ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΛΟΓΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΛΕΥΙΤΙΚΟ 24, 25

«Το Ιωβηλαίο Έτος και η Μελλοντική Ελευθερία»

Χάρη στο Ιωβηλαίο έτος, δεν υπήρχαν ατέλειωτα χρέη και μόνιμη φτώχεια στον Ισραήλ (Λευ 25:10· it-1 σ. 909 ¶1· βλέπε εικόνα εξωφύλλου)

Ο Θεός της Ελευθερίας. Ο Ιεχωβά είναι ο Θεός της ελευθερίας. Αυτός ελευθέρωσε το έθνος του Ισραήλ από τη δουλεία στην Αίγυπτο. Ο ίδιος τους είπε ότι εφόσον υπάκουαν στις εντολές του θα ήταν ελεύθεροι από στερήσεις. (Δευ 15:4, 5) Ο Δαβίδ μίλησε για «ξενοιασιά» μέσα στα πυργόσπιτα της Ιερουσαλήμ. (Ψλ 122:6, 7) Εντούτοις, ο Νόμος προέβλεπε ότι, αν κάποιος γινόταν φτωχός, μπορούσε να πουλήσει τον εαυτό του ως δούλο ώστε να έχει τα αναγκαία ο ίδιος και η οικογένειά του. Αλλά ο Νόμος χορηγούσε σε αυτόν τον Εβραίο την ελευθερία του στο έβδομο έτος της υποδούλωσής του. (Εξ 21:2) Όταν ερχόταν το Ιωβηλαίο έτος (κάθε 50 χρόνια), κηρυσσόταν ελευθερία στη γη προς όλους τους κατοίκους της. Κάθε Εβραίος δούλος ελευθερωνόταν, και ο καθένας επέστρεφε στη γη της κληρονομιάς του.—Λευ 25:10-19· βλέπε ΙΩΒΗΛΑΙΟ.

Ισραηλίτες δούλοι χαιρετούν χαρούμενα τις οικογένειές τους καθώς επιστρέφουν στο σπίτι στη διάρκεια του Ιωβηλαίου

Η πώληση γης ουσιαστικά αποτελούσε εκμίσθωσή της με βάση την αξία των σοδειών που θα παρήγε η γη (Λευ 25:15· it-2 σ. 108 ¶2)

Εφόσον η γη παρέμενε στην κατοχή της ίδιας οικογένειας από γενιά σε γενιά, δεν μπορούσε να πουληθεί για πάντα. Στην ουσία, λοιπόν, η πώληση γης αποτελούσε απλώς εκμίσθωσή της αντί της αξίας των σοδειών που θα παρήγε, η δε τιμή αγοράς καθοριζόταν ανάλογα με το πόσα χρόνια απέμεναν μέχρι το επόμενο Ιωβηλαίο, οπότε κάθε εδαφική ιδιοκτησία επέστρεφε στον αρχικό ιδιοκτήτη αν δεν είχε αγοραστεί εκ νέου ή απολυτρωθεί πριν από το Ιωβηλαίο. (Λευ 25:13, 15, 23, 24) Η διάταξη αυτή περιλάμβανε και σπίτια σε ατείχιστες πόλεις, τα οποία θεωρούνταν μέρος της υπαίθρου. Όσο για ένα σπίτι σε περιτειχισμένη πόλη, το δικαίωμα εξαγοράς ίσχυε μόνο για ένα έτος από τον καιρό της πώλησής του, μετά την πάροδο του οποίου περιερχόταν στην κυριότητα του αγοραστή. Για τα σπίτια των Λευιτικών πόλεων το δικαίωμα εξαγοράς ίσχυε στον αιώνα επειδή οι Λευίτες δεν είχαν κληρονομιά γης.—Λευ 25:29-34.

Κολάζ: Άνθρωποι μεταμορφώνουν τη γη σε παράδεισο. 1. Καθαρίζουν τα χαλάσματα. 2. Χτίζουν σπίτια και μονοπάτια. 3. Καλλιεργούν κήπους.

Ο Ιεχωβά ευλογούσε τους υπηρέτες του όταν υπάκουαν στον νόμο του Ιωβηλαίου έτους (Λευ 25:18-22· it-1 σ. 1377 ¶5)

Ο νόμος του Ιωβηλαίου, όταν τηρούνταν, δεν άφηνε το έθνος να ξεπέσει στη θλιβερή κατάσταση που παρατηρείται σήμερα σε πολλές χώρες, στις οποίες υπάρχουν ουσιαστικά μόνο δύο τάξεις, οι πάμπλουτοι και οι πάμφτωχοι. Τα οφέλη για τον καθένα ατομικά ενίσχυαν το έθνος, διότι κανείς δεν βρισκόταν λόγω οικονομικής δυσπραγίας σε μειονεκτική θέση που δεν του επέτρεπε να είναι παραγωγικός, αλλά όλοι μπορούσαν να συμβάλλουν με τα ταλέντα και τις ικανότητές τους στην ευημερία του έθνους. Με τις ευλογίες που έδινε ο Ιεχωβά στη σοδειά της γης και με την παρεχόμενη εκπαίδευση, ο Ισραήλ, όσο ήταν υπάκουος, απολάμβανε την τέλεια κυβέρνηση και ευημερία που μόνο η αληθινή θεοκρατία μπορούσε να προμηθεύσει.—Ησ 33:22.

Στο κοντινό μέλλον, οι πιστοί άνθρωποι θα απολαύσουν τα πλήρη οφέλη του συμβολικού Ιωβηλαίου όταν απελευθερωθούν ολοκληρωτικά από την αμαρτία και τον θάνατο.​—Ρω 8:21.

Τι πρέπει να κάνει ο καθένας μας για να γευτεί την ελευθερία που έχει υποσχεθεί ο Ιεχωβά;

Πνευματικά Πετράδια:

Λευιτ. 24:20​—Προάγει ο Λόγος του Θεού την προσωπική εκδίκηση; (w09 1/9 σ. 22 ¶4)

Αν κάποιος Ισραηλίτης χτυπούσε έναν ομοεθνή του και του έβγαζε το μάτι, ο Νόμος προέβλεπε δίκαιη τιμωρία. Ωστόσο, το θύμα δεν είχε το δικαίωμα να αυτοδικήσει εναντίον του δράστη ή κάποιου συγγενή του. Ο Νόμος απαιτούσε να παραπέμψει αυτός το ζήτημα στις επίσημες αρχές​—στους διορισμένους κριτές​—για να τύχει κατάλληλου χειρισμού. Όλοι ήξεραν ότι όποιος εγκληματούσε ή βιαιοπραγούσε εσκεμμένα εναντίον κάποιου άλλου θα αντιμετώπιζε ανάλογη τιμωρία, και αυτό λειτουργούσε πολύ αποτρεπτικά. Αλλά το ζήτημα δεν τελειώνει εδώ.

Λευιτ. 25:35-37—Ήταν πάντοτε εσφαλμένο για τους Ισραηλίτες να χρεώνουν τόκο; Αν το δάνειο προοριζόταν για επιχειρηματικούς σκοπούς, ο δανειστής μπορούσε να χρεώσει τόκο. Εντούτοις, ο Νόμος απαγόρευε τον τοκισμό δανείων που αποσκοπούσαν στην ανακούφιση των φτωχών. Το να βγάζουν κέρδος εκμεταλλευόμενοι την οικονομική δυσπραγία του πλησίον τους ήταν εσφαλμένο.—Έξοδος 22:25.

Λευιτ. 24:10-16, 23. Το όνομα του Ιεχωβά δεν πρέπει να ονειδίζεται. Αντίθετα, πρέπει να εξυμνούμε το όνομά του και να προσευχόμαστε για τον αγιασμό του.—Ψαλμός 7:17· Ματθαίος 6:9.

Λευιτ. 25:18, 19 Ποιος Είναι ο Σκοπός του Θεού για τους Ανθρώπους; Στους Βιβλικούς χρόνους, όταν οι Ισραηλίτες υπάκουαν στον Θεό, ήταν ασφαλείς επειδή εκείνος τους προστάτευε.

Λευιτ. 25:23 «Μοιράστε τη Γη ως Κληρονομιά» Στην αποκαταστημένη γη που είδε ο Ιεζεκιήλ σε όραμα, παρατήρησε ότι υπήρχε ισότητα και ενότητα λατρείας μεταξύ των κατοίκων.​

Λευιτ. 25:23 Συμμερίζεστε Εσείς το Αίσθημα Δικαιοσύνης του Ιεχωβά; Η άρνηση του Ναβουθέ βασιζόταν στον νόμο που είχε δώσει ο Ιεχωβά στο έθνος του Ισραήλ, ο οποίος απαγόρευε την οριστική πώληση της φυλετικής κληρονομιάς κάποιου.

Λευιτ. 24:5-9 Κόβουν Στάχυα το Σάββατο Ωστόσο, υπό εκείνες τις συνθήκες, ο Δαβίδ και οι άντρες του δεν καταδικάστηκαν που τα έφαγαν.​

Λευιτ. 24:22 Ας Υποστηρίζουμε Όσια τους Αδελφούς του Χριστού Για παράδειγμα, είπε στους Ισραηλίτες: «Ένας νόμος θα υπάρχει για τον αυτόχθονα και για τον πάροικο που παροικεί ανάμεσά σας».

Λευιτ. 24:16 «Άγιος, Άγιος, Άγιος Είναι ο Ιεχωβά» Ο Μωσαϊκός Νόμος όριζε ότι η βεβήλωση του ονόματος του Θεού αποτελούσε θανάσιμο παράπτωμα.

Λευιτ. 25:10,35-37 Ο Νόμος απαιτούσε από τους Ισραηλίτες να ξεχωρίζουν κάποιο μέρος της παραγωγής για τους φτωχούς (ένα είδος φορολογίας και ασφάλισης), να χορηγούν άτοκα δάνεια στους απόρους (διασφάλιση της πρόσβασης σε πίστωση) και να επιστρέφουν τις κληρονομικές εκτάσεις γης στους αρχικούς ιδιοκτήτες κάθε 50 χρόνια (προστασία των δικαιωμάτων ιδιοκτησίας).

Λευιτ. 24:22 «Ο Λαός του Οποίου Θεός Είναι ο Ιεχωβά» Ο εκλεκτός λαός του Θεού έπρεπε να δέχεται μέσα στην κοινωνία του οποιουσδήποτε αλλοεθνείς ήθελαν να τηρούν τους βασικούς νόμους που είχε δώσει ο Μωυσής.

Λευιτ. 25:35-38 Βλέπετε τις Ανθρώπινες Αδυναμίες Όπως ο Ιεχωβά; Ο Ιεχωβά ήθελε να βλέπουν τους φτωχούς ως άτομα που άξιζαν τη βοήθειά τους.​

Λευιτ. 25:23-28 Υπέμεινε Παρά την Αδικία Στην ουσία, υπάκουε στο Νόμο του Ιεχωβά ο οποίος δεν επέτρεπε στους Ισραηλίτες να πουλήσουν για πάντα γη που αποτελούσε κληρονομική ιδιοκτησία της οικογένειάς τους.

Λευιτ. 25:23 «Προσωρινοί Κάτοικοι» Μέσα σε έναν Πονηρό Κόσμο Ο λαός του Ισραήλ δεν έπρεπε να ξεχάσει ποτέ ότι ο πραγματικός Ιδιοκτήτης της γης τους ήταν ο Ιεχωβά.

Λευιτ. 25:47-52 Δικαιολογεί η Γραφή τη Δουλεία; Σε μερικές περιπτώσεις ίσως μπορούσε μάλιστα να κερδίσει επιπλέον χρήματα ώστε να εξαγοράσει την ελευθερία του.​

Λευιτ. 25:10, 23 Απόπειρες Τερματισμού της Φτώχειας Κάθε 50 χρόνια, οποιαδήποτε έκταση γης έπρεπε να επιστρέφεται στον αρχικό ιδιοκτήτη της ή στην οικογένειά του.

Λευιτ. 24:22 Μπορείτε να Ωφεληθείτε από τη Νέα Διαθήκη Κατά μία έννοια, μοιάζουν με τους πάροικους στον Ισραήλ, οι οποίοι αποδέχονταν το Μωσαϊκό Νόμο και ωφελούνταν από αυτόν.​

Λευιτ. 24:22 Μία Ποίμνη, Ένας Ποιμένας Και εκείνοι έπρεπε να υπακούν σε όλους τους νόμους του Ιεχωβά.​

Λευιτ. 25:4 Θα Παράγει Πάντοτε η Γη όσα Επαρκούν για τη Συντήρηση της Ζωής; Σύμφωνα με το εδάφιο Λευιτικό 25:4, ο Θεός είπε στους Ισραηλίτες: «Στη διάρκεια του έβδομου έτους πρέπει να γίνει σάββατο πλήρους ανάπαυσης για τη γη

Λευιτι. 25:4, 11 Πρέπει να Τηρείτε Εβδομαδιαίο Σάββατο; Το εβδομαδιαίο Σάββατο ήταν απλώς ένααπό τα πολλά σάββατα τα οποία όφειλαννα τηρούν οι Ισραηλίτες.

Λευιτ. 24:20 Είναι Σωστό να Παίρνουμε Εκδίκηση; Μερικοί χρησιμοποιούν τη Γραφή για να δικαιολογήσουν την εκδικητικότητά τους, λέγοντας: «Μήπως δεν κάνει λόγο η Γραφή για “μάτι αντί ματιού, δόντι αντί δοντιού”;»

Λευιτ. 25:23 Μπορείτε να Αντιμετωπίσετε την Αδικία! Ένας Ισραηλίτης απαγορευόταν να παραχωρήσει μόνιμα την κληρονομική του ιδιοκτησία, και γι’ αυτό ο Ναβουθέ απέρριψε την προσφορά του βασιλιά για αγορά της γης.

Λευιτ. 25:18, 19 Ποιος Είναι ο Σκοπός του Θεού για τη Γη; Στους Βιβλικούς χρόνους, όσο οι Ισραηλίτες υπάκουαν στον Θεό ζούσαν με ασφάλεια.

Λευιτ.24:15, 16 Γνωρίστε τις Οδούς του Ιεχωβά Αυτό θα περιλάμβανε την ομιλία τους, τη διαγωγή τους—πραγματικά κάθε πτυχή της ζωής τους.

Λευιτ. 25:35-40 Πρέπει οι Χριστιανοί να Είναι Φτωχοί; Ο Νόμος του Μωυσή έδινε στους Ισραηλίτες την οδηγία να είναι συμπονετικοί σε όποιον είχε οικονομικά προβλήματα και γινόταν φτωχός.

Λευιτ. 25:43 Να Φοβάστε τον Ιεχωβά και να Τηρείτε τις Εντολές Του Ωστόσο, το να μεταχειρίζεται κάποιος τυραννικά τους άλλους δεν αντανακλά το φόβο του Θεού.

Λευιτ. 25:10 Δικαιολογούσε ο Θεός το Δουλεμπόριο; Επιπλέον, σε κάποιες σπουδαίες ημερομηνίες του Ιουδαϊκού ημερολογίου, οι δούλοι έπρεπε να ελευθερωθούν αν το επιθυμούσαν.*

Λευιτ. 25:35-38 Διαφυλάξτε το Όνομά Σας Ναι, οι Ισραηλίτες έπρεπε να “στηρίζουν τον αδελφό τους που είχε φτωχύνει και είχε γίνει οικονομικά αδύνατος”.

Λευιτ. 24:5-9 Ο Νέος Κόσμος—Εσείς θα Είστε Εκεί; Ο Νόμος του Θεού, ο οποίος δόθηκε στον Ισραήλ μέσω του Μωυσή, απαιτούσε συγκεκριμένες πράξεις λατρείας κάθε μήνα, όπως αυτός σηματοδοτούνταν από τη νέα σελήνη, και κάθε εβδομάδα, όπως αυτή σηματοδοτούνταν από την ημέρα του Σαββάτου.

Λευιτ. 25:38 Ζούμε με Πίστη στις Υποσχέσεις του Θεού Αυτή ήταν μια κατάσταση που επέτρεψε στον Ιεχωβά να καταδείξει την υπέρτατη δύναμη και Θειότητά του.

Λευιτ. 25:47-49 Το Λύτρο του Χριστού—Η Θεϊκή Οδός για Σωτηρία Αν ένας Ισραηλίτης φτώχαινε και πουλούσε τον εαυτό του ως δούλο σε κάποιο μη Ισραηλίτη, ένας συγγενής του μπορούσε να τον εξαγοράσει (ή αλλιώς, να τον λυτρώσει) καταβάλλοντας κάποιο αντίτιμο που θεωρούνταν ίσο με την τιμή του δούλου.

Λευιτ. 24:22 Τους Μισούν για την Πίστη Τους Εντούτοις, ο Νόμος απαιτούσε να συμπεριφέρονται στους ξένους με δικαιοσύνη και αμεροληψία, και να τους δέχονται φιλόξενα—εφόσον αυτοί δεν έδειχναν κατάφωρη ανυπακοή στους νόμους του Ισραήλ.

Το υλικό που σας παρουσιάζουμε σε αυτή την σελίδα είναι επιλεγμένο από τον επίσημο ιστότοπο των Χριστιανών Μαρτύρων του Ιεχωβά τον οποίο και σας προτρέπουμε να επισκέπτεστε τακτικά για την ποιότητα στην υλη που τον διακρίνει!

This is not the official website of Jehovah’s Witnesses jw.org is the official website of Jehovah's Witnesses and is the authoritative website about our beliefs, teachings, & activities.

Did you like this? Share it: