ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΛΟΓΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΛΕΥΙΤΙΚΟ 6, 7

«Μια Έκφραση Ευχαριστίας»

Λευιτ. 7:11-15, 20 Οι θυσίες συμμετοχής στον Ισραήλ μάς υπενθυμίζουν πόσο σημαντικό είναι να εκφράζουμε την εκτίμησή μας στον Ιεχωβά μέσω των προσευχών μας και της διαγωγής μας.​—Φλπ 4:6, 7· Κολ 3:15.

  • Όταν προσευχόμαστε, για ποια συγκεκριμένα πράγματα μπορούμε να ευχαριστούμε τον Ιεχωβά;​—1Θε 5:17, 18
  • Πώς ωφελούμαστε όταν δείχνουμε ευγνωμοσύνη;
  • Πώς θα μπορούσε κάποιος να τρώει από «το τραπέζι των δαιμόνων», και πώς θα έδειχνε αυτό έλλειψη εκτίμησης για τον Ιεχωβά;​—1Κο 10:20, 21
Οικογένεια Ισραηλιτών τρώει το κρέας ενός ζώου που προσφέρθηκε ως θυσία συμμετοχής.

Λευιτ. 7:11, 12​—Ένα είδος θυσίας συμμετοχής ήταν η εθελοντική έκφραση ευχαριστίας (w19.11 σ. 22 ¶9)

Υπηρετούμε τον Ιεχωβά επειδή του είμαστε ευγνώμονες. Για να το κατανοήσουμε αυτό, ας εξετάσουμε τις προσφορές συμμετοχής, ένα άλλο σημαντικό χαρακτηριστικό της αληθινής λατρείας στον αρχαίο Ισραήλ.* Στο βιβλίο του Λευιτικού, μαθαίνουμε ότι ένας Ισραηλίτης μπορούσε να προσφέρει μια θυσία συμμετοχής «ως έκφραση ευχαριστίας». (Λευιτ. 7:11-13, 16-18) Έκανε αυτή την προσφορά, όχι επειδή έπρεπε, αλλά επειδή το ήθελε. Έτσι λοιπόν, επρόκειτο για μια εθελοντική προσφορά που έκανε επειδή αγαπούσε τον Θεό του, τον Ιεχωβά. Το άτομο που έκανε την προσφορά, η οικογένειά του και οι ιερείς έτρωγαν το κρέας του θυσιασμένου ζώου. Αλλά κάποια συγκεκριμένα μέρη του προσφέρονταν αποκλειστικά στον Ιεχωβά.

Ισραηλίτισσα κοιτάζει ψηλά και ευχαριστεί τον Ιεχωβά.

Λευιτ. 7:13-15​—Με συμβολικό τρόπο, εκείνος που πρόσφερε τη θυσία συμμετοχής και η οικογένειά του έτρωγαν με τον Ιεχωβά, γεγονός που υποδήλωνε ειρηνική σχέση (w00 15/8 σ. 15 ¶15)

Άλλη μια εθελοντική προσφορά ήταν η θυσία συμμετοχής, η οποία περιγράφεται στο 3ο κεφάλαιο του Λευιτικού. Ο όρος αυτός μπορεί επίσης να μεταφραστεί «θυσία προσφορών ειρήνης». Στην εβραϊκή, η λέξη «ειρήνη» σημαίνει πολύ περισσότερα από την απουσία πολέμου ή αναταραχής. «Στη Γραφή, σημαίνει και αυτό αλλά και το να βρίσκεται κανείς σε κατάσταση ή σχέση ειρήνης με τον Θεό, να έχει ευημερία, χαρά και ευτυχία», λέει το βιβλίο Μελέτες των Μωσαϊκών Θεσμών (Studies in the Mosaic Institutions). Έτσι λοιπόν, πρόσφεραν θυσίες συμμετοχής, όχι για να εξασφαλίσουν ειρήνη με τον Θεό, επιδιώκοντας κατά κάποιον τρόπο να τον εξευμενίσουν, αλλά για να εκφράσουν ευγνωμοσύνη για την ευλογητή κατάσταση ειρήνης που απολάμβαναν με τον Θεό όσοι είχαν την επιδοκιμασία του ή για να γιορτάσουν αυτή την κατάσταση ειρήνης. Οι ιερείς και το άτομο που έκανε την προσφορά έτρωγαν από τη θυσία αφού πρώτα το αίμα και το πάχος προσφέρονταν στον Ιεχωβά. (Λευιτικό 3:17· 7:16-21· 19:5-8) Με όμορφο και συμβολικό τρόπο, το άτομο που έκανε την προσφορά, οι ιερείς και ο Ιεχωβά Θεός μετείχαν σε ένα γεύμα, το οποίο υποδήλωνε την ειρηνική σχέση που υπήρχε ανάμεσά τους.

Λευιτ. 7:20​—Μόνο όσοι ήταν καθαροί μπορούσαν να προσφέρουν ευπρόσδεκτη θυσία συμμετοχής (w00 15/8 σ. 19 ¶8)

Τι θα λεχθεί για το άτομο που έκανε την προσφορά; Ο Νόμος δήλωνε ότι όποιος ερχόταν ενώπιον του Ιεχωβά έπρεπε να είναι καθαρός και αμόλυντος. Το άτομο που είχε μολυνθεί για οποιονδήποτε λόγο έπρεπε πρώτα να προσφέρει μια προσφορά για αμαρτία ή ενοχή προκειμένου να αποκαταστήσει την καθαρή του υπόσταση ενώπιον του Ιεχωβά ώστε να μπορεί να γίνει ευπρόσδεκτο σε Αυτόν το ολοκαύτωμα ή η θυσία συμμετοχής του. (Λευιτικό 5:1-6, 15, 17) Αναγνωρίζουμε λοιπόν πόσο σπουδαίο είναι να διατηρούμε πάντοτε καθαρή υπόσταση ενώπιον του Ιεχωβά; Αν θέλουμε να είναι η λατρεία μας ευπρόσδεκτη στον Θεό, οφείλουμε να επανορθώνουμε γρήγορα οποιεσδήποτε παραβιάσεις των νόμων του Θεού. Πρέπει να σπεύδουμε να επωφελούμαστε από τα μέσα που έχει δώσει ο Θεός για να μας βοηθάει​—«τους πρεσβυτέρους της εκκλησίας» και την «εξιλαστήρια θυσία για τις αμαρτίες μας», τον Ιησού Χριστό.

Σκάβουμε για Πνευματικά Πετράδια:

Λευιτ. 6:13​—Ποια ήταν μια παραδοσιακή Ιουδαϊκή άποψη για την προέλευση της φωτιάς πάνω στο θυσιαστήριο, αλλά τι δείχνουν οι Γραφές; (it-2 σ. 1233 ¶4)

Σε σχέση με τη σκηνή της μαρτυρίας και το ναό. Η φωτιά αποτελούσε χαρακτηριστικό της λατρείας στη σκηνή της μαρτυρίας και μεταγενέστερα στο ναό. Κάθε πρωί και ανάμεσα στα δύο βράδια, ο αρχιερέας έπρεπε να καίει θυμίαμα στο θυσιαστήριο του θυμιάματος. (Εξ 30:7, 8) Ο νόμος του Θεού απαιτούσε να διατηρείται συνεχώς αναμμένη η φωτιά πάνω στο θυσιαστήριο του ολοκαυτώματος. (Λευ 6:12, 13) Η παραδοσιακή Ιουδαϊκή άποψη ότι η φωτιά του θυσιαστηρίου άναψε την πρώτη φορά θαυματουργικά με παρέμβαση του Θεού, αν και ευρέως αποδεκτή, στην πραγματικότητα δεν υποστηρίζεται από τις Γραφές. Σύμφωνα με τις αρχικές οδηγίες του Ιεχωβά στον Μωυσή, οι γιοι του Ααρών έπρεπε να «βάλουν φωτιά στο θυσιαστήριο και [να] τακτοποιήσουν τα ξύλα πάνω στη φωτιά» προτού τοποθετήσουν τη θυσία πάνω στο θυσιαστήριο. (Λευ 1:7, 8) Μετά την καθιέρωση του Ααρωνικού ιερατείου, και άρα αφού είχαν προσφερθεί οι θυσίες της καθιέρωσης, η φωτιά από τον Ιεχωβά, η οποία προφανώς προερχόταν από το σύννεφο πάνω από τη σκηνή της μαρτυρίας, κατέφαγε την προσφορά που υπήρχε τότε πάνω στο θυσιαστήριο. Επομένως, η θαυματουργική φωτιά έκανε την εμφάνισή της, όχι ανάβοντας τα ξύλα πάνω στο θυσιαστήριο, αλλά “καταναλώνοντας το ολοκαύτωμα και τα κομμάτια του πάχους πάνω στο θυσιαστήριο”. Φυσικά, η φωτιά που συνέχισε κατόπιν να καίει πάνω στο θυσιαστήριο ήταν πιθανότατα συνδυασμός της φωτιάς από τον Θεό και της φωτιάς που έκαιγε ήδη πάνω στο θυσιαστήριο. (Λευ 8:14–9:24) Με παρόμοιο τρόπο, θαυματουργική φωτιά από τον Ιεχωβά κατέφαγε τις θυσίες αμέσως μετά την προσευχή του Σολομώντα στην αφιέρωση του ναού.—2Χρ 7:1· βλέπε επίσης Κρ 6:21· 1Βα 18:21-39· 1Χρ 21:26 για άλλα παραδείγματα χρήσης θαυματουργικής φωτιάς από μέρους του Ιεχωβά όταν έκανε αποδεκτές τις προσφορές των υπηρετών του.

Λευιτ. 6:25​—Σε τι διέφεραν οι προσφορές για αμαρτία από τα ολοκαυτώματα και τις θυσίες συμμετοχής; (si σ. 27 ¶15)

Προσφορά περί αμαρτίας απαιτείται για ακούσιες αμαρτίες, δηλαδή για αμαρτίες που έγιναν κατά λάθος. Το είδος του προσφερόμενου ζώου εξαρτάται από το τίνος η αμαρτία εξιλεώνεται—του ιερέα, του λαού ως σύνολο, του αρχηγού ή του κοινού ανθρώπου. Οι προσφορές περί αμαρτίας είναι υποχρεωτικές, ενώ αντίθετα είναι εθελοντικό να προσφέρει κάποιος ολοκαύτωμα και προσφορά κοινωνίας.

Λευιτ. 7:11-13, 16-18 Στο βιβλίο του Λευιτικού, μαθαίνουμε ότι ένας Ισραηλίτης μπορούσε να προσφέρει μια θυσία συμμετοχής «ως έκφραση ευχαριστίας».

Λευιτ. 6:2-4 Αγάπη και Δικαιοσύνη Παρά την Πονηρία Ο Νόμος έλεγε ότι όποιος έκλεβε από τον πλησίον του ή διέπραττε απάτη σε βάρος του συμπεριφερόταν «άπιστα προς τον Ιεχωβά».

Λευιτ. 6:1-30 Ένας Θεός που Είναι “Πρόθυμος να Συγχωρεί” Σκεφτείτε, για παράδειγμα, την αφήγηση του 6ου κεφαλαίου του Λευιτικού

Λευιτ. 7:20, 21 Θα Κάνετε Εσείς Θυσίες για τη Βασιλεία; Ο Ιεχωβά είχε ορίσει ότι, αν κάποιος που βρισκόταν σε ακάθαρτη κατάσταση λάβαινε μέρος σε θυσία συμμετοχής, η οποία περιλάμβανε εθελοντικές προσφορές, έπρεπε να εκκοπεί από το λαό Του.

Λευιτ. 6:25· 7:1 Ας Κάνουμε Ολόψυχες Θυσίες για τον Ιεχωβά Τι σημαίνει για εμάς το ότι ο Ιεχωβά θεωρούσε άγιες τις αρχαίες θυσίες; Οι θυσίες που πρόσφεραν οι Ισραηλίτες στον Ιεχωβά θεωρούνταν άγιες.

Λευιτ. 7:26, 27. Οι Ισραηλίτες δεν έπρεπε να τρώνε αίμα. Από την άποψη του Θεού, το αίμα αντιπροσωπεύει τη ζωή. «Η ψυχή [ζωή] της σάρκας είναι στο αίμα», αναφέρει το εδάφιο Λευιτικό 17:11. Η αποχή από αίμα παραμένει ο κανόνας για τους αληθινούς λάτρεις σήμερα.—Πράξεις 15:28, 29.

Λευιτ. 7:23, 24 Πόσο Αγαπάτε το Λόγο του Θεού; Εκτός από τις πολλές προφητικές πλευρές του, υπάρχουν οι διατάξεις του σχετικά με την υγιεινή και τη διατροφή, οι οποίες προήγαν την καθαριότητα και την καλή υγεία.

Λευιτ. 7:11-21 Είναι Εσφαλμένο να Τρώμε Κρέας; Σε πολλές περιπτώσεις οι προσφορές επίσης χρησίμευαν ως τροφή για τους ιερείς και μερικές φορές για τους λάτρεις.

Λευιτ. 7:15, 16 Γιατί Πρέπει να Δίνουμε στον Ιεχωβά; Ο Νόμος πρόβλεπε επίσης προσφορές ευχαριστιών και ευχών, οι οποίες ήταν εντελώς προαιρετικές.

Λευιτ. 6:5 Πώς Τακτοποιείτε Εσείς τις Διαφορές; Ο Μωσαϊκός Νόμος όριζε ρητά ότι, αν κάποιος αφαιρούσε οτιδήποτε με εσφαλμένο τρόπο, έπρεπε να το αποκαταστήσει πλήρως και να προσθέσει ένα πέμπτο ακόμη.

Λευιτ. 7:26 Η Αγία Γραφή Καταπολέμησε τις Ασθένειες Πριν από την Επιστήμη Η απαγόρευση που εξέφραζε η Αγία Γραφή κατά της κακής χρήσης του αίματος, απαγόρευση που περιλαμβανόταν στο Μωσαϊκό Νόμο σε διάφορα σημεία, αποδεικνύεται τώρα, ύστερα από 3.500 χρόνια, ιατρικώς σωστή.

Το υλικό που σας παρουσιάζουμε σε αυτή την σελίδα είναι επιλεγμένο από τον επίσημο ιστότοπο των Χριστιανών Μαρτύρων του Ιεχωβά τον οποίο και σας προτρέπουμε να επισκέπτεστε τακτικά για την ποιότητα στην υλη που τον διακρίνει!

This is not the official website of Jehovah’s Witnesses jw.org is the official website of Jehovah's Witnesses and is the authoritative website about our beliefs, teachings, & activities.

Did you like this? Share it: