποίησε τον ήλιο, τη σελήνη και τα άστρα.

10 Θάνατος των πρωτοτόκων, περιλαμβανομένου και του πρωτότοκου του Φαραώ, που θεωρούνταν ενσαρκωμένος θεός. «Ο Φαραώ, η ενσάρκωση του θεού Ώρου πάνω στη γη, κληρονόμος της βασιλείας του Ατούμ, γιος του θεού του ήλιου Ρα», όπως τον αποκαλεί μια εγκυκλοπαίδεια. Σύμφωνα με την αιγυπτιακή μυθολογία, ήταν ο γιος του θεού-ήλιου, του Ρα, και η ενσάρκωση του θεού Ώρου, ο οποίος είχε κεφάλι γερακιού. Τον Φαραώ τον προσφωνούσαν χρησιμοποιώντας τίτλους όπως «ο ισχυρός θεός» και «ο αιώνιος». Ο Ρα (Άμων-Ρα), ο θεός-ήλιος που μερικές φορές απεικονιζόταν ως τράγος ή ως κριάρι ήταν ανίκανος να εμποδίσει αυτή την πληγή. Εφόσον το κριάρι (αρσενικό πρόβατο) ήταν το ιερό ζώο του θεού Ρα, το αίμα του πασχαλινού αρνιού πάνω στους παραστάτες αποτελούσε βλασφημία για τους Αιγυπτίους. Ιερός ήταν και ο ταύρος, γι’ αυτό και η εξολόθρευση των πρωτοτόκων των ταύρων συνιστούσε πλήγμα για τον θεό Όσιρι. Οι άρχοντες της Αιγύπτου αυτοαποκαλούνταν θεοί, γιοι του Ρα, ή αλλιώς του Άμμωνος-Ρα. Υπήρχε η αντίληψη ότι ο Ρα, ή Άμμων-Ρα, είχε σχέσεις με τη βασίλισσα, οπότε ο γιος που γεννιόταν θεωρούνταν ενσαρκωμένος θεός και αφιερωνόταν στον Ρα, ή Άμμωνα-Ρα, στο ναό του. Έτσι λοιπόν, ο θάνατος του πρωτοτόκου του Φαραώ ισοδυναμούσε στην πραγματικότητα με το θάνατο ενός θεού. Ο ίδιος ο Φαραώ λατρευόταν ως γιος του Ρα. (Εξ 12:29) Αυτό από μόνο του ήταν σοβαρό πλήγμα για τη θρησκεία της Αιγύπτου, και η πλήρης ανικανότητα όλων των θεών φάνηκε από το γεγονός ότι δεν μπόρεσαν να γλιτώσουν τα πρωτότοκα των Αιγυπτίων από το θάνατο. Ο θάνατος του πρωτότοκου γιου του Φαραώ κατέδειξε την αδυναμία τόσο του Ρα όσο και του Φαραώ. Και τι αγανάκτηση όταν τα πρωτότοκα των Αιγύπτιων χτυπήθηκαν ξαφνικά με θάνατο, μην αφήνοντας ούτε μια «οικία εις την οποίαν δεν υπήρχε νεκρός», περιλαμβανόμενου του «μεγάλου σπιτιού» του Φαραώ! (Έξοδος 12:29, 30) Αφού ο Φαραώ υποτίθεται ότι ήταν απόγονος του θεού ήλιου, του Ρα, ο απρόσμενος θάνατος του πρωτότοκού του ισοδυναμούσε με το θάνατο ενός θεού. Τι τρομακτική ήττα για τον Βησά, τον προστάτη του βασιλικού οίκου, και για τη Βουτώ, την υπερασπίστρια του βασιλιά! Ο θάνατος των πρωτοτόκων αποδείχτηκε η μεγαλύτερη ταπείνωση για τους θεούς και τις θεές των Αιγυπτίων. Ένα αρχαίο ποίημα κόμπασε κάποτε προς τιμή του ελάχιστα γνωστού Φαραώ Νι-μαατ-Ρε: «Πολεμήστε για το όνομά του. Δεν υπάρχει τάφος για όποιον επαναστατεί εναντίον της μεγαλειότητάς του και το πτώμα αυτού του ανθρώπου ρίχνεται στο νερό». Αλλά όσον αφορά τον Φαραώ που δοκίμασε τη θεϊκή αντίστροφη μέτρηση προς την καταστροφή, ήταν το δικό του πτώμα που κατέληξε στο νερό., καταστράφηκε στην Ερυθρά Θάλασσα από το χέρι του Θεού των Ισραηλιτών, εναντίον της μεγαλειότητας του οποίου είχε επαναστατήσει. Έτσι, ο Ιεχωβά απόδειξε ότι είναι ο αληθινός Θεός. Δικές του ήταν οι υποσχέσεις που εκπληρώθηκαν και δικοί του ήταν οι λάτρεις που προστατεύτηκαν. (Έξοδος 14:21-31) Από την άλλη πλευρά, οι θεοί της Αιγύπτου ήταν ανίσχυροι να βοηθήσουν τους λάτρεις τους. Αυτοί οι θεοί δεν είχαν ποτέ υπάρξει πραγματικά, αλλά ήταν επινοήσεις ανθρώπων. Παρόμοια σήμερα, ο Ιεχωβά θα κάνει γνωστό το όνομα και τη Θειότητά του στον καθένα που βρίσκεται στη γη. (Ιεζεκιήλ 36:23)

Είναι αδύνατο να προσδιορίσουμε με οποιαδήποτε βεβαιότητα τον φαραώ που κυβερνούσε εκείνη την εποχή. Οι αιγυπτιολόγοι έχουν υποθέσει ότι θα μπορούσαν να είναι, μεταξύ άλλων, ο Τούθμωσις Γ΄, ο Αμενχοτέπ Β΄ ή ο Ραμσής Β΄.

Ποιοι υπολογίστηκαν ως πρωτότοκα;

Τα πρωτότοκα περιλάμβαναν μόνο τα αρσενικά. (Αριθμοί 3:40-51) Ο Φαραώ, ο οποίος ήταν πρωτότοκος, δεν θανατώθηκε. Είχε το δικό του σπιτικό. Αυτός που πέθανε ως αποτέλεσμα της δέκατης πληγής δεν ήταν η κεφαλή της οικογένειας, αλλά ο πρωτότοκος γιος του σπιτικού.

Προφανώς, στις περισσότερες περιπτώσεις εννοείται ο πρωτότοκος γιος κάθε σπιτικού και όχι το άτομο που ήταν η κεφαλή του σπιτικού, μολονότι μπορεί να ήταν και αυτό πρωτότοκο. Ο ίδιος ο Φαραώ πιθανότατα ήταν πρωτότοκος και όμως δεν του αφαιρέθηκε η ζωή. Ωστόσο μπορεί να μην υπήρχε κατά γράμμα πρωτότοκος γιος σε κάθε σπιτικό της Αιγύπτου (μπορεί το αντρόγυνο να ήταν άτεκνο ή ο πρωτότοκος γιος να είχε ήδη πεθάνει), οπότε με βάση τη δήλωση του εδαφίου Έξοδος 12:30 ότι «δεν υπήρχε σπίτι χωρίς νεκρό», η εξολόθρευση μπορεί να περιλάμβανε το πρωτεύον μέλος του σπιτιού που κατείχε τη θέση του πρωτοτόκου.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Το υλικό που σας παρουσιάζουμε σε αυτή την σελίδα είναι επιλεγμένο από τον επίσημο ιστότοπο των Χριστιανών Μαρτύρων του Ιεχωβά τον οποίο και σας προτρέπουμε να επισκέπτεστε τακτικά για την ποιότητα στην υλη που τον διακρίνει!

This is not the official website of Jehovah’s Witnesses jw.org is the official website of Jehovah's Witnesses and is the authoritative website about our beliefs, teachings, & activities.

Did you like this? Share it:

No Comments on “Το Παρελθόν της Θρησκείας Δείχνει το Μέλλον Της”

Comments on this entry are closed.


Το υλικό που σας παρουσιάζουμε σε αυτή την σελίδα είναι επιλεγμένο από τον επίσημο ιστότοπο των Χριστιανών Μαρτύρων του Ιεχωβά τον οποίο και σας προτρέπουμε να επισκέπτεστε τακτικά για την ποιότητα στην ενημέρωση και στην υλη που τον διακρίνει!