Εκείνο το βράδυ του 1955 έκανε τσουχτερό κρύο. Η σύζυγός μου, η Γιαννούλα, και εγώ αρχίσαμε να ανησυχούμε επειδή ο 18χρονος γιος μας, ο Γιώργος, δεν είχε επιστρέψει από το περίπτερο όπου εργαζόταν. Ξαφνικά, ένας αστυνομικός χτύπησε την πόρτα μας. «Ο γιος σας χτύπησε ενώ επέστρεφε με το ποδήλατο», είπε, «και είναι νεκρός». Κατόπιν, έσκυψε και ψιθύρισε: «Θα σας πουν πως ήταν ατύχημα, αλλά πιστέψτε με, τον δολοφόνησαν». Ο τοπικός ιερέας και κάποιοι επικεφαλής παραστρατιωτικών οργανώσεων είχαν συνωμοτήσει να τον σκοτώσουν.

ΕΚΕΙΝΑ τα χρόνια, όταν η Ελλάδα μόλις συνερχόταν από περιόδους συγκρούσεων και κακουχίας, ήταν επικίνδυνο να είναι κάποιος Μάρτυρας του Ιεχωβά. Ήξερα από πρώτο χέρι τη δύναμη που είχε η Ορθόδοξη Εκκλησία και οι παραστρατιωτικές οργανώσεις, επειδή, πάνω από 15 χρόνια, ήμουν ενεργό μέλος και των δύο. Θα ήθελα να σας αφηγηθώ τα γεγονότα τα οποία οδήγησαν σε αυτή την τραγωδία που έζησε η οικογένειά μας πριν από 40 και πλέον χρόνια.

Τα Νεανικά μου Χρόνια

Γεννήθηκα το 1902 σε μια ευκατάστατη οικογένεια, σε ένα μικρό χωριό κοντά στη Χαλκίδα. Ο πατέρας μου έπαιζε ενεργό ρόλο στα τοπικά πολιτικά ζητήματα, και τα μέλη της οικογένειάς μας ήταν αφοσιωμένα στην Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία. Διάβαζα με πραγματική δίψα πολιτικά και θρησκευτικά βιβλία σε μια εποχή κατά την οποία οι περισσότεροι συμπατριώτες μου ήταν αναλφάβητοι.

Η φτώχεια και η αδικία που επικρατούσαν στις αρχές του 20ού αιώνα γέννησαν μέσα μου την επιθυμία για έναν κόσμο με καλύτερες συνθήκες. Η θρησκεία, πίστευα, θα έπρεπε να είναι σε θέση να βελτιώσει τη θλιβερή κατάσταση των συμπατριωτών μου. Λόγω της κλίσης μου προς τη θρησκεία, οι προεστοί του χωριού μου πρότειναν να γίνω ο Ορθόδοξος ιερέας της κοινότητάς μας. Εντούτοις, αν και είχα επισκεφτεί πολλά μοναστήρια και είχα κάνει μακρές συζητήσεις με μητροπολίτες και ηγουμένους, δεν αισθανόμουν έτοιμος ή πρόθυμος να δεχτώ αυτή την ευθύνη.

Στην Καρδιά του Εμφύλιου Πολέμου

Έπειτα από χρόνια, τον Απρίλιο του 1941, η Ελλάδα βρέθηκε υπό ναζιστική κατοχή. Αυτό σήμανε την αρχή μιας άθλιας περιόδου εκτελέσεων, πείνας, στέρησης και ανείπωτων ανθρώπινων παθημάτων. Σχηματίστηκε ένα ισχυρό κίνημα αντίστασης, και εγώ εντάχτηκα σε μια ομάδα ανταρτών που μαχόταν τους ναζιστές εισβολείς. Ως εκ τούτου, το σπίτι μου πυρπολήθηκε πολλές φορές, εγώ τραυματίστηκα από σφαίρες και οι σοδειές μου καταστράφηκαν. Στις αρχές του 1943, η μόνη επιλογή που είχαμε εγώ και η οικογένειά μου ήταν να καταφύγουμε στα δυσπρόσιτα βουνά. Μείναμε εκεί μέχρι το τέλος της γερμανικής κατοχής τον Οκτώβριο του 1944.

Όταν έφυγαν οι Γερμανοί, ξέσπασαν εσωτερικές πολιτικές και εμφύλιες διαμάχες. Η ομάδα αντίστασης των ανταρτών στην οποία ανήκα έγινε μία από τις σημαντικότερες εμπόλεμες παρατάξεις στον εμφύλιο πόλεμο. Μολονότι τα κομμουνιστικά ιδεώδη της δικαιοσύνης, της ισότητας και της συντροφικότητας με έλκυαν, τελικά η πραγματικότητα με απογοήτευσε εντελώς. Λόγω της υψηλής θέσης που κατείχα στην ομάδα, είδα από πρώτο χέρι ότι η δύναμη τείνει να διαφθείρει τους ανθρώπους. Παρά τις φαινομενικά ευγενείς θεωρίες και ιδανικά, η ιδιοτέλεια και η ατέλεια καταστρέφουν τις καλύτερες πολιτικές προθέσεις.

Αυτό που με συγκλόνισε ιδιαίτερα ήταν το γεγονός ότι, στις διάφορες παρατάξεις της εμφύλιας διαμάχης, Ορθόδοξοι κληρικοί έπαιρναν όπλα για να σκοτώσουν τους ίδιους τους ομοθρήσκους τους! Σκεφτόμουν: ‘Πώς μπορούν να λένε αυτοί οι κληρικοί ότι εκπροσωπούν τον Ιησού Χριστό, ο οποίος προειδοποίησε: «Όλοι εκείνοι που παίρνουν σπαθί θα αφανιστούν με σπαθί»;’—Ματθαίος 26:52.

Στη διάρκεια του εμφύλιου πολέμου, το 1946, κρυβόμουν κοντά στη Λαμία. Τα ρούχα μου είχαν φθαρεί εντελώς, και έτσι αποφάσισα να μεταμφιεστώ και να πάω σε κάποιο ράφτη στην πόλη για να ράψω μερικά καινούρια. Όταν έφτασα εκεί, γινόταν μια έντονη συζήτηση, και δεν άργησα να πάρω μέρος μιλώντας, όχι για την πολιτική, αλλά για την παλιά μου αγάπη, τη θρησκεία. Οι παρατηρητές, διακρίνοντας από τις απόψεις μου ότι ήμουν καλά κατατοπισμένος, πρότειναν να μιλήσω με κάποιον «καθηγητή της θεολογίας». Αμέσως, πήγαν να τον φέρουν.

Βρίσκω μια Αξιόπιστη Ελπίδα

Στη συζήτηση που ακολούθησε, ο «καθηγητής» με ρώτησε πού βάσιζα τις πεποιθήσεις μου. «Στους Άγιους Πατέρες και στις Οικουμενικές Συνόδους», απάντησα. Αντί να με αντικρούσει, άνοιξε τη μικρή Αγία Γραφή του στα εδάφια Ματθαίος 23:9, 10 και μου ζήτησε να διαβάσω τα λόγια του Ιησού: «Επιπλέον, μην αποκαλέσετε κανέναν πατέρα σας πάνω στη γη, γιατί ένας είναι ο Πατέρας σας, ο Ουράνιος. Ούτε να αποκληθείτε ‘ηγέτες’, γιατί Ηγέτης σας είναι ένας, ο Χριστός».

Αυτά τα λόγια μού άνοιξαν τα μάτια! Κατάλαβα ότι αυτός ο άνθρωπος έλεγε την αλήθεια. Όταν συστήθηκε ως Μάρτυρας του Ιεχωβά, του ζήτησα μερικά έντυπα για να διαβάσω. Μου έφερε το βιβλίο Φως, το οποίο είναι ένα σχολιολόγιο γύρω από το Γραφικό βιβλίο της Αποκάλυψης, και το πήρα μαζί μου στην κρυψώνα μου. Επί πολύ καιρό, τα θηρία τα οποία αναφέρονται στην Αποκάλυψη αποτελούσαν μυστήριο για εμένα, αλλά τώρα έμαθα ότι εκπροσωπούσαν πολιτικές οργανώσεις που υπάρχουν στον 20ό μας αιώνα. Άρχισα να κατανοώ ότι η Αγία Γραφή έχει πρακτική σημασία για την εποχή μας και ότι θα έπρεπε να τη μελετήσω και να προσαρμόσω τη ζωή μου σύμφωνα με τις αλήθειες της.

Σύλληψη και Φυλάκιση

Λίγο καιρό αργότερα, στρατιώτες όρμησαν στην κρυψώνα μου και με συνέλαβαν. Με πέταξαν σε ένα μπουντρούμι. Εφόσον για κάποιο διάστημα είχα ζήσει στην παρανομία και ήμουν καταζητούμενος, περίμενα ότι θα με εκτελούσαν. Εκεί, στο κελί μου, με επισκέφτηκε ο Μάρτυρας που μου είχε πρωτομιλήσει. Με ενθάρρυνε να εμπιστευτώ ανεπιφύλακτα στον Ιεχωβά, και αυτό και έκανα. Καταδικάστηκα σε έξι μήνες εξορία στο αιγαιοπελαγίτικο νησί Ικαρία.

Μόλις έφτασα, συστήθηκα, όχι ως κομμουνιστής, αλλά ως Μάρτυρας του Ιεχωβά. Εκεί ήταν εξόριστα και άλλα άτομα που είχαν μάθει τις Γραφικές αλήθειες, και έτσι τους βρήκα και μελετούσαμε τακτικά μαζί την Αγία Γραφή. Αυτά τα άτομα με βοήθησαν να αποκτήσω περισσότερη γνώση από τις Γραφές καθώς και καλύτερη κατανόηση γύρω από τον αξιόπιστο Θεό μας, τον Ιεχωβά.

Το 1947, όταν τελείωσε η ποινή μου, κλήθηκα στο γραφείο του εισαγγελέα. Μου είπε ότι τον είχε εντυπωσιάσει η διαγωγή μου και ότι μπορούσα να χρησιμοποιήσω το όνομά του σε περίπτωση που θα με εξόριζαν ξανά. Μόλις έφτασα στην Αθήνα, όπου στο μεταξύ είχε μετακομίσει η οικογένειά μου, άρχισα να συναναστρέφομαι με μια εκκλησία των Μαρτύρων του Ιεχωβά και σύντομα βαφτίστηκα, συμβολίζοντας την αφιέρωσή μου στον Ιεχωβά.

Κατηγορούμαι για Προσηλυτισμό

Επί δεκαετίες, η Ελλάδα δίωκε τους Μάρτυρες του Ιεχωβά με βάση ορισμένους νόμους που είχαν θεσπιστεί το 1938 και το 1939, και οι οποίοι απαγόρευαν τον προσηλυτισμό. Έτσι, από το 1938 ως το 1992, έγιναν 19.147 συλλήψεις Μαρτύρων στην Ελλάδα, και τα δικαστήρια επέβαλαν ποινές φυλάκισης που ανήλθαν συνολικά σε 753 χρόνια, 593 από τα οποία εκτίθηκαν πραγματικά. Προσωπικά, με συνέλαβαν πάνω από 40 φορές επειδή κήρυττα τα καλά νέα της Βασιλείας του Θεού, και συνολικά έμεινα 27 μήνες σε διάφορες φυλακές.

Μια φορά με συνέλαβαν εξαιτίας κάποιας επιστολής που είχα γράψει σε έναν Ορθόδοξο κληρικό στη Χαλκίδα. Το 1955, στις εκκλησίες των Μαρτύρων του Ιεχωβά είχε δοθεί η προτροπή να στείλουν σε όλους τους κληρικούς το βιβλιάριο Χριστιανισμός ή Χριστιανοσύνη—Ποιο Αποτελεί «το Φως του Κόσμου»; Ένας από τους υψηλά ιστάμενους κληρικούς στον οποίο είχα γράψει μου έκανε μήνυση για προσηλυτισμό. Στη διάρκεια της δίκης, τόσο ο δικηγόρος που ήταν Μάρτυρας όσο και ο τοπικός δικηγόρος παρουσίασαν μια θαυμάσια υπεράσπιση και εξήγησαν την υποχρέωση που έχουν οι αληθινοί Χριστιανοί να κηρύττουν τα καλά νέα σχετικά με τη Βασιλεία του Θεού.—Ματθαίος 24:14.

Ο πρόεδρος του δικαστηρίου ρώτησε τον αρχιμανδρίτη: «Εσύ διάβασες το γράμμα και το βιβλιάριο;»

«Όχι», απάντησε εκείνος με στόμφο, «τα έσκισα και τα πέταξα μόλις άνοιξα το φάκελο!»

«Τότε πώς μπορείς να λες ότι αυτός ο άντρας σού έκανε προσηλυτισμό;» ρώτησε ο πρόεδρος.

Στη συνέχεια, ο δικηγόρος μας ανέφερε παραδείγματα καθηγητών και άλλων ατόμων οι οποίοι δώρισαν ολόκληρες συλλογές βιβλίων σε δημόσιες βιβλιοθήκες. «Θα μπορούσες να πεις ότι εκείνοι οι άνθρωποι προσπάθησαν να προσηλυτίσουν άλλους;» ρώτησε.

Ήταν σαφές ότι αυτή η δραστηριότητα δεν αποτελούσε προσηλυτισμό. Ευχαρίστησα τον Ιεχωβά όταν άκουσα την απόφαση: «Αθώος».

Ο Θάνατος του Γιου Μου

Ο γιος μου ο Γιώργος, επίσης, δεχόταν συνεχώς ενοχλήσεις, συνήθως με την υποκίνηση των Ορθόδοξων κληρικών. Συνελήφθη και αυτός πολλές φορές, λόγω του νεανικού ζήλου που έδειχνε καθώς κήρυττε τα καλά νέα της Βασιλείας του Θεού. Τελικά, οι ενάντιοι αποφάσισαν να απαλλαγούν από αυτόν και, παράλληλα, να στείλουν ένα απειλητικό μήνυμα σε εμάς τους υπόλοιπους, προκειμένου να σταματήσουμε να κηρύττουμε.

Ο αστυνομικός που ήρθε στο σπίτι μας για να αναγγείλει το θάνατο του Γιώργου είπε ότι ο τοπικός Ορθόδοξος ιερέας και μερικοί ηγέτες παραστρατιωτικών οργανώσεων είχαν συνωμοτήσει για να σκοτώσουν το γιο μας. Τέτοια «ατυχήματα» ήταν συνηθισμένα στη διάρκεια εκείνων των επικίνδυνων καιρών. Παρά τη θλίψη την οποία προκάλεσε ο θάνατός του, η απόφαση που είχαμε πάρει να παραμείνουμε δραστήριοι στο έργο κηρύγματος και να εμπιστευόμαστε πλήρως στον Ιεχωβά απλώς ενισχύθηκε.

Βοηθώ Άλλους να Εμπιστεύονται στον Ιεχωβά

Στα μέσα της δεκαετίας του 1960, η σύζυγός μου και τα παιδιά μου περνούσαν τους καλοκαιρινούς μήνες στο παραθαλάσσιο χωριό της Σκάλας Ωρωπού, που απέχει περίπου 50 χιλιόμετρα από την Αθήνα. Εκείνον τον καιρό δεν ζούσε εκεί κανένας Μάρτυρας, και έτσι δίναμε ανεπίσημη μαρτυρία στους ντόπιους γείτονές μας. Μερικοί τοπικοί αγρότες ανταποκρίθηκαν ευνοϊκά. Εφόσον οι άντρες εργάζονταν στα χωράφια τους πολλές ώρες την ημέρα, διεξήγαμε Γραφικές μελέτες μαζί τους αργά τη νύχτα, και μερικοί έγιναν Μάρτυρες.

Βλέποντας πώς ο Ιεχωβά ευλογούσε τις προσπάθειές μας, επί 15 χρόνια περίπου πηγαίναμε εκεί κάθε εβδομάδα για να διεξάγουμε Γραφικές μελέτες με τα ενδιαφερόμενα άτομα. Σχεδόν 30 άτομα με τα οποία μελετούσαμε σε εκείνο το μέρος προόδευσαν ως το βάφτισμα. Αρχικά, σχηματίστηκε ένας όμιλος μελέτης, και εγώ διορίστηκα να οδηγώ τις συναθροίσεις. Αργότερα, ο όμιλος έγινε εκκλησία, και σήμερα πάνω από εκατό Μάρτυρες σε εκείνη την περιοχή απαρτίζουν την Εκκλησία Μαλακάσας. Χαιρόμαστε που τέσσερα από τα άτομα τα οποία βοηθήσαμε υπηρετούν τώρα ως ολοχρόνιοι διάκονοι.

Πλούσια Κληρονομιά

Λίγο καιρό αφότου αφιέρωσα τη ζωή μου στον Ιεχωβά, η σύζυγός μου άρχισε να προοδεύει πνευματικά και βαφτίστηκε. Στη δύσκολη περίοδο του διωγμού, η πίστη της παρέμεινε ισχυρή και η ακεραιότητά της ήταν σταθερή και ακλόνητη. Ποτέ δεν παραπονέθηκε για τις πολλές δυσκολίες που υπέφερε εξαιτίας των συχνών φυλακίσεών μου.

Στο πέρασμα των ετών, διεξαγάγαμε μαζί πολλές Γραφικές μελέτες, και εκείνη βοήθησε αποτελεσματικά πολλά άτομα με τον απλό και ενθουσιώδη τρόπο της. Σήμερα, έχει ένα δρομολόγιο επίδοσης περιοδικών που περιλαμβάνει δεκάδες ανθρώπους στους οποίους δίνει τακτικά τη Σκοπιά και το Ξύπνα!

Η υποστήριξη της στοργικής μου συντρόφου συνέβαλε σε μεγάλο βαθμό στο γεγονός ότι τα τρία παιδιά μας που είναι εν ζωή, καθώς και οι οικογένειές τους, οι οποίες περιλαμβάνουν έξι εγγόνια και τέσσερα δισέγγονα, είναι όλοι δραστήριοι στην υπηρεσία του Ιεχωβά. Μολονότι δεν έχουν να αντιμετωπίσουν το διωγμό και τη σκληρή εναντίωση που ζήσαμε η σύζυγός μου και εγώ, εμπιστεύονται ανεπιφύλακτα στον Ιεχωβά και συνεχίζουν να περπατούν στις οδούς του. Πόση χαρά θα φέρει σε όλους μας να ξανασμίξουμε με τον αγαπημένο μας Γιώργο όταν θα επιστρέψει στην ανάσταση!

Αποφασισμένος να Εμπιστεύομαι στον Ιεχωβά

Όλα αυτά τα χρόνια, έχω δει το πνεύμα του Ιεχωβά να ενεργεί πάνω στο λαό Του. Η οργάνωσή του που κατευθύνεται από το πνεύμα του με έχει βοηθήσει να διακρίνω ότι δεν μπορούμε να εμπιστευόμαστε στις προσπάθειες των ανθρώπων. Οι υποσχέσεις τους για ένα καλύτερο μέλλον δεν έχουν καμιά αξία, και δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα μεγάλο ψέμα.—Ψαλμός 146:3, 4.

Παρά τα προχωρημένα μου χρόνια και τα σοβαρά προβλήματα υγείας, τα μάτια μου είναι συγκεντρωμένα στην πραγματικότητα της ελπίδας της Βασιλείας. Πραγματικά μετανιώνω για τα χρόνια που δαπάνησα αφοσιωμένος στην ψεύτικη θρησκεία και στις προσπάθειες για να έρθουν καλύτερες συνθήκες μέσω της πολιτικής. Αν επρόκειτο να ζήσω τη ζωή μου από την αρχή, αναμφίβολα θα αποφάσιζα και πάλι να υπηρετήσω τον Ιεχωβά, τον αξιόπιστο Θεό.

(Πρόσφατα, ο Κίμων Προγκάκης κοιμήθηκε τον ύπνο του θανάτου. Είχε επίγεια ελπίδα.)

Όπως το αφηγήθηκε ο Κίμων Προγκάκης

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Το υλικό που σας παρουσιάζουμε σε αυτή την σελίδα είναι επιλεγμένο από τον επίσημο ιστότοπο των Χριστιανών Μαρτύρων του Ιεχωβά τον οποίο και σας προτρέπουμε να επισκέπτεστε τακτικά για την ποιότητα στην υλη που τον διακρίνει!

This is not the official website of Jehovah’s Witnesses jw.org is the official website of Jehovah's Witnesses and is the authoritative website about our beliefs, teachings, & activities.

Did you like this? Share it:

No Comments on “Υπηρετώντας τον Αξιόπιστο Θεό”

Comments on this entry are closed.


Το υλικό που σας παρουσιάζουμε σε αυτή την σελίδα είναι επιλεγμένο από τον επίσημο ιστότοπο των Χριστιανών Μαρτύρων του Ιεχωβά τον οποίο και σας προτρέπουμε να επισκέπτεστε τακτικά για την ποιότητα στην ενημέρωση και στην υλη που τον διακρίνει!