Fiskilis J. Agelos

ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΛΟΓΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΑΡΙΘΜΟΙ 34-36

«Να Καταφεύγετε στον Ιεχωβά»

Στον Ισραήλ, είχαν δοθεί έξι πόλεις καταφυγίου για τους ακούσιους ανθρωποκτόνους (Αρ 35:15· w17.11 σ. 9 ¶4)

Πώς όμως χειρίζονταν οι Ισραηλίτες τις υποθέσεις ακούσιας αιματοχυσίας; Μολονότι η πράξη του ακούσιου ανθρωποκτόνου ήταν ατύχημα, αυτός δεν έπαυε να είναι ένοχος έκχυσης αθώου αίματος. (Γέν. 9:5) Εντούτοις, ως εκδήλωση ελέους, του επιτρεπόταν να πάει σε μια από τις έξι πόλεις καταφυγίου για να γλιτώσει από τον εκδικητή του αίματος. Εκεί μπορούσε να βρει προστασία. Ο ακούσιος ανθρωποκτόνος έπρεπε να παραμείνει στην πόλη του καταφυγίου μέχρι τον θάνατο του αρχιερέα.​—Αριθ. 35:15, 28.

Οι πρεσβύτεροι στον Ισραήλ έκριναν κάθε υπόθεση (Αρ 35:24· w17.11 σ. 9 ¶6)

Ο φυγάς που είχε σκοτώσει κατά λάθος κάποιον έπρεπε αρχικά να «παρουσιάσει την υπόθεσή του στους πρεσβυτέρους» στην πύλη της πόλης καταφυγίου όπου είχε πάει. Εκεί έπρεπε να τον δεχτούν φιλόξενα. (Ιησ. Ναυή 20:4, ΜΝΚ [στην αγγλική]) Κάποια στιγμή αργότερα, τον έστελναν πίσω στους πρεσβυτέρους της πόλης όπου είχε γίνει η ανθρωποκτονία, και εκείνοι οι πρεσβύτεροι έκριναν την υπόθεση. (Διαβάστε Αριθμοί 35:24, 25) Μόνο αφού εκείνοι αποφαίνονταν ότι επρόκειτο για ατύχημα μπορούσε ο φυγάς να επιστρέψει στην πόλη του καταφυγίου.

Οι πόλεις καταφυγίου παρείχαν ασφάλεια και σιγουριά (Αρ 35:25· w17.11 σ. 11 ¶13)

Από τη στιγμή που ο φυγάς βρισκόταν μέσα στην πόλη του καταφυγίου, ήταν ασφαλής. Αναφορικά με εκείνες τις πόλεις, ο Ιεχωβά είπε: «Θα είναι για εσάς καταφύγιο». (Ιησ. Ναυή 20:2, 3) Ο Ιεχωβά δεν απαιτούσε να κριθεί εκ νέου ο ανθρωποκτόνος για την ίδια υπόθεση, ούτε επιτρεπόταν στον εκδικητή του αίματος να μπει στην πόλη και να τον θανατώσει. Επομένως, ο φυγάς δεν χρειαζόταν να φοβάται για αντίποινα. Ενόσω βρισκόταν στην πόλη, ήταν ασφαλής υπό την προστασία του Ιεχωβά. Δεν επρόκειτο για φυλακή καταφυγίου. Η πόλη τού πρόσφερε την ευκαιρία να εργάζεται, να βοηθάει τους άλλους και να υπηρετεί τον Ιεχωβά με ειρήνη. Ναι, ήταν εφικτό να έχει μια ευτυχισμένη και παραγωγική ζωή!

Όπως ο ακούσιος ανθρωποκτόνος έπρεπε να κάνει θυσίες για να βρει προστασία στις πόλεις καταφυγίου, έτσι και εμείς πρέπει να κάνουμε θυσίες για να ωφεληθούμε από το έλεος και τη συγχωρητικότητα του Θεού.

Νεαρός λυγίζει από τις τύψεις. Κολάζ: Πώς επιζητεί κάποιος τη συγχώρηση του Ιεχωβά. 1. Μετανοημένος αμαρτωλός στον αρχαίο Ισραήλ παρουσιάζει την υπόθεσή του ενώπιον των πρεσβυτέρων στην πύλη της πόλης. 2. Ο μετανοημένος νεαρός της κεντρικής φωτογραφίας συναντιέται με δύο πρεσβυτέρους.

Πνευματικά Πετράδια

Αριθ. 35:31​—Γιατί δεν θα ωφεληθούν ο Αδάμ και η Εύα από τη λυτρωτική θυσία του Ιησού; (w91 15/2 σ. 13 ¶13)

Ωστόσο, ούτε ο Αδάμ ούτε η Εύα ωφελούνται από το λύτρο. Ο Μωσαϊκός Νόμος περιείχε αυτή την αρχή: «Και δεν θέλετε λαμβάνει ουδεμίαν εξαγοράν υπέρ της ζωής του φονέως, όστις είναι ένοχος θανάτου». (Αριθμοί 35:31) Ο Αδάμ δεν απατήθηκε, έτσι η αμαρτία που διέπραξε ήταν ηθελημένη, εσκεμμένη. (1 Τιμόθεον 2:14) Αυτή ισοδυναμούσε με το φόνο των απογόνων του, επειδή αυτοί τώρα κληρονόμησαν την ατέλεια, κι έτσι υποτάχθηκαν στην ποινή του θανάτου. Σίγουρα ο Αδάμ άξιζε να πεθάνει, επειδή ως τέλειος άνθρωπος διάλεξε ηθελημένα να παρακούσει το νόμο του Θεού. Θα ήταν αντίθετο με τις δίκαιες αρχές του Ιεχωβά να εφαρμόσει το λύτρο υπέρ του Αδάμ. Η πληρωμή, όμως, του μισθού για την αμαρτία του Αδάμ ακυρώνει τη θανατική ποινή που είχε επιβληθεί στους απογόνους του Αδάμ! (Ρωμαίους 5:16) Από νομική άποψη, η καταστροφική δύναμη της αμαρτίας κόπηκε ακριβώς στη ρίζα της. Ο λυτρωτής ‘γεύεται θάνατο υπέρ παντός ανθρώπου’, υφίσταται τις συνέπειες της αμαρτίας για όλα τα τέκνα του Αδάμ.—Εβραίους 2:9· 2 Κορινθίους 5:21· 1 Πέτρου 2:24.

Αριθ. 35:9-29. Το ότι ο ακούσιος ανθρωποκτόνος έπρεπε να εγκαταλείψει το σπίτι του και να διαφύγει σε μια πόλη καταφυγίου για κάποιο χρονικό διάστημα μας διδάσκει ότι η ζωή είναι ιερή και ότι πρέπει να τη σεβόμαστε.

Αριθ. 35:33. Για τη γη που μιάνθηκε με το χυμένο αίμα του αθώου μπορεί να γίνει εξιλέωση μόνο με το αίμα εκείνου που το έχυσε. Πόσο κατάλληλο είναι το ότι ο Ιεχωβά θα καταστρέψει τους πονηρούς προτού η γη μεταμορφωθεί σε παράδεισο!—Παροιμίες 2:21, 22· Δανιήλ 2:44.

Αριθ. 35:24 Να Καταφεύγετε στον Ιεχωβά Στον Ισραήλ, είχαν δοθεί έξι πόλεις καταφυγίου για τους ακούσιους ανθρωποκτόνους (Αρ 35:15· w17.11 σ. 9 ¶4)… Οι πρεσβύτεροι στον Ισραήλ έκριναν κάθε υπόθεση

Αριθ. 35:30 Η Αγία Γραφή λέει ότι χρειάζονται τουλάχιστον δύο μάρτυρες για να εδραιωθεί ένα ζήτημα.

Αριθ. 35:11-14 Να Μιμείστε τη Δικαιοσύνη και το Έλεος του Ιεχωβά Επειδή έτσι οποιοσδήποτε φυγάς θα μπορούσε να βρει καταφύγιο γρήγορα και εύκολα.

Αριθ. 35:19,33,34 Καταφεύγετε Εσείς στον Ιεχωβά; Οι εκούσιοι ανθρωποκτόνοι έπρεπε να θανατώνονται από τον πλησιέστερο άρρενα συγγενή του θύματος, ο οποίος αποκαλούνταν «εκδικητής του αίματος». (Αριθ. 35:19) … Η γρήγορη εκτέλεση προστάτευε την Υποσχεμένη Γη ώστε να μη μολυνθεί, καθώς ο Ιεχωβά είχε δώσει την εξής εντολή: «Δεν πρέπει να μιαίνετε τη γη στην οποία βρίσκεστε· επειδή [η έκχυση του ανθρώπινου αίματος] είναι που μιαίνει τη γη».​

Αριθ. 36:7 Συμμερίζεστε Εσείς το Αίσθημα Δικαιοσύνης του Ιεχωβά; Η άρνηση του Ναβουθέ βασιζόταν στον νόμο που είχε δώσει ο Ιεχωβά στο έθνος του Ισραήλ, ο οποίος απαγόρευε την οριστική πώληση της φυλετικής κληρονομιάς κάποιου.

Αριθ. 35:22-24, 31 Έκτρωση Φυσικά, οι κριτές έπρεπε να λάβουν υπόψη τους τα κίνητρα και τις περιστάσεις.

Αριθ. 36:7 «Αυτός Είναι ο Τρόπος Ενέργειας που Έχεις Επιδοκιμάσει» Υπάκουσε στο Νόμο του Ιεχωβά όταν αντιμετώπισε κατάφωρη κατάχρηση εξουσίας.

Αριθ. 35:12-25 «Ο Νόμος του Ιεχωβά Είναι Τέλειος» Ταυτόχρονα, αυτός ο νόμος έδινε έμφαση στη μεγάλη αξία της ανθρώπινης ζωής.

Αριθ. 35:31 Ο Ιεχωβά Προμηθεύει το «Λύτρο σε Αντάλλαγμα για Πολλούς» Ο Μωσαϊκός Νόμος ανέφερε την εξής αρχή σχετικά με κάποιον εκούσιο δολοφόνο: «Δεν πρέπει να δεχτείτε λύτρο για την ψυχή δολοφόνου που είναι άξιος θανάτου».

Αριθ. 35:20-24 Οι πρεσβύτεροι εκείνης της πόλης εξέταζαν τη σχέση ανάμεσα στο φυγά και στο θύμα, ερευνώντας αν υπήρχε προγενέστερο μίσος.​

Αριθ. 35:25 Ο Ιεχωβά Θέλει να Είστε “Σώοι και Αβλαβείς” Όποιος συμμεριζόταν την άποψη του Θεού για τη ζωή διατηρούσε τα εργαλεία του σε καλή κατάσταση και τα χρησιμοποιούσε με προσοχή.

Αριθ. 35:11-15 Θεωρείτε τη Ζωή Πολύτιμη Όπως ο Θεός; Αυτή η προστασία προεικονίστηκε στους Βιβλικούς χρόνους από τις πόλεις καταφυγίου.​

Αριθ. 35:22-25 Τι Μπορώ να Κάνω για να Διασκεδάσω; Η ζωή είναι δώρο από τον Θεό, και ο Νόμος του Θεού ο οποίος δόθηκε στους Ισραηλίτες επέβαλλε σοβαρές ποινές σε περίπτωση που αφαιρούνταν κάποια ζωή ακούσια.

Αριθ. 35:6-8 Ο Ιεχωβά Δεν θα Εγκαταλείψει τους Οσίους Του Όπως οι πιστοί προπάτορές τους, έτσι και όσοι Λευίτες ζούσαν στις πόλεις που τους είχαν δοθεί στην επικράτεια του βόρειου βασιλείου αντέδρασαν χωρίς καθυστέρηση.

Αριθ. 35:6-25 Αν διαπιστωνόταν ότι ο φόνος είχε διαπραχθεί ακούσια, θα επιτρεπόταν στον ανθρωποκτόνο να παραμείνει στην πόλη, όπου θα ήταν ασφαλής από τον εκδικητή του αίματος.

Αριθ. 35:11-32 Είστε Έτοιμοι για Επιβίωση; Παρόμοια, οι πόλεις καταφυγίου στον αρχαίο Ισραήλ παρείχαν προστασία στον ακούσιο ανθρωποκτόνο μόνο αν αυτός κατέφευγε πρώτα σε μια τέτοια πόλη και έπειτα παρέμενε μέσα σε αυτήν μέχρι το θάνατο του αρχιερέα.

Αριθ. 35:21 Το Λύτρο του Χριστού—Η Θεϊκή Οδός για Σωτηρία Με άλλα λόγια, αν ένας Ισραηλίτης δολοφονούσε κάποιον, θα έπρεπε να αφαιρεθεί η δική του ζωή ως αντιστάθμισμα για τη ζωή την οποία είχε αφαιρέσει.

Αριθ. 35:6, 11-34 Δρόμοι—Αρτηρίες του Πολιτισμού Και σύμφωνα με την Ιουδαϊκή παράδοση, σε κάθε σταυροδρόμι υπήρχαν καλοσυντηρημένες πινακίδες που έδειχναν την κατεύθυνση προς την κοντινότερη πόλη καταφυγίου.

Αριθ. 36:5-12 Μιμείστε Εσείς τον Απροσωπόληπτο Θεό Μας; Προκειμένου να διασφαλιστεί το γεγονός ότι η φυλετική κληρονομιά δεν θα μεταβιβαζόταν σε κάποια άλλη φυλή όταν παντρεύονταν οι κόρες, απαιτήθηκε από αυτές να παντρευτούν μόνο εντός «της συγγενείας της φυλής των πατέρων αυτών».

Αριθ. 35:11 Ο Νόμος Πριν από τον Χριστό Αν και ο Νόμος απαιτούσε την ποινή του θανάτου για ανθρωποκτονία, παρείχε έλεος στις περιπτώσεις ακούσιου φόνου.

Αριθ. 35:22-25 Αθλήματα Έντονων Συγκινήσεων—Να το Διακινδυνέψω; Στους Βιβλικούς χρόνους μπορούσαν να επιβληθούν σοβαρές ποινές αν μια ζωή χανόταν από λάθος.

Αριθ. 35:33 Εξάλειψη της Μόλυνσης από την Καρδιά και από τη Διάνοια Οι αρχαίοι Ισραηλίτες είχαν επανειλημμένα προειδοποιηθεί για τις συνέπειες που θα υπήρχαν αν μόλυναν τη γη χύνοντας αίμα, υιοθετώντας έναν ανήθικο τρόπο ζωής ή δείχνοντας έλλειψη σεβασμού για τα ιερά πράγματα.

Αριθ. 35:11, 12 Αυτοάμυνα—Μέχρι Πού Μπορεί να Φτάσει ο Χριστιανός; Είναι ο Χριστιανός έτοιμος να ζήσει με ένα τέτοιο επακόλουθο που μπορεί κάλλιστα να περιλαμβάνει την ενοχή αίματος;

Αριθ. 35:30 Ο Ρόλος που Παίζουν οι Υπερέχουσες Εξουσίες Ο θεόδοτος κώδικας του Νόμου στον αρχαίο Ισραήλ περιελάμβανε τη θανατική ποινή για χονδροειδή αδικήματα.

Αριθ. 34:1-12 Σε Ποιον Μπορούμε να Αποβλέπουμε για Αληθινή Δικαιοσύνη; Ο απόστολος γνώριζε πως όταν ο Θεός είχε πολιτευτεί με το έθνος Ισραήλ, Αυτός έδωσε διατάγματα για το πού θα έπρεπε να ζουν και πώς θα μπορούσαν να τους φέρονται τα άλλα έθνη.

Αριθ. 35:30, 31 Σεβασμός για το Δώρο της Ζωής Σύμφωνα με το νόμο του Θεού, καθένας που εσκεμμένα αφαιρούσε ανθρώπινη ζωή έπρεπε να καταδικαστεί σε θάνατο σαν δολοφόνος.

Αριθ. 35:16-18 Αν γίνει έκτρωση, τότε η πράξη αυτή έρχεται σε αντίθεση με την ιερότητα της ζωής και με την εντολή του Θεού ενάντια στη δολοφονία.

Αριθ. 35:31 Αποκοπή—Πώς να τη Βλέπετε Ένας Ισραηλίτης που παραβίαζε εσκεμμένα τις εντολές του Θεού, όπως είναι οι εντολές εναντίον της αποστασίας, της μοιχείας ή του φόνου, έπρεπε να αποκοπεί, να θανατωθεί.

Αριθ. 35:6-34 Η θανατική ποινή δεν απαιτείτο για τυχαίους φόνους ή ακούσιες ανθρωποκτονίες, αλλά επεβάλλετο πάντοτε για φόνους εκ προμελέτης.

Το υλικό που σας παρουσιάζουμε σε αυτή την σελίδα είναι επιλεγμένο από τον επίσημο ιστότοπο των Χριστιανών Μαρτύρων του Ιεχωβά τον οποίο και σας προτρέπουμε να επισκέπτεστε τακτικά για την ποιότητα στην υλη που τον διακρίνει!

This is not the official website of Jehovah’s Witnesses jw.org is the official website of Jehovah's Witnesses and is the authoritative website about our beliefs, teachings, & activities.

Did you like this? Share it:
Exit mobile version